Hotel Ni Mang Jose นิยาย & เรื่องราว

Sakay siya sa kotse ni Martin habang convoy naman sa kanila sina Miles at Jim na isinama na rin sina Mhelrose at Jerson. Halos kalahating oras lang ay narating na nila ang nasabing resort. Magalang naman silang agad na sinalubong ng staff doon. Iginiya sila ng mga ito buong lugar upang ipakita na ang accommodations at amenities nila. May airbikes, zipline, KTV Bars at hiking since malapit ito sa Mt. Mabato. "Wow! This is cool!" humahangang sambit ni Jim.

Matipono rin at masasabi ko rin na nag-gi-gym siya dahil na rin malalaki ang muscles niya. Umabante siya nang kunti para mapantayan ang puwesto ko at itinapon ang tingin sa dagat. Ayaw niya yatang mag-stay sa likuran ko. "This resort is owned by the family of my friend's wife," pagkukuwento niya habang nakatitig sa iilang mga alon. Ang tipid magkuwento. May mai-topic lang, ganern? "Oh, I see. I came here to visit some of the famous beaches and tourist spots like Mt. Tapyas, Mt. Dalara, etc." Sa dagat nalang din ako tumingin dahil nakakailang naman kung titignan ko siya.

ani Jasson, ang panganay sa kanila. "And how do you say so?" "I heard that she came from Bohol. And she worked at the Palacio Grande. Ang pagkakaalam ko rin ay kilala siya ng mga turista roon." "Palacio Grande?" kunot ang noong pag-uulit niya sa pangalan ng hotel. "Yes, the hotel in Panglao that owned by your cousin Lowelle." "Well, don't force yourself if you can't remember anything," si Peter Ross. Samantalang nakamasid lamang si Martin at Mikel Leonard na pawang mga walang alam. Ganoon din ang dalawang dalaga na sina Anastacia at Miles.

May mukha naman ang lalakeng naka-date niya. Pumasok ito sa hotel kung saan nag-check-in ang babae. Isa sa pinakamahal na hotel dito sa Monte Carlo, i think. Hindi kami nagpahalata ni Jayson na sinusundan naman sila at sumunod kaming pumasok sa hotel. Inayos ko muna ang Jersey na gamit ko bago kami sumakay ng elevator. Magka-akbay parin ang dalawa habang may pinag-uusapan itong hindi ko maintindihan.

Gaganapin iyon sa kanyang private resort sa Tagaytay. Ang sasakyan niya papunta roon ay ang kanyang private jet, since it's more than an hour drive from Makati. Kinuha niya ang itim na jacket at isinuot iyon. He went downstairs and saw his men carrying kaing baskets. “Senyorito, padala po ito ng mga taga Davao del Norte. Umani na raw po,” sabi ni Mariposa sa kanya. Ang daming prutas.

At ang hotel na ito ang tanging malaki, malinis, at may magandang hygiene na malapit sa Jose Rizal Univesity. Sa katagalan, nadiskubre ni Pia na ang kwartong ito ang may pinakamagandang sikat ng araw sa umaga. Noong magkasama pa sila, sa tuwing magdidilat siya ng mata paggising, palagi niyang nakikita si Nate na nakatayo sa tapat ng bintana, nasisikatan ng liwanag.

tanong ko habang iginigiya ako nito palabas ng hotel. He smirked at me. "I suggested that we should dine in La Marea. Haven't tried their menu, right?" he cockily asked. Tumango ako. Sa Lanai at Presso La Piscina lang ako dahil minsan lang naman nabubuksan ang La Marea. Kapag may importanteng guests lang. "Mabuti pumayag ang management?" nakangiting sambit ko. "Of course, the CEO's with us." Humalakhak siya matapos.

Tanong sa amin ng crew pagkatapos niya kaming pagbuksan ng pintuan. "We're looking for the reservation table of Mr. Rios," simpleng sagot niya dito habang ako nililibot ng mga mata ko ang restaurant na ito baka may kakilala ako dito. Kaya Hotel and Restaurant ito dahi, hanggang 7th floor ito. The ground floor is a wide restaurant and the upper part is the hotel. This MG Hotel and Restaurant is one of the famous hotel and restaurant in the country. It has many branches na rin.

“Hindi nila sinuri ang mga address ng mga bumili. Apat na araw na ang nakalipas mula nang ipadala ang unang batch ng mga order. Ang mga nasa malalayong lugar ay dapat natanggap na ang kanilang mga mansanas. Sa tingin ko, marami sa mga iyon ay bulok na. Kahit malamig dito, mainit pa rin sa biyahe. Siguradong nasira ang mga mansanas habang ibinabiyahe.” Nagkatinginan ang mga magsasaka. Nang maintindihan nila ang ibig sabihin ni Jazz, mabilis na sumagot ang isa sa kanila. “Miss Jazz, iwan mo sa amin ang phone number mo. Kapag nakuha na namin ang bayad sa iyo, padadalhan ka namin ng regalo. At huwag ka na munang bumalik sa Quezon ngayong gabi. May mga guesthouse kami rito—maganda ang lugar at ma

nakangiti nitong sagot. Hindi ko naman napigilan ang paguhit ng ngiti sa labi ko! Ang Lusianna Resort na tinutukoy ni Lolo ay pag-aari ng isa sa mga business partner namin dito sa Mindanao. Halos isang oras din na drive mula dito sa mansion kaya naman makakarating kaagad ako doon bago sumapit ang hapon. "Wow! Ang galing! Thank you Lo!" sagot ko at mabilis na naglakad paalis! Kaya lang naudlot na naman ang excited kong pag-alis nang tawagin niya na naman ako.