Grim Expression Novels & Stories

Pagmamakaawa ni Grimmo. "Patawarin mo ako Kuya... pero hindi ko gagawin ang sinasabi mo, magkamatayan man!" matigas nitong sabi. Umiling-iling lamang si Grimmo na halos hindi makapaniwala sa narinig. Kababakasan ng kawalan ng pag-asa ito.

Ngayon niya natiyak na tuluyan nang naglaho ang nararamdaman niya para rito. Maski nga iyong galit na nararamdaman niya nuon dito ay parang unti-unti na ring nalalaho. Siguro ay dahil gusto niyang ipagpasalamat na kung hindi dahil dito ay hindi niya makikilala si Rigor. Ngunit dapat nga ba niyang ipagpasalamat na nakilala niya si Rigor? “May alam akong paraan para mawala yang problema mo,” dinig niyang sabi ni Griff sa kanya, “I mean mas mabisang paraan para makalimot kahit na paano.”

Ang kaniyang mga mata, matalim, puno ng tanong at sakit. Nanatili akong nakatayo, nakaharap kay Gram, habang ang konsensya ko’y unti-unting nilalamon ang aking buong pagkatao. Paano ko ipapaliwanag ito? Paano ko sasabihin kay Sexily na wala itong kahulugan, na aksidente lamang ito? Si Gram naman, nanatiling tahimik, ngunit ang bahagyang kurba ng kaniyang labi ay tila ba nag-iiwan ng mas malalim na sugat.

i smirk and roll my eyes "Oh, bakit ako magagalit. Alam ko na mas maganda pa paa ko dyan sa babae na yan, and why I am reacting like this. Alam mo ikaw, p*****a ka talaga. Sirang sira na araw ko sa inyong apat" nag martsya palayo, inis na inis ako. Sa sobrang inis ko, gusto ko lagyan ng C4 ang bawat sulok ng gym at pasabugin ngayon mismo, parang sasabog ako sa inis att gigil ko "Fuck you!" sigaw ko pa, pa habol ko dahil sa sobrang asar ko ay gusto ko sila pag uutugin, wala ako choice kaya nag jogging nalang ako palabas. Mabuti nalang at park ang labas ng gym kaya pwede ako na doon na mag tutumakbo o mag wala doon, kung andito lang sana si evergreen baka kanina pa ako nakapag simula

He giggled with sarcasm that frustrated me. Greige seems really more cold than what I have observed to him before. Mas mapanakit na siya ngayon. Walang empathy kang mararamdaman sa kanya ngayon kundi pagkamuhi. "Do you think I'm happy after what you have done?" Nanlilisik ang mga niya dahilan para manginig ang buo kong katawan. "Magiging masaya pa rin ba ako matapos niyo akong gamitin at paglaruan? How pathetic you are!"

Naramdaman ko lang ang pananakit ng paa ko nang maupo na kaming muli. The program started, and as expected, nilinis nila ang pangalan ng company. Medyo nagulat pa ako nang imbitahan kaming lahat sa harap. Nakita kong relaxed lang si Mitch dahil mukhang sanay siya sa camera. Good thing, it lasted for 10 minutes. I didn't ever bother to smile. "You looked constipated a while ago," Ricci whispered. I snubbed his remark. Instead, I ate my food that was served to us. I heard him laugh while whispering something.

Ang tanging nakita nila ay ang pamumutla nang husto ni Elder Gromo, nanigas ang pawis sa kaniyang katawan na siyang ikinatakot ng lahat. Napailing at napabuntong hininga naman dito si Darryl. Masyadong matigas ang ulo ni Elder Gromo. Hindi sana ito mangyayari sa kaniya kung naniwala lang siya sa sinabi ni Darryl na wala nang epekto ang Golden Pill na kaniyang nakuha pero nagawa pa rin niya itong kalabanin. “Ang init! Nasusunog ako sa init!”

Tumingin si Gramps sa malayo. "I can't talk right now, hindi ko kayang ipaliwanag ang nararamdaman ko... Don't look at me with those eyes JR. Hindi ko sinabi sa inyo nina Axcel dahil alam kong iisa lang ang tatakbo sa inyong isip. Mag pagaling ako sa ibang bansa. I Already accept my destiny, Apo. My creator wants me to go home to him. I know he have a great plan for me and I'm gonna return to him with my whole heart. Kaya h'wag kang tumingin sa akin gamit ang mga matang 'yan, don't make this hard for me. Hindi ko kayo kayang iwan, but this is life."

Kung matuklasan ng paparazzi ang iyong pag-katao, hindi ba magiging walang kabuluhan ang aking pagsisikap sa lahat ng mga taon? Dahan-dahang tinapik niya ang mesa gamit ang kanyang mga daliri at nagsalita sa isang malamig, mapanunuyang tono. "Kaya, nais kong pareho kayong umalis kaagad sa Southland City. Kung mas malayo ka, mas mabuti ito! Huwag ka nang bumalik! " "Ikaw!" Napaigting si Griffin ng ngipin dahil sa galit. Nakakita na sya ng mga taong labis na mapagmataas, pero wala pa syang nakikitang isang hindi makatuwirang tao tulad nito noon.

May pang-isahang kama sa hindi kalayuan. Para maliit na bahay ng mga duwende. Kumento ng kaniyang isip. Hindi niya pa naranasan ang makakita ng ganito, kaya bakas sa kaniyang mukha ang pagkamangha. Ngumiti si Greig, saktong bumaling siya. “I’m glad you like it.” Saad nito. Hindi niya alam ang sasabihin. Masyado siyang nalulunod sa mga emosyong dumadagsa sa kaniya.