Hotel Ni Mang Jose นิยาย & เรื่องราว

Sinabihan niya rin si Mang Jose na sunduin siya sa Airport, at ngayon nga ay hinahanap niya na. "Ma'am Very?" Nilingon niya ang matandang lalaki na halos kaedad lang din ng driver nilang si Mang Jose. Ngunit ang lalaking ngayon ay nasa harap niya'y hindi niya kilala. "Ako na ho sa mga gamit n'yo. May pupuntahan pa ho ba kayo o diretso na tayo sa Casa Blanca Village?" Akmang sasagutin niya sana ang matanda ng biglang tumunog ang cellphone niya.

"Talaga, Manong? I can't wait to see what it looks like!" True to what Manong had told me, the hotel was massive. It wasn't tall, but it seemed to have expanded in size. Hugis octogon ang desenyo nito. At mula rito sa kinatatayuan ko ay nakikita ko ang lahat. Nasa pinakatuktok kami pansamantala ni Manong. Mas gusto ko kasi na e-tour niya muna ako bago ako papasok sa gusali. "Ang ganda, Manong. Katabi lang ng dagat." Amoy ko agad ang hangin at masarap ito sa pakiramdam.

Kaya naman ngayon bukod sa ama nya ay si Rowan ang pumapangalawa sa makapangyarihan sa McAllistieré corp. Not to mention his outstanding ability dahil para maging favorite sya nang lolo nya, he's ability is topnotched kaya naman wala talagang masasabi ang mga tao sa kanya. "Sir, The La Searya hotel na minamatahan natin last month in Palawan has been taken by someone else" lunok laway na report nang isang staff manager at ngayo'y nangangatog na.

Pero hindi ko siya basta-basta pinaniwalaan, lalo na’t yung mga mata niya ay punong-puno ng kalokohan. Pumunta muna kami sa reception. May kumuha ng paper bag na dala niya na malamang ay damit ko at inihatid kami sa kwarto. Simple lang ang hotel, hindi kasing sosyal ng mga hotel sa Miami, pero malinis at maayos. Hindi rin masama para sa isang probinsya. Siguro nga madaming pwedeng puntahan dito. Lumingon ako kay Jefferson, na nakatitig rin sa akin.

maluwang itong lugar na ito. Sa aming mag kakaibigan itong lugar na ito. Yung hotel at Villa kay Ate Marie/shasha, yung mga restaurant naman sa akin ang mga yun samantalang ang resort na ito at beach na may mga kubo kubo kay ate Roda/Angel naman yun. Isa ring share holder ang kaibigan ni ate Angel dito na isa ring kasamahan namin bilang agent. Bawal kasing ipaalam sa kahit na ninuman ang tunay naming pagkatao lalo na sa tuwing nasa mission kami kaya mahirap na.

Sa pagbukas ng pinto, malinaw niyang narinig ang masigasig na pagbati ng manager, "Mr. Carson, hindi mo man lang sinabi na nandito ka para kumain. Pasensya na at hindi ka namin agad naalagaan!" Napalingon si Jiro at nakita niya ang manager na magalang na nakayuko, nakangiti kay Carson. Dahil sa eksenang iyon, tila nanlamig ang buong katawan niya. Ang hotel na ito ay isang high-class, five-star establishment na madalas pagdausan ng VIP gatherings ng mga business tycoons at matataas na opisyal sa siyudad. Ang hotel na ito ay pagmamay-ari ng Santos Group.

Ngunit itong si Josie halos himatayin na sa kilig dahil sa simpleng pagdampi lang ng mga kamay nilang dalawa at iba ang hatid noon sa kaniya. Sinadya kong lumipat ng mauupuan nang sa ganoon ay magkatabi si Sir Jake at Josie. Parang nahihiya pa si sir tumabi rito pero no choice na rin siya dahil 'yon na lang ang bakanteng upuan. MAYA MAYA pa ay dumating na kami sa isang beach-resort. Sobrang nakakamangha ang ganda ng dagat. Dahil weekend, madaming tao at mga turista ang nandito. Binaba muna namin ang lahat ng gamit sa sasakyan at inayos ang mga ito sa cottage na inukupa namin.

Wala naman sigurong tsismoso o tsismosang mangtsitsimis dito sa'min. May sumalubong naman sa aming crew ng resort na magalang kaming binati. She led us to one of the club's Casitas. Nasa isang exclusive resort pala kami sa Nasugbu, Batangas. Kayden rented the Casita where you can have the best view of the club's picturesque surroundings. Nakaka refresh sa pakiramdam. The scenery brings more than just a calming effect.

I said. Gusto ko mag dinner sa isang hotel habang tanaw ang mga building, and then body massage. Tapos morning swimming. “I want body massage too,” I added. Ang dami kong gustong gawin at kainin. “Gusto ko din iyung food na kinain namin ni Jaedon sa Singapore. Mango na merong rice.” Nagtagis ang bagang niya. “Pack your things we’ll go to Indonesia to eat,” wala sa mood na sabi niya. Hindi ko sure kung wala siya sa mood, I sense sa boses niya na nawala siya sa mood.

Ang ganda, subrang linis at ayos. “Malaki ba 'tong Island?” Tanong ko kay Kaizen. Tama nga siya, dagat nga ang puntahan. “Not that big but not that small. Sakto lang.” Napatango tango ako. Pagkatingin ko sa medyo malayo ay may mga bahay na nakatayo. Ang iba ay hotel na nasa five floor. May mga kubo at kakaunti lang naman ang tao. Sa pagpasok palang ay ang effort na kaagad ng dating kaya aasahan na na sa hotel ay maganda rin.