Halimbawa Ng Pananaw の小説・ストーリー

I swallow what I can until I become numb to it. “Ewan Anastasia, ang hilig mong pahirapan ang sarili mo,” Marahan ko siyang niyakap. “One chance, that’s all what he have, just one chance for him,”

LENA’s POV Hindi ko na naitikom ang bibig ko magmula nang bumukas ang mataas na gate hanggang sa binabagtas ng sasakyan ang mahabang kalsada. Sa magkabilang daan, nakikita ko ang napakagandang landscape ng mga halaman at bulaklak, na tila ba nag-aanyaya sa akin na pumasok sa isang paraiso. Sa di kalayuan, natanaw ko ang napakalaki at napakagandang gusali—pahaba at mataas ang gusaling iyon. Sa gitna, nakita ko ang magandang fountain na may estatwa ng babae sa gitna na naglalabas ng tubig sa bangang hawak, na tila ba sumasayaw sa hangin.

At dahil ito sa mga nabasa ko sa diary ng aking mga magulang. Isang mabigat na buntong hininga ang aking pinakawalan, at mula sa unahan na aming nilalakaran ay lumipad ang tingin ko sa malawak na kalangitan. Ang pinakamagandang tanawin sa buong buhay ko ay tila walang sigla. Ang kulay kahel nitong kulay ay kay panglaw sa aking paningin, habang ang dibdib ko ay nagsisimula ng bumigat.

LUNA POV Pinilit kong ikalma ang sarili ko habang nililibot ang aking mga mata sa buong paligid. Napansin kong nasa hindi ako pamiliar na lugar. Nasa isang liblib na lugar ako na napupuno ng naglalakihang mga puno, at napaka-dilim sa buong paligid. Naglakad ako ng bahagya, nakita ko ang pagsilip ng malaking buwan na bilog na bilog. Tila gumagalaw ito kaya sinundan ko, medyo malayo-layo na rin ang nilakad ng mga paa ko, kaya marahil nakaramdam ako ng kapaguran at saglit na umupo sa isang bato. Medyo maliwanag na sa may parte kung saan ako nakapwesto, dahil nabawasan na ang mga puno at kitang-kita ko na ang nakakasilaw na liwanag ng buwan.

Umalingawngaw ang palakpakan ng mga bampira habang ang mga mapapanuri nilang tingin ay na sa akin. Pagkatapos ng palakpakan ay ang mas nakakabinging katahimikan na halos magpatigas na sa aking buong kalamnan. Iniligay ko sa aking likod ang aking mga kamay at don kinurot ang sarili dahil ayokong mawalan ako sa aking wisyo. "Ang lahat ay magbigay tuong pansin sa pinakamataas na hanay ng mga bampira sa bayan ng Faber..."

Idagdag pa ang paninikip ng kan'yang dibdib na animo’y hindi na makahinga. Maya-maya pa’y isang kakaibang liwanag ang lumitaw mula sa suot niyang pulang kuwintas. Kasabay niyon ay ang pagkinang ng isang bagay mula sa isang sanga ng tanim na gumamela sa kan'yang tabi. “Paglihis ng patutunguhan, Tulad ng malayang pag-agos. Dala ng pagbabalik, Ang panibagong yugto.”

Kaya’t kahit papano ay napanatag siya, palihim pa siya napangiti dahil sa wakas mararanasan na din niya ang tinatawag na “night out” SA LOOB ng bar, nanlaki ang mga mata niya nang madaanan nila ang mga mata niya nang makita ang babae at lalaki na halos lamunin na ang labi ng bawat isa. Buong buhay niya nun lang siya nakasaksi ng live na halikan at iba pala ang pakiramdam. Parang gusto niya din maranasan ang ganung halik, ang hawakan na may pananabik.

At pinaniniwalaan ni Nelson, maging ng ibang diyos na ang nilalang na iyon ay bunga ng pinagbabawal na kautusan. Ang halimaw na iyo'y anyong tao, na may kapangyarihang higit pa sa kanilang mga Diety. At iyon rin ang naging dahilan ng mga tao upang isisi ang panininira ng mga halimaw sa mga nilalang ng Gaia dahil sa kapangyarihang kakayahan ng mga ito. Nagdulot ito ng matinding gulo na umabot sa puntong pagpapatayan ng bawat panig.

Kabanata 14 Nagising ako ng wala sa oras, pagtingin ko sa bintana ay napatingin ako sa araw na pasikat pa lamang. Bumangon ako pumunta sa veranda para makita ng maayos ang pagsikat ng araw. Maihahalintulad ko ang pagsikat ng araw sa panibagong simula ang aking buhay. Tinignan ko lang ito taimtim at makikita rito kung gaano kaganda ang araw.

ALANA I groaned as I felt my head throbbing in pain. Pikit mata kong hinilot ang aking sintido at ramdam ko ang pamamalat ng aking lalamunan. I need water. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at nasilaw sa sinag ng araw. Marahan akong umupo at inilibot ang aking paningin. Nasa loob ako ng isang kwarto, malapad ang kama at napaka-elegante ng mga gamit at halatang mamahalin lahat at sa loob ay meron naring banyo nakabukas kasi ng kaunti ang pinto kaya kitang-kita ko ang loob. Napalingon ako sa kanang direksyon ko at ngayon ko lang napagtantong nasa mataas akong lugar. An kwartong ito ay nasa itaas.