Call My Name And I'll Be There Novels & Stories

-STEVE- Humugot ako ng isang malalim na buntong-hininga. "Alright, I'll be there. Pinasyal pa namin si Mommy since kakalabas lang niya ng hospital." "Umaasa po kaming makarating kayo rito sa lalong madaling panahon, Sir." "I am, I need to hang-up now," sagot ko at mabilis na pinatay ang tawag.

"May load ba ito? Babayaran ko lang." "Meron po." "Okay." Tumayo ako at lumakad sa gilid ng dagat. Inalala ko ang number nila hanggang sa maalala ko na kaya tinawagan ko sila. Hanggang sa nag-ring na at sinagot naman nito ang tawag. 'Hello, who's this? Nasa work ako...' "Briannah." 'Ehh? You know my beautiful name... Wait familyar ang boses mo... Eh? Ranzzel!'

But the thought that she will probably mad and full of regret because she gave herself up to me, it formed in my mind. Well, I think our paths will cross again and if not, I will find ways. In fact I had her name so I can freely ask someone to find her for me. Naputol ang pag-iisip ko nang mag ring ang phone ko. It was Tito Benedict calling. "Yes?" tamad kong sagot. "Rouge! Where are you? Ngayon ka lang sumagot samantalang kagabi pa kita tinatawagan!"

Sambit nito saka kinuha ang pera. "I need your number. I want you to be my on call driver." "Hala, ganoon po ba, naku, sige po. Heto...tawagan lang po ninyo ako." Abot niya ng papel na may numero. "Thanks." "Ah, sir! Sir, saglit lang, ano po pala ang pangalan mo?" Binuksan ko muna ang pintuan, saka bumaba. "Flinn." Tipid na responde ko.

Bakit gamit gamit n'ya? Kinakabahan kong sinagot ang tawag. "Hello Spade." Halos pigil ang hininga kong sambit. Naghihintay ako na magsalita s'ya ng bigla itong nag-drop ng call. I-didial ko sana ulit ang number nang makatangap ako ng message mula dito. 1 message received. From: King Spade _____________________________ Meet me tomorrow night at Blue moon Park. It's spade.

"And please, just call me by my name. Nagmumukha akong elder kapag ganyan ka-pormal ang tawag mo sa akin." Huminga ako ng malalim bago ko kinuha ang hangover soup sa kamay ni Phil at hinigop lahat. Magmumukha qkong walang utang na loob kapag tinanggihan ko ang pagmamagandang-loob niyang iyon. Ngunit ang pagtawag sa first name niya ay hindi ko gagawin. Ayokong isipin niya na magiging close na kaming dalawa dahil iniligtas niya ako.

At may kwentong hindi tugma sa katotohanan. Hindi ko puwedeng sarilinin ito. Hindi ko kayang sarilinin ito. Huminga ako nang malalim at tumayo. Parang may apoy sa dibdib ko na hindi mapakali. Kinuha ko ang cellphone sa mesa, nanginginig ang kamay ko habang hinahanap ang pangalan ni Eli sa contacts. Isang tawag lang. Isang tawag para sabihin ang katotohanan.

Napalunok ako because he sounded so sincere. "Kaya huwag ka mahiyang tawagan ako kung kailangan mo ako, kahit nasa cebu ako pupuntahan kita agad. Kahit nasa ibang bansa pa ako uuwi ako kung kailangan mo ako, always remember I'm only one call away." Ngumiti pa siya at sinenyas ang call sign sa tapat ng tenga niya.

I'm in on call mode daw. Take note. ON CALL. Dinaig ko pa ang personal driver. Kapal talaga ng mukha niya. I grabbed my phone from the side table. Baka wala sa oras na tawagan ako nun habang natutulog ako. I was about to press the off button ng bigla iyong mag-ring. I almost throw my phone when I saw the registered caller. Asshole K.

"Basta mag-ingat ka palagi, at kung may kailangan ka, nandito lang ako. Just call me Ty at pupuntahan agad kita." "Thanks Danica but I guess ikaw ang mag-ingat." "What do you mean?" takang tanong n'ya rito. Alam n'yang may nagbabanta sa buhay n'ya pero hindi n'ya alam na may alam ang kaibigan dito.