Grit Novels & Stories

Mahigpit na mahigpit na parang ayaw na niyang humiwalay dito, Pero hindi dapat. Kailangan niyang pigilan amg sarili niya. "Si Brent. Lagi siyang nandyan sa tabi ko kapag nasasaktan ako dahil sayo. He's always here for me, to support me kapag may problema ako. Lagi niya akong pinapatawa kapag nalulungkot o nawawalan na ako ng pag-asa. Sa sobrang pagmamahal niya sakin handa niyang gawin ang lahat huwag lang ako masaktan. He's so special to me at hindi ko siya kayang saktan."

Naranasan niya ngang walanghiyain ng mga taong kayang bayaran ang batas diba? Ang pagiging matapang naman ay isa sa mga katangiang wala sa kaniya dahil lumaki siyang disiplinado at may respeto sa kapwa. Lumaki siya sa hirap at sa murang edad ay namulat na siya sa katutuhanang mababang uri lang siya ng tao. Kaya mababa rin ang tingin niya sa sarili. Ito ang dahilan kung bakit kahit kailan ay hindi niya magawang lumaban sa lahat nang mga umaapi sa kaniya. Mayroon siyang inferiority complex.

“Kailangan kong patunayan na kaya na kitang buhatin ulit.” Napailing ako, pero hindi ko mapigilang ngumiti. Hindi lang dahil binuhat niya ako, kundi dahil kita ko kung gaano kalaki ang improvement niya. The color in his face, the energy in his movements, the confidence slowly coming back. Tahimik lang kami habang pinagmamasdan ang kalawakan ng syudad. “Thank you,” bigla niyang sabi. “For what?” “For not giving up on me… even when I almost did.”

He said with a hint of playfulness on his voice saka siya tumakbo ng pabalik-balik habang nasa magkabilang balikat ang kambal na malakas na ikinahalakhak ng dalawa. Hindi niya alam kung nakailang pabalik-balik siya ng pagtakbo tagatak na ang pawis niya at pagod na pagod na siya. Nagpapahinga siya saglit pero umuungot pa ang dalawa kaya kahit pagod man ay ginawa niya pa rin hanggang sa magsawa na nga ang dalawa. 'Damn it! I can't believe it, these monsters without conscience. When will they get tired?' He cursed on his mind, he's already gritting his teeth with frustration.

Hindi sumagot ang lalaki bago tumayo at umalis. Ngumiti si Grace. ‘Ang batang lalaki na iyon ay palaging mayroong kaunting salita, Sabbie. Dahil kayong dalawa ay nasa isang shotgun na kasal, ang inyong mga damdamin para sa bawat isa ay maaaring walang matatag na pundasyon, ngunit sa palagay ko ay mabagal mong mapagtanto ang kanyang magagandang puntos.’

Sa tahanan na kaniyang tinutuluyan, hindi kamag-anak ang trato sa kaniya kundi katulong, and she is enduring it up until now dahil wala siyang choice. Until now ay mabigat parin sa loob ni Sofia ang panibagong rejection na natanggap niya kahapon just because she was short of height. Kung pagbabasehan sa credentials niya at hindi sa height niya, Sofia can assure that she can excel in his job that a tall person can do.

" I know... I c - can't.... J - just... r - remember... I... love you. " Unti - unting namumungay ang kanyang mata. Ngunit bago pa man siya tuluyang malagutan ng hininga ay muli siyang nagsalita na naging dahilan ng sunod - sunod na pag - agos ng aking mga luha. " I... k - know... n - now, t - that y - you... b - believe... t - that I'm back. For.... real. Just figured out, t - that... y - you're... l - life... n - now is- "

Sino ba naman kasing magagalit kung substandard ang ginamit na materyales sa proyekto ni Dante? "We have the resources! Why did you even purchase those—argh! Such a disgrace in the name of my company!" galit na galit nitong sigaw mula sa conference room. Nakabukas kasi ang pinto kaya rinig namin ang usapan. Kaunti pa lang naman ang mga tao kaya hindi pa masyadong nakakahiya sa part ni Dante. Everyone in the conference room is roasting him to death.

Inis naman silang umalis na dalawa habang is Drake ay naiwan sa table namin. "Grabe! Hindi ko kinakaya ang harapan na nangyari." saad ni Camille at nagkunware pang pinapaypayan ang kanyang sarili gamit ang kamay. "Ganyan ang mga nakukuha ng mga taong masyadong mataas ang tingin sa kanilang sarili. Akala ba nila ay magpapaapi lang ako? No freaking way!" saad ko. "Good job girl! Ang galing mo kanina. Halatang galit na galit ang dalawa."

tumigil ito, parang kinagat ang sariling salita. “I mean because I paid for you… bayad ka na.” Hindi na sumagot si Gracie. Kasi ayaw niyang ma-trap sa usapang ‘yon. Wala sa plano niyang maging babaeng bayaran ng matagal. May pangarap siya. May dignidad siya kahit mahirap. Gusto niyang kumita ng pera sa malinis na paraan. Pero sa sandaling ito, kailangan niyang tanggapin ang tulong kahit masakit sa pride.