Novelas y relatos de Goodbye Sad Death Quotes

“Bakit kaya hindi na lang maging parang isang bituin ang mga taong pinapahalagahan ko? Bakit parang hindi mga bituin na hindi umaalis?” “Sadly, we're just humans. And humans can’t live forever. Everything has a limit and even our life is. It’s scary how you don’t know when and how you’re going to die.” Napangiti ako ng mapait dahil sa sinabi niyang iyon. “Gusto ko ‘yung payapa. ‘Yung walang sakit.” “Who wouldn’t want a painless death? All of us do.” Tumango ako. “Ikaw Nico? Kailan mo masasabi na handa ka nang mamatay?”

Pagkaraan ng ilang suntok ay malakas na sinipa nito ang punching bag kaya bumigay ang sinasabitan nito sa itaas, diretsong tumalsik iyon sa treadmill kaya nasira iyon. Hinubad nito ang suot nitong gloves at hinagis kung saan. Masama siya nitong tiningnan. "Don't ever mention death like it was nothing. Ako lang ang may karapatang magbanggit ng kanilang kamatayan. Lucas died because of..." Huminto rin ito kaagad at suminghap, napagtantong hindi dapat nito sinabi iyon. "I'm sorry."

Nakatingin siya sa screen na may lungkot sa mga mata, at pilit na ngumiti nang mapait. “Alam ko... gusto n’yo akong mamatay. Don’t worry, I will. Today is the last time na kakausapin ko kayo. Isipin n’yo na lang na kaharap n’yo ngayon ay isang taong mamamatay na. Bigyan n’yo ako ng pagkakataon, kasi sabi nga nila... people who are about to die are telling the truth, right?” Pagkasabi niya niyon, dumaloy ang dalawang butil ng luha sa pisngi niya, na lalo pang nagbigay sa kanya ng nakakaawang itsura.

Nginitian ko siya. “Yeah, I am just tired.” Sagot ko. Ngumiti rin siya sa akin. “Arkin…” tawag ko sa kanya. “Yes?” He responded. I took a deep-breath and look at him. “What will you feel if you’ve heard that the person you’ve been looking all this time passed away?” tanong ko sa kanya. Natahimik naman siya at tila nag-isip ng isasagot sa akin. “I would definitely be sad.” He answered.

Hindi rin natigil sa pagtibok ang puso ko ng marinig ko ang mga huling salita na binitawan niya. "And your absence is killing me... literally." -AndyThoughts-

But I'm sorry, the Reaper is still my type. Still with my eyes closed and body tilted backwards, I muttered a brief "No." I can't open my eyes when I'm experiencing a near-death situation! I held the railing until my knuckles turned white. I'm sorry Ma, I can't help you anymore. I'm sorry Oyo, Ate had to die young. She could not see you grow into a handsome man. Please take good care of our mother. I love you two. And the Reaper, oh God the Reaper, I don't know why I remembered him when I was thinking about my monologue.

napahikbi ako ng makiusap ito saka sya lumapit sakin at niyakap "Please be alive tutulungan kitang ipagamot" kung kelan tanggap ko na, dun para dumating ang lalaking to, "Sige papayag ako" ani ko saka tumango "Thank you" napangiti ako ng marinig yun, pero agad ding nawala nang malala kong mamamatay din pala ako gastos lang hayst... "Ace uwi na tayo please" Ani ko "what if bukas na kaya" bahid sa boses nito ang pag-aalala ganun din ang nakaguhit sa mga mata nito

natamaan siya ng mga malalaking falling debris galing sa taas yun ang dahilan kung bakit siya namatay. " don't worry i won't let you leave here" bulong ko habang umiiyak. yakap yakap ko ang walang buhay niyang katawan minsan gusto ko nalang makulong sa loob ng loop kahit na bangkay niya nalang ang mayayakap ko mas pipiliin ko yun kaysa mabuhay ng wala siya. " kuya gising, kuya gising" " n-i-c-k"

I don't want to die. "Alam mo sayang! Wala si Adrien dito, para makita niya kung paano namin patayin ang maganda niyang asawa!" They all laughed like wild hyenas which made my fear get the best of me. "Good bye, Cresenia!" They said in unison.

"Did we do something wrong again, boss? Sinusunod na po namin ang lahat ng mga inuutos nila sa amin. Ano pa po ba ang gusto niyo? Halos wala na kaming tulog. Pinagdadamutan pa nila kami ng pagkain. Balak niyo ba kaming patayin?!” Umiling si Miss Quinn. "Death is an easy route for escape, Vida. Hindi matutuwa ang kaibigan ko kung mamamatay kayo agad." Kumunot agad ang noo ni Vida. “Kaibigan?"