The Notebook Plot Novels & Stories

Pero sapat na para makita niyang may ginuguhit ang bata sa notebook. Sa kabilang mesa, isang babae ang nakayuko. Inaayos ang bag, tila nagmamadali. Hindi niya mabistahan ang mukha nito pero parang pamilyar sa kanya ang pigura nito. ——— “Anak,” tawag ni Luna, sabay salo sa notebook na muntik nang mahulog mula sa booth. “Ingat, baka madumihan ‘yung drawing mo.”

Hindi din naman niya ako naiistorbo kapag nag-aaral siya. I look at it. Kung anong pinag-aaralan niya. Napangiti ako dahil mukhang seryoso siya sa pag-aaral. Parang gusto ko tuloy maniwala na magiging secret force namin siya dahil nakikita ko siyang ginagawa naman ang lahat para matuto. I saw a notebook on her desk. Parang may nagtulak sa akin na kunin iyon at binuklat iyon. Akala ko ay nagte-take down notes siya pero hindi, there's something in there. It was not written but it was drawn.

"The notes stopped being about you." Napatigil siya. "What?" Mahinang tumawa si Alejandro. Walang saya. "Look at the later notebooks." Kumunot ang noo niya. Dahan-dahan niyang hinila ang isa sa pinakahuling notebook. Binuksan niya iyon at agad siyang natigilan. Dahil hindi na observations tungkol sa kanya ang laman. Kundi tungkol kay Alejandro. “Lost control during argument. Unexpected jealousy.

Inayos ko na den yon at isisirado na sana pero may napansin akong isang notebook na may nakasulat pa rito na 'Diary' Dahil na curious ako at kinuha ko yon at tinignan ng mabuti. "Diary? Ano to? Display lang ba sa cabinet nya o sinusulatan nya to?" Takang tanong ko sa sarili. In-open ko yong notebook at may nakasulat don. "Dear diary," b**a ko sa unang sulat pa lang at itutuloy ko na sana ang pagbab**a pero naisip kung ibalik nalang ito kung san nakalagay kanina. Na realize ko lang na hindi sakin ang notebook na yon kaya ba't ko bab**ahin at pakikialaman? Kung ako si Xander magagalit ako dahil may nakialam sa gamit ko ng walang permiso, siguro kung ibang gamit pa yon ay okay lang pero kase di

“Bakit?” “Open it.” Binuksan niya iyon. Nanlaki ang mga mata niya. Isang bagong notebook. Simple lang yon at black leather cover, ni walang logo. Walang mamahaling design, pero amoy pa lang ng papel at balat ay halatang mataas ang kalidad. Kinuha niya iyon at hinaplos ang pabalat. “Notebook?” “Yes.” “Para sa akin?” “Yes.” Napatingala siya rito. “Bakit?”

Mabuti na lamang at hindi rin techie na kagaya niya si Griff kung kaya’ t sa notebook pa rin nito isinusulat ang lahat ng passwords nito. Papalabas na siya ng library nang maramdamang bumukas ang pinto. Muntik na niyang mabitiwan ang hawak na green notebook. Mabilis niyang isinara ang mga drawer saka nagkubli sa madilim na sulok ng library. Nakita niyang pumasok duon si Griff dala ang isang kulay pulang folder.

"Zeus, ikaw pala. Oo, meron. Nawawala 'yong journal ko. Hindi ko mahanap. May nakita ka bang makapala na notebook na kulay lavender? Maganda 'yon." "Notebook? W-wala naman. Bakit? Ano bang meron sa notebook na 'yon?" Umiling ako. "Ahhh, diary ko. Maraming nakalagay do'n na hindi dapat mabasa ng kahit na sino." "Ganoon ba? Kaya pala." Kumunot ang noo ko. "Anong kaya pala? Nakita mo ba ang notebook ko?" Sumeryoso ang mukha ko.

Tanging mga katulong at iilang guwardya lang ang tao roon ngayon. Ilalapag na sana niya ang sling bag ni Kina nang dumulas mula rito ang isang notebook. Kulay puti iyon na dinidisenyuhan ng mga rosas na guhit sa gilid. Nakakunot ang noong saglit niya iyong pinagmasdan, lalo na ang nakasulat sa pabalat nito. Diary. Marahil ay iyon ang notebook na tinutukoy ni Alona noon. May pagdadalawang isip na hinawakan niya ang pabalat nito at pinag-iisipan kung bubuklatin niya ba iyon o hindi.

Binuksan niya ang laptop. Nagulat siya sa dami ng emails. Sunud-sunod. Mga suki niya pala at mga dating suki ng kanyang ina. Isa-isa niya iyong nireplyan. Inilista niya ang mga request sa journal notebook. Karamihan ay personalized paintings. May mga nagbigay lang ng ideas at hinayaan siyang mag-decide.

Tanging mga gamit niya lang ang nasa lamesa kaya kinuha ko ang notes niya at tinignan iyon. Napangiti ako nang makita kung gaano ka linis ng sulat niya. Parang prinint lang dahil walang nakikitang erasures sa bawat linya ng kanyang notebook. Binuklat ko ang huling pahina ng kanyang notebook at napakunot ako sa nakita ko, pero bago ko pa titigan ng mabuti iyon nang may kumuha ng notebook sa kamay ko.