Glass Broken Png Novels & Stories

Medyo nagtaka pa s'ya sa ginawa ko. "ғᴏʀ ᴇᴠᴇʀʏ ɢʟᴀss ɪ sᴀᴡ, ɪ sᴀᴡ ʜᴀʟғ ᴇᴍᴘᴛʏ ɴᴏᴡ ɪᴛ ᴏᴠᴇʀғʟᴏᴡs ʟɪᴋᴇ ᴀ ʀɪᴠᴇʀ ᴛʜʀᴏᴜɢʜ ᴍʏ sᴏᴜʟ"

Tanong niya sa sarili. Tumayo siya at kinuha ang frame. Itinapon niya ito ng malakas kaya tumama ito sa dingding at nagkabasag basag. Nilapitan niya ang mga basag na parte ng frame. Pupulotin sana niya ito pero nasugatan siya. Nang makita niya ang patak ng dugon a nahulog sa basag na frame ay bumigat lalo ang pakiramdam niya. She cried even more. She realized, kahit ilang beses niyang subokang itapon yun ay hindi parin niya kayang gawin. She's too sad, she's hurt and she's broken than the broken glasses. "Mom! Mom please, please choose me. Choose me please! Kahit isang beses man lang ako naman yung piliin mo." Pagmamakaawa niya habang niyakap ang picture nila.

“Just tipsy.” “Nay, ano po ‘yung nabasag?” tanong ng kakarating na si Bina. I guess they got awaken when Daze threw the glass. Kita ko namang napansin ni Bina ang nabasag na baso dahilan para manlaki ang mga mata nito. “Hala, ‘yung baso.” She pointed the broken glass that was shattered into many tiny pieces. Manang Bebang told her to clean the mess up and I excused myself. Inaantok na talaga ako. Masyado akong nahihilo at hindi ko na kaya pang makipag-usap sa iba.

The crashing of the glass echoed the whole room. Holding my phone on my hand and my eyes set on the broken glass on the floor, a sudden shiver crept all over my body. Ang saya na kanina'y ramdam ko ay napalitan nang kaba at kaunting takot. Sumabay pa ang biglaang pagbuhos nang malakas na ulan sa labas dahil sa bagyo tinutukoy nang balita sa t.v kanina bago ako matulog. A sudden rain after the glass crashed on the floor is somewhat creepy. 'Weird.'

Umatras ako sa kagustuhang iwasan iyon, but the broken glasses still caught my arms. Unfortunately, I also leaned on the shattered pieces of our wedding picture's glass frame, causing the glasses to penetrate my skin in the most painful way. Pero wala na akong pakialam doon. Wala na akong pakialam dahil wala nang mas sasakit pa sa nangyayari. “C-Chester, p-please. Makinig ka m-muna sakin. Hindi ko sinasadya, h-hindi ko…”

Sunod niyang natanto ang pagkabasag ng windshield at ng glass window ng building na nabangga niya. Sumaboy ang mga bubog sa kaniyang ulo at mukha. Mainit na likido ang umagos mula sa kaniyang ulo pababa sa kaniyang pisngi… “K-Klaire….” bulong niya bago tuluyang mawalan ng malay.

“I’ll accept it...” Nabitawan ko ang menu na hawak ko at tumama iyon sa wine glass na wala pang laman dahilan para malaglag ang glass sa sahig. Nabasag iyon at hindi ako naka-react agad kaya nagtinginan ang lahat sa akin pati silang dalawa. I look away from them and I immediately bend over to clean the mess I caused. But I can’t properly see the shards of glass dahil lumalabo ang paningin ko dahil sa namumuong mga luha sa mga mata ko.

I grabbed it with all my might. "Woman, let me go!" He shouted in pain while trying to take my hands off him. "Ha, it's your fault for picking up a wild woman!" I said proudly. I'm wearing a thick-soled boots at sa bawat sipa ko sa salamin ng kotse ay nakikita ko na ang mga crack na unti unting namumuo rito. After three more kicks, I heared the beautiful sound of shattering glasses. I finally took down the window.

Ramdam niya ang bigat ni Javi, ang init ng katawan nito na tila isang pader na pilit silang itinatago sa kamatayan. "Huwag kayong gagalaw," madiing utos ni Javi. Ang kaniyang mga mata, na dati ay puno ng pagsisisi, ay naging kasing-talim na ng agila habang tinitingnan ang maliit na butas sa bintana. Ang bulletproof glass na ipinalagay ni Javi noong nakaraang linggo ang nagligtas sa kanila; hindi ito tuluyang nabasag, ngunit ang impact ay sapat na para magdulot ng panganib.

~If you're letting go Let me go slowly If you're letting go Lay me down softly~ But when the time strikes na tumalikod siya, alam kong imposible ang gusto ko. Sino nga ba namang g*gong hihiling non? D*mmit. Malamang ako. Si Glen na minahal ng sobra yung babaeng nakita niya sa parking lot na sinisipa yung lata. Si Glen na mas gustong magpakatanga kesa iwan siya. ~If you're letting go Let me go slowly~ Maricris Grainer's POV ~Glass table top for two Shatters across the room~