Novel & Cerita Halimbawa Ng Pananaw

Sabayan pa na bawat hakbang nya ay mas lalong lumayo sya mula sa paningin ko. Umatras ako mula sa bintana at naglulumikot ang mata sa kwarto ko nagbabasakaling baka may mahanap akong telescope dito. Pero kahit anong tingin at hanap ko ay wala talaga. Bagsak ang balikat na wala talaga akong mahanap, Oo nga, ba't pa ako naghanap sa isang bagay na sa unang dating ko dito ay wala bukod sa nakita kong ibang gamit dito katulad ng kama, kabinet at table? Ang bobo ko talaga, naghanap at umasa pa talaga ako na may telescope dito sa kwarto ko kahit wala naman.

Para siguro mas maka focus kaming lahat. Pumunta ako sa isang corner at sinanandal ang ulo sa pader habang nakatingin sa ceiling. Iniisip ko ano ang bagay na nagrerepresent sa akin? Ano nga ba? Leaves? Window? Wind? Trees? Lightbulb? Ano explanation ko kung ganon?

Lahat ng madadaan ng kan'yang paningin bigla na lang natutumba sa lupa. Panay ang ikot n'ya sa hawak na baril at tinitingnan ang nangyayari sa baba gamit ang binoculars. Nagkagulo ang mga tao at pati na rin ang sa kabilang side kung saan ang normal na bar para sa lahat.

Bakit ang paningin sa kanya ay pumukaw ng anuman maliban sa poot? Sinubukan kong tumuon sa iba pang mga panauhin, sa mga gawaing pangkawanggawa na tinatalakay, sa anumang bagay na magdadala sa akin sa katotohanan. Pero pinagtaksilan ako ng isip ko. Nagsimulang lumitaw ang mga alaalang ibinaon ko nang malalim—maliliit at banayad na mga kislap ng taong nasa likod ng kalupitan na akala ko ay kilala ko na.

Dumilat siya at inalala ang nangyari kagabi. Bagama’t nabahala siya, mas pinag-aaralan niya ang mga pakinabang at panganib ng ganitong paraan ng kultibasyon. Ang kaguluhan kagabi ay nagbukas ng bagong pananaw sa kanya. ⚖️ Mga Bentahe at Panganib Bentahe: Napakalakas ng pag-angat ng cultivation. Panganib: Isang maling galaw— sasambulat ang katawan.

Ang tanawing ito ay nakakapagbigay ng ginhawa at aliwalas. Nasa likuran si Rhian, dalawang hakbang sa likod ng mga bata. Ang tanawin ng kanilang masasayang likod at ang kabundukan sa labas ng bintana ay nagtulak sa kanyang pakiramdam na magaan at napaluwag ang kanyang isipan.

Napanaginipan ko… Napatingin ako sa notebook na nasa side table ko at agad ko itong kinuha at binuklat. Nakita ko doon ang ika-limang note. Lumuluha akong kumuha ng isang pilas ng note at ballpen at may sinulat. Sinulat ko ang buong detalye ng mga nakita ko tungkol sa kanya. Humahagulgol ako ng iyak habang nanginginig ang aking kamay na hawak ang ballpen at sinusulat ang isang pangyayaring ayaw ko. Gavril Ahren Santillan

KABANATA 16: Paanyaya ng Pakikipagtalik Tahimik ang gabi. Sa labas ng malawak na bintana ng silid, tanaw ni Elaine ang malamlam na liwanag ng buwan. Ang hapunan kanina ay naging isang makabuluhang sandali—ang unang pagkakataon na muling nakita ni Elaine ang kanyang pamilya sa isang marangyang hapag-kainan, parang panaginip lamang.

Naroon pa rin ang pagpunta kung kinakailangan. Ang munting lamang na nakuha niya noong gabing iyon ay parang baluting gawa sa bula—makintab, magaang, at tila magandang tingnan mula sa malayo, ngunit sapat na ang isang marahang dampi upang iyon ay pumutok at maglaho. Ang akala niyang panalo ay isa lamang pansamantalang ilusyon na walang tunay na tibay. .

Pero laking gulat ko nang papanain ko na sana siya ay biglang napatingin ang babae sa pana at sa isang kumpas ng kanyang kamay ay naging abo ang pana ko. “Ice fire,” sambit ko. Ice fire isang mahika na mga maharlika lamang ang maaring magkaroon. I spent half of my life studying the culture of witchcraft. I aimed again at pinana ko ulit ang bruha. Pero gano’n pa rin, naging abo ang pana ko.