Novelas y relatos de Halimbawa Ng Pananaw

Sinubukan kong mapagtagumpayan ang inis at ituon ang paningin sa paligid. Ang tanging nakikita ko lang sa kanang bahagi ay mga palayan at bukiran. May mga kubo at mga hayop tulad ng baka, kalabaw at kambing. Mayroon din akong nakikitang mga puno ng mangga at iba pa. Napangiti ako nang may makitang magsasaka na nag-aani ng mga mais na nakatanim sa bandang kaliwa ko naman nang lumingon ako.

Sandali akong tumigil, ina-appreciate ang ganda ng tanawin. Bigla, may napansin akong gumalaw sa gilid ng paningin ko—isang anino, dahan-dahang naglalakad. At ewan ko ba kung paranoid lang ako, tumayo ang balahibo ko, pero pinilit kong huwag mag-panic. Nagpatuloy ako sa paglalakad, mas mabilis ngayon, sinusubukang isipin na baka nagkataon lang.

Imbes ay pinili kong manahimik. Medyo sumungaw ang araw at biglang dami ang tao sa pila. Humaba na nga ang pila na puwede mo na iyong ikumpara sa isang malaking sawa dahil sa daloy ng pila. Parating inaayos ng mga guwardiya ang pila. Madalas ding sinusuway ang nawawala sa pila, pati ang mga dalagang magulo at maiingay.

“I HAVE been confused many times but this is it. This is it, Pam!” “Anong ‘this is it’?” nagugulumihanang tanong ni Pamela kay Yuan nang balingan niya ito. Nakatingin ito sa isang puno na may mga nakaukit. Napukaw ang kaniyang atensiyon nang mapansin niya ang mga nakaukit sa mga puno—sa bandang ilalim ng mga iyon—na sa unang tingin ay hindi agad mapapansin ng ordinaryong mata dahil nga nasa bandang ilalim ng puno. Base sa pagkakaukit ay sobrang tagal na iyon. Sa malalaking puno ay puro ganoon ang makikita sa bandang ilalim ng mga iyon.

Pananaw ni Amara Mula noong gabing iyon, tila naging ugali na namin ang pag-uusap nang mahaba at malalim. Hindi na lamang ito tungkol sa mga pangyayari sa labas o sa mga simpleng bagay—lumalalim na ang aming mga talakayan, humahawak sa mga pinakaloob na bahagi ng aming mga damdamin, paniniwala, at kahit na ang mga bagay na matagal na niyang itinatago sa kanyang puso. Alam kong sa bawat salitang ibinabahagi niya sa akin, lalo siyang nagiging bulnerable, at lalo ko siyang nahahatak palapit sa bitag na inihanda ko.

EVE Hindi ko namalayan na lumalawak pala ang ngiti ko habang mahigpit na nakayakap sa bewang ni Denzel. Noong una, sobrang kabado ako dahil pakiramdam ko anumang oras ay matutumba kami. Ngunit habang tumatagal ay unti-unti akong nasasanay. Ang sarap pala sa pakiramdam na humahampas ang malamig na hangin sa mukha ko habang mabilis kaming tumatakbo sa mahabang kalsada. Sa kaliwa ay puro puno at sa kanan naman ay matatanaw ang malawak na dagat. Kaya paulit-ulit akong lumilingon para pagmasdan ang tanawin. Pakiramdam ko tuloy ay bumalik ako sa pagkabata. Dahil noon pa man ay gusto ko nang maranasan ang ganitong bagay ngunit hindi nangyari.

𝘏𝘪𝘯𝘥𝘪 𝘵𝘢𝘭𝘢𝘨𝘢 𝘢𝘬𝘰 𝘴𝘢𝘯𝘢y 𝘶𝘮𝘪𝘯𝘰𝘮. Hindi pa nakatulong ang maingay na paligid, malakas na tugtogin at ang nakakahilong iba’t ibang kulay ng mga ilaw sa paligid. Napalunok ako ng maramdaman ang pag alog ng paningin ko. 𝘎𝘢𝘯𝘪𝘵𝘰 𝘱𝘢𝘭𝘢 𝘮𝘢𝘭𝘢𝘴𝘪𝘯𝘨?

Paraiso sa Gitna ng Dilim, ganyan tinawag ni Elana ang lugar na ginawa niya sa pamamagitan ng kapangyarihan niya. Sino'ng mag-aakalang may lugar palang gaya nito rito? Isa itong malawak na lupaing punung-puno ng luntiang puno at sariwang damo. Tumutubo ang mababango at makukulay na bulaklak na hindi mo makikita sa mundong ibabaw. Mayroong repleksyon ng liwanag, ng kalangitan ―isang imaheng mapanlinlang sa mga mata! May batis kung saan umaagos ang malinis at malamig na tubig. Kaya nitong pawiin ang iyong uhaw. Nariyan din ang hanging sariwa at banayad sa balat. May mga insekto at mga hayop na kukumpleto sa magandang tanawin. Para kang nagbabakasyon sa isang napakagandang lugar, sa probinsya m

'At natatakot akong masaktan s'ya' Napatingin ako sa aking palad. Lumitaw ang isang tanda at hindi ito maaari dahil oras na may makakita nito lalo na ang mga nilalang sa aming mundo, yari ako at ang taong kasama ko ngayon dito. Ang tanda ay isang puso at isang pana. Ang pana ay nakatusok sa puso. Wala itong kulay at guhit lang, tanda na may humalik na sa akin at hindi ito pwedeng magkaroon ng kulay dahil ibig sabihin no'n ay nahuhulog ako sa kan'ya.

Ang pag-aasinta ng mga bagay na kailangang tamaan sa pamamagitan ng pana. Pumuwesto siya sa harapan at pumikit. At nang nagmulat siya ay pinakawalan niya ang isang pana na eksaktong tumama sa mansanas na nasa kaliwang bahagi. Bumunot siya ng palaso at itinuton iyon sa mansanas na nasa gitna. Binitawan niya at sapul na naman.