Grim Expression Mga Nobela at Kwento

Ngayon niya natiyak na tuluyan nang naglaho ang nararamdaman niya para rito. Maski nga iyong galit na nararamdaman niya nuon dito ay parang unti-unti na ring nalalaho. Siguro ay dahil gusto niyang ipagpasalamat na kung hindi dahil dito ay hindi niya makikilala si Rigor. Ngunit dapat nga ba niyang ipagpasalamat na nakilala niya si Rigor? “May alam akong paraan para mawala yang problema mo,” dinig niyang sabi ni Griff sa kanya, “I mean mas mabisang paraan para makalimot kahit na paano.”

Ang kaniyang mga mata, matalim, puno ng tanong at sakit. Nanatili akong nakatayo, nakaharap kay Gram, habang ang konsensya ko’y unti-unting nilalamon ang aking buong pagkatao. Paano ko ipapaliwanag ito? Paano ko sasabihin kay Sexily na wala itong kahulugan, na aksidente lamang ito? Si Gram naman, nanatiling tahimik, ngunit ang bahagyang kurba ng kaniyang labi ay tila ba nag-iiwan ng mas malalim na sugat.

“Luluhod ako para humingi sa inyo ng tawad!” Nang lumabas sa kaniyang bibig ang huling salita sa kaniyang mga sinasabi nagmamadaling lumuhod si Gromo sa harapan ni Darryl. Wala na sa isip niya ngayon ang anumang pride na mayroon siya bilang isang elder. Wala nang halaga ang pride sa sandaling wala nang buhay ang isang tao.

i smirk and roll my eyes "Oh, bakit ako magagalit. Alam ko na mas maganda pa paa ko dyan sa babae na yan, and why I am reacting like this. Alam mo ikaw, p*****a ka talaga. Sirang sira na araw ko sa inyong apat" nag martsya palayo, inis na inis ako. Sa sobrang inis ko, gusto ko lagyan ng C4 ang bawat sulok ng gym at pasabugin ngayon mismo, parang sasabog ako sa inis att gigil ko "Fuck you!" sigaw ko pa, pa habol ko dahil sa sobrang asar ko ay gusto ko sila pag uutugin, wala ako choice kaya nag jogging nalang ako palabas. Mabuti nalang at park ang labas ng gym kaya pwede ako na doon na mag tutumakbo o mag wala doon, kung andito lang sana si evergreen baka kanina pa ako nakapag simula

Tumingin si Gramps sa malayo. "I can't talk right now, hindi ko kayang ipaliwanag ang nararamdaman ko... Don't look at me with those eyes JR. Hindi ko sinabi sa inyo nina Axcel dahil alam kong iisa lang ang tatakbo sa inyong isip. Mag pagaling ako sa ibang bansa. I Already accept my destiny, Apo. My creator wants me to go home to him. I know he have a great plan for me and I'm gonna return to him with my whole heart. Kaya h'wag kang tumingin sa akin gamit ang mga matang 'yan, don't make this hard for me. Hindi ko kayo kayang iwan, but this is life."

Kung matuklasan ng paparazzi ang iyong pag-katao, hindi ba magiging walang kabuluhan ang aking pagsisikap sa lahat ng mga taon? Dahan-dahang tinapik niya ang mesa gamit ang kanyang mga daliri at nagsalita sa isang malamig, mapanunuyang tono. "Kaya, nais kong pareho kayong umalis kaagad sa Southland City. Kung mas malayo ka, mas mabuti ito! Huwag ka nang bumalik! " "Ikaw!" Napaigting si Griffin ng ngipin dahil sa galit. Nakakita na sya ng mga taong labis na mapagmataas, pero wala pa syang nakikitang isang hindi makatuwirang tao tulad nito noon.

May pang-isahang kama sa hindi kalayuan. Para maliit na bahay ng mga duwende. Kumento ng kaniyang isip. Hindi niya pa naranasan ang makakita ng ganito, kaya bakas sa kaniyang mukha ang pagkamangha. Ngumiti si Greig, saktong bumaling siya. “I’m glad you like it.” Saad nito. Hindi niya alam ang sasabihin. Masyado siyang nalulunod sa mga emosyong dumadagsa sa kaniya.

"Hindi na maganda figure ko at hindi katulad ng dati may time pa ako ayusan sarili ko. Wala ako ngayon sa pinakabest na sarili ko." Sinabi ni Grace na naiinis siya kapag nakikita si Vladimir. "You always look stunning." Bigla tumawa si Vladimir and lumayo. Tinanong ano sinasabi ni Grace. "Mukha ba interesado ako sa appearance. Wala ako nakikitang iba sa iyo." Sinilip ni Vladimir ang triplets na agad mga nagkawag-kawag after makita si Vladimir na lumuhod. Hindi ngayon mabasa ang expression ni Grace. Hindi niya maintindihan sarili niya bakit bigla siya nakaramdam ng inis sa sarili at naiinsecure siya.

Bakit siya nagtagumpay, habang silang nasa final stage ng innate level, ay nabigong makausad? Sumama ang pakiramdam ni Griffin na para bang kumain siya ng tae. Bago pa ipaliwanag ng lalaking nakamaskara ang mga bagay, pinahirapan siya ng kaisipan na mas malakas talaga sa kanya si Fane. Ngunit mas sumama ang pakiramdam niya nang marinig niya ang paliwanag. Higit sa lahat, nakausad si Fane dahil maswerte siya, at hindi dahil mas malakas siya kay Griffin.

Nang mahawakan ko ang noo ko ay mayroong basang bimpo roon, hindi pa ‘yon ganoon katuyo at malamig pa rin naman kaya sa tingin ko’y hindi pa matagal no’ng ilagay ‘yon. Hindi ko na magawang magulat nang may magbukas ng pinto. “Maayos ka na?” boses ‘yon ni Grim. Lumapit siya sa ‘kin at naupo malapit sa tabi ko. Sinalat niya ang noo ko at leeg nang marahan. “A-ano—“ hindi ko magawang magsalita, parang pagod na pagod at hinahapo ako.