Novelas y relatos de Glass Broken Png

Mayroon ding maliit na sala set at may malaking glass window sa dulo kung saan kita ang buong siyudad. Kung normal na araw at napadpad ako sa ganitong lugar ay paniguradong maglilikot na ang mga mata ko at matutuwa, pero dahil hindi normal ang sitwasyon ko at may kasama pa akong isang lalaki sa kwartong 'to ay hindi ko na alam kung paano pa lalaban ang matinding kaba. Tumayo siya sa harap ng glass window. Nakatalikod siya sa akin pero kita ko ang repleksiyon niya sa malinaw na bintana.

Hahaha. “What is the color for the tint glass Miss?” “Light pink. For the Gardenia flavor and light blue for Jasmine. Then the mixture color, just do this one.” Halong blue at pink na parang Marshmallow. Napatango ito sa akin na parang na enjoy sa mga sinabi ko. 😊😊😊 Designing is not easy, pero kapag nag eenjoy ka. Yakang-yaka yan! Nagustuhan ni Sean yung gawa ko. At gagawin na daw kaagad ang bottle. Nakaka excite tuloy. ☺ Sana forever na akong di pumapalpak.

Nakaangat ang mga braso ko, ang dibdib ko ay naka-igtad pasulong, walang kalaban-laban at buong-buong nakalantad sa kaniya. Tumingala siya saglit, ang kaniyang dibdib ay mabilis na tumataas-baba dahil sa hiningang nag-iinit. May kinapa siya sa gilid ng glass box. Isang maliit na button.

madiin at puno ng kaseryosohan na anas ko at tinalikuran na siya. Hinawakan niya ang kamay ko para pigilan pero malakas ko siyang sinampal. "Sinabi ko na sayo na huwag mo akong hahawakan dahil nakakadiri ka pero ang kapal ng mukha mo para gawin pa rin. Kung sa tingin mo ay iiyak ako sa harap mo pwes nagkakamali ka. I will never waste my tears to someone who is not worth it! Iyang sampal na 'yan ay walang wala pa sa sakit na idinulot mo sa akin!" saad ko at tuluyan ng umalis.

Habang inaayos ko ang tali, isang biglang malakas na pagsabog ang yumanig sa buong kwarto, dahilan para mabasag ang isa sa mga glass display cabinets sa gilid. *CRASH!* Lumapit ako sa mga nabasag na bubog. Doon, sa gitna ng mga nagkapirasong salamin, ay isang maliit na drawer na nakabukas nang bahagya dahil sa impact. Sumilip ang isang makintab na silver keycard at isang piraso ng microchip na may nakasulat na code: *V-71*.

Naaninag sa glass, na hinubad ng anino ni Susan ang kanyang damit bago siya naligo. Ang napakagandang pigura ni Susan ay ganap na nasasalamin sa glass cover ng shower. Bagaman hindi siya nakikita, ang kanyang fugure ay talagang nakakaakit. Kung ang mga normal na lalaki ang nakakita sa kanya, siguradong maglalaway sila.

Rinig kong pigil ng secretary ko nakita kong pinulot ni Trez ang picture frame na nabasag, fuck! "Kiddo you—" "Aw... It's hurt!" Hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko na baka masugat siya ay nasugat na nga siya fuck! Dali-dali akong lumapit sa kaniya at hinawakan ko ang kamay niya kung saan nahiwa ng broken glass ang daliri niya. "Fuck! Why the fuck are you standing at there? Get the cleaning tools and clan this fucking broken glass! Damn it!" Galit kong sigaw sa secretary ko.

Diretso niyang itinutok at ibinato sa siwang ng pinto na kitang-kitang naglalabas ng kislap ng liwanag. Sa hindi inaasahang pagkakataon, sa mismong segundong iyon, biglang itinulak ng isang magandang babae ang pinto mula sa kabilang side. "Ah!" The glass knocked on Jennica's head with a loud thud.

Hindi na siya kasya sa ilalim ng table, pero wala siyang pakialam basta maitakpan lang sana ang tatlo para hindi na sila mahulugan ng kung ano-ano. Some people inside the café are safe because they are under the table at tanging si Vash lang ang nakalabas, and he was confident that no something would fall, but then it happens that something has injured him right away. The sound of shattering glass split the air. "Oh, sh*t! My face!" Mas lalo siyang nadaing nang madaanan ng broken glass ang kanyang mukha. "Vash!" Hyacinth’s scream tore out as he jerked forward, his body arching from the blow. "Oh, my God!"

Ayokong gumawa ng malakas na ingay dahil baka magising ko si Nanay Flor at Ate Sab. Kumuha ako ng planggana at naglagay ng tubig doon para panghugas sa sugat ni Aries. Nang bumalik ako sa pwesto niya ay nakatungo ito sa braso. Umangat ang tingin niya at ngumiti ito nang makita ako. Only his lips are smiling but his eyes are tired. “Look.” He raised his left arm and his right hand is holding a piece of broken glass. “This piece of shit does not even hurt.”