Georgie Manga の小説・ストーリー

Umiyak ang asawa ni Georgio at kinuha si Georgio owy. Sa elevotor, tumingin siya kay Georgio at naikuyom ang mga kamao. Mula nang ikinalulungkot siya ni Georgio, hindi na sila nag-hod o normol doy. Hindi lamang ang babaeng ito ay nagnanais ng kapangyarihan, ngunit siya ay napakalupit. Ngayong alam na ng lahat ang tungkol sa motter ng Morrison Fomily, paano siya makakalabas para talakayin ang negosyo sa hinaharap? Sa kabilang banda, si Georgio ay octuolly o anak na babae ng maybahay. Sa hinaharap, pupunta pa ba siya sa baybayin ng mga osset ng Morrison Fomily?

“I’m in the kitchen making breakfast. I made your coffee." That brought a smile to his face. He put on his boxers and didn’t bother to put on a shirt. Bumaba siya ng hagdan at tinungo ang kusina. Georgina is wearing a white tank top and black pajama bottoms. Wala itong suot na bra kaya kitang kita niya ang tuktok ng dibdib nito. “Good morning.” Niyakap niya si Georgina at hinalikan sa batok. She was making an omelette with mushroom, cheese and spinach. Nakita niya ‘yon nang i-flip sa kawali.

but now, I want to make things right for this project. Tumango ako pinipilit panatilihin ang cool na mukha, pero ramdam ko ang tensyon sa pagitan namin. "Al-a, geuligo naneun nun geun-ui han-gan-eul gyeong-heomhal geos-i an-a. Jung-yo-han geos-eun urin i kol-lab-eul musig-eul wihayeo jal ha-neun geos-iya, jinan sigan-eul wihayeo aniya."

“Don't be nervous, hija. I won't bite you.” Tumango ako bilang tugon. Hindi ko talaga kinakaya ang ganda niya. I can't believe this is happening. It's like a pure dream! Hinanap ng mga mata ko si Georgel ngunit hindi ko siya makita. After her mom told him to get us food, hindi pa rin siya bumabalik. Ang tagal niya naman! Nakakahiya sa mama niya. Hindi dapat pinaghihintay nang ganito katagal ang isang Mrs. Juanillo!

Subalit sa kabila nito, namumutawi ang matamis nitong ngiti habang nakatitig sa donya na buong buhay niyang itinangi. “A…A-king..T-Tasing,” bulong ni Georgie. Nahihirapan man ay pilit nitong iniangat ang kamay upang haplusin ang mukha ng donya. “H-Hin-di a-ko pa-payag na m-ma-saktan ka.”

Ang mga magulang naman nila ay sa Russia na nadistino bilang Gevorgian Mafia King and Queen. Hindi naman pinagsisihan ni Lucy ang mga nangyaring pagkatalo kay Malachi, nagpasalamat pa nga siyang normal ngayon ang buhay niya, ngunit nag-aalala siya sa nakababatang kapatid, mula kasi noong pumanaw ang Lolo Sauron nila noong nakaraang dalawang tao,n malaki na ang pinagbago ni Malachi, para na itong makapagyarihang dragon na hindi makontrol, at kaya nitong sunugin ang lahat ng babangga at kakalaban dito, kahit ang mommy at daddy nila ay hindi na ito mapigilan. Malachi Gevorgian is too powerful for a fifteen years boy. - THE END -

------------------------ 1 - Aleksei. Tatawagin siya ng ilan na isang sumpa, ngunit alam kong mas mabuti. Ang batang si Georgina ay isang anghel. Anghel ko. Kinakausap ako ng kanyang ama mula sa kabilang panig ng kanyang mesa, ngunit ang aking atensyon ay nakuha ng eksenang nagaganap sa labas ng bintana, sa kanyang balikat lamang. Si Georgina ay nasa labas para sa kanyang pang-araw-araw na paglangoy sa likod-bahay, tumatalon mula sa diving board suot ang kanyang esmeralda-berdeng bikini. Habang tumatalon siya, ang mahaba, kulay-ube na buhok ay lumilipad sa paligid niya, ang musikal na tawanan ay umaabot sa salamin ng bintana upang punan ang opisina. Ang kanyang mga suso ay nakawala sa manipi

ani Geoffrey, na balak pa yatang paikutin ang ulo namin. "Parehas lang kayo!" Sinugod ni Giorgianna ang ama, subalit mabilis na nakakilos si Geoffey. Kaagad niya akong ginawang paun, ikukulong niya sana ako sa braso niya pero naunahan ko siyang sipain sa tyan. Nalaglag ang baril niya, eksaktong nakipagbakbakan ang mga tauhan niya sa swat team. Nagpalitan sila ng putok, samantala tumago si Giorgianna sa dingding. Napansin ko si Geoffrey na kinakapa ang sahig para abuting ang baril. Sinipa ko kaya humantong sa labas ang baril niya. Malakas niyang hinila ang kamay ko kaya natumba ako. Kumibabaw siya para paulanan ako ng suntok. Halos malanta ang mukha ko sa dami ng suntok niya

It's the episode 377. "Ugh! I really love this scene. Kahit ilang beses kong ulit-ulitin, goosebumps pa rin ako! He's really cool!" Tukoy ni Penelope sa scene kung saan tinanggap ni Zoro ang lahat ng pain ni Luffy na para dapat kay Luffy. "Nothing happened," gaya ni Marie Jane sa script ni Roronoa Zoro. Natapos ang episode na iyon kaya tumayo na ako. "I'll check the pizza that I made!" Medyo gumewang ako kaya umupo muna ako para makafocus ako sa paglalakad.