How To Make A Notebook Mga Nobela at Kwento

“Bakit?” “Open it.” Binuksan niya iyon. Nanlaki ang mga mata niya. Isang bagong notebook. Simple lang yon at black leather cover, ni walang logo. Walang mamahaling design, pero amoy pa lang ng papel at balat ay halatang mataas ang kalidad. Kinuha niya iyon at hinaplos ang pabalat. “Notebook?” “Yes.” “Para sa akin?” “Yes.” Napatingala siya rito. “Bakit?”

I promise, sisilipin ko lang talaga. I quickly grabbed the notebook and opened it. Agad akong napapikit dahil sa may nahulog na kung ano sa aking mga mata, mabilis ko itong pinulot atsaka tinigan habang muli kong ibinaba ang notebook. It is a dried flower na natupi na nang husto dahil sa pagkakasingit nito sa pahina ng notebook.

Binasa niya ang mga andodoon at dahil narin sa kakapalan niyon ay naisipan niyang maghanap sa ibang page ngunit ng magsimula siya sa dulo ay nagulat siya ng mayroon doong nakalagay na isang kasing laki ng notebook na mayroong bulaklak na kulay puti ang design. Ang pinaglalagyan nito ay ang mga pahina mismo ng libro na tilay inihulma o binutasan talaga para sa lalagyan ng notebook na iyon. “Ano to secret notebook?” Takang tanong ni Atasha dahil hindi mo talaga mahahalata ang notebook na iyon kung hindi mo bubuklatin ang libro. Kinuha niya ito at isinara ang libro pagkatapos ay ang notebook naman ang binuklat niya.

Pero bago pa man siya makatapak sa sahig, naidukot na ni Ryder ang kanyang kamay at dahan-dahang itinayo ang lumang notebook mula sa carpeted floor. Napatigil ang lalaki. Ang notebook ay hindi katulad ng mga mamahaling designer planners na karaniwang ginagamit ng kanyang misis. Ang balat nito ay medyo may kupas na sa gilid, at ang mga pahina ay gawa sa magaspang ngunit de-kalidad na cream-colored sketch paper.

Tumigil ito at tumayo ito ng tuwid. Kitang kita ko ang bungong tattoo ng babae sa likod nito at ang abs niya alam ko kung ano yan. Nakikita ‘yun sa mga nag gi-gym sa bayan. “Oho, nagising ako ng maaga nakita ko ito sa student notebook kanina kinuha ko at inisa isa ko paano gagawin ko. Mabuti may instruction manual d’yan kaya inuna ko tabasin ang mga mais at linisan. Kaso wala akong mahanap na sako kaya inilagay ko sa mesa..” mahabang paliwanag nito sa amin at inabot nito ang notebook ko noon na may laman pa binigay ko kay Tatay ito dahil kailangan daw niya.

sagot naman niya kaya marahan akong tumango at umupo na sa silyang nasa harap niya. “Ano ang sinusulat mo?” tanong ko at tumingin pa sa nakasarang notebook. Ang ganda ng disenyo ng notebook na iyon. Medyo makapal iyon, tapos ang front at back cover naman ay may pinaghalong kulay ng berde at itim na parang abstract. “I’m just documenting some of the things that I want to remember someday,” nakangiting sagot niya kaya marahan ulit akong napatango.

Napatingin siya sa kawalan, parang sinisilip sa kanyang isipan ang laman ng bag—isa-isang binibilang sa imahinasyon kung alin nga ba ang nagpapabigat. Nandoon ang A4 notebook niya—makapal at mabigat. Hindi lang basta notebook, kundi parang koleksyon na ng kalahati ng buhay niya. Mga medical notes, lecture scribbles, doodles kapag stressed, pati na rin ang diary entries na isinisingit niya sa pagitan ng mga pahina. Limang sentimetro ang kapal. Isa nga namang “pader” sa bigat.

Wala siyang balak magtagal dahil may tambak pang trabaho ang naghihintay sa kanya sa ospital. Nililibot niya ang bawat pasilyo. Una niyang kinuha ang mga ballpen—isang pakete ng blue, sinundan ng black at red. Sunod niyang tinungo ang bahagi ng mga notebooks. Pinagmasdan niya ang mga disenyo ng iba’t ibang uri nito: may spiral, may leather cover, at ang iba’y may makukulay na disenyo na tila bagay sa mga bata. Nakita niya ang isang notebook na pasok sa hinahanap niya—makapal, may simpleng leather cover, at mukhang matibay. Subalit may problema: nasa pinakataas ito ng shelf.

Kumuha ako ng isang maliit na notebook sa drawer ko, iyong may lock para siguradong walang makakabasa. Komportable akong padapang nahiga sa kama saka isinulat sa unang pahina ang kanina ko pa gustong isulat. OPERATION: MAKE NINONG ALISTAIR MARRY ME. Step 1: Alamin ang schedule niya. Step 2: Upgrade the look.

asar ko at hinablot ang paper bag. Kinuha ko ang laman. Nangunot ang noo ko dahil isang big notebook lang ito. May plastic cover, malinis at may designs. Wala nga lang pangalan. “Anong department ang nagpapabig notebook?” usisa ni Kydd. “Parang ang boring pumasok kung puro sulat,” humikab pa siya. “Babae may-ari,” si Serious, nakasilip sa notebook. “Sa babae mo ’yan?”