Novel & Cerita Huwag Muna Tayong Umuwi

"Bakit ka umiiyak?" Sa huli, hindi na niya napigilan ang luha niya. Agad niyang pinunasan ang mga ito habang tumutulo ito sa mukha niya. Pinilit niyang ngumiti nang sabihin niya, "Hindi ako umiiyak ... Kilala natin ang bawat isa. Hindi ba natin kayang pag-usapan ito? Huwag mong gawin ito, pinapahirapan mo lang ako..."

“Hehe. Kalimutan ko. Uuwi na pala ako.” “Di umuwi ka. Tss.” at naglakad na ako. “Saan ka ba pupunta?” “Umuwi ka na lang. Tsk!” @DeathWish

Gustong-gusto ko ng umuwi! Napahinto ako sa paglalakad ng may humila sa akin pabalik at napasandal ako sa dibdib niya at nagkatitigan kami. Ito na naman... Kalma ka lang heart! "Gabi na. Dito ka na lang umuulan pa oh—" I cuts him off. "I don't care! Gusto ko ng umuwi. Hinahanap na ko sa bahay, so please open this door..." Inis kong sambit.

Isang video ng boyfriend ko na nagpo-propose sa kanyang secretary ang nag-trending. Lahat ay kilig na kilig at sinasabing napaka-romantic at nakakaantig ang eksena. Nag-post pa mismo ang secretary niya sa social media: "Matagal kitang hinintay, at buti na lang hindi ako sumuko. Ipagkakatiwala ko ang buhay ko sayo, Mr. Emerson." Isa sa mga komento ang nagsabi: "Diyos ko, sobrang sweet nito! CEO at secretary—bagay na bagay sila!" Hindi ako umiyak o nag-eskandalo. Sa halip, tahimik kong isinara ang webpage at hinarap ang nobyo ko para humingi ng paliwanag. Doon ko siya narinig na nakikipag-usap sa mga kaibigan niya. "Wala akong choice. Mapipilitan siyang pakasalan ang isang taong hindi ni

nahihiyang aniko Masaya naming tinapos ang hapunan at nag kwentohan pa kami nang kung ano-ano pa. Hanggang sa nagpaalam na kami ni Zack na umuwi,. Gusto sana nilang doon kami matutulog kaya lang ang mokong na Zack ayaw niya daw sa condo niya na lang daw uuwi. At sinabi pa sa magulang niya na Hindi kami makakagawa na baby kapag doon kami sa bahay nila matutulog kaya ayun. Excited kaming hinatid nang magulang niya sa labas nang bahay nila.

🎵 Umaaraw umuulan. Ang buhay ay sadyang ganyan, 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Dahil wala ring mangyayari, tayo'y walang mapapala 🎵 Wag mong pigilan ang pagbuhos ng ulan, 🎵 May panahon para maging hari 🎵 May panahon para madapa, 🎵 Dahil ang buhay natin ay sadyang ganyan 🎵

“Pasensya na po. Kailangan ko pa sanang tapusin ‘to bago umuwi.” “Hay nako, Akeno, huwag na! Hindi ka puwedeng umuwi ng ganito ka-basa. Magkakasakit ka ulit!” sabay alok ko ng payong, pero walang kuwenta kasi nga parehas na kaming basang-basa. “Halika na. Ihahatid na kita sa bahay mo. Hindi safe na umuwi ka nang basang-basa.

uwi ka na’ Nilagyan ko pa ito ng emoji na umiiyak bago ko sinend kay Kuya Xy na agad naman niyang sinagot. ‘we have a situation here baby sis so i guess hindi pa ako makakauwi. take care of yourself, okay!’ Nakaramdam naman ako ng lungkot dahil ibig sabihin matatagalan pa talaga ang pagbalik niya. I miss them so much at pag ganitong naiiwan ako, halos ayaw ko ng umuwi sa bahay. ‘okay kuya. don’t worry i’m fine. say my regards to Mom and Tito!’

Help! Lumabas silang lahat at naghihintay sila na bumaba ako pero hindi ako kumilos sa kina-uupuan ko, kinakabahang pabaling-baling ako sa paligid. Kailngan kong makatakas dito, gusto ko ng umuwi!

bat ngayon ka lang umuwi! Teka sandali lang!! bakit Dito ka sa bhay ko? bakit bawal na ba? sorii aalis na Ako! Kasi Dito parin susi mo! . wag na! Dito ka nalang Muna matulog bukas na Ikaw umuwi! Gabi na .. bakit ngayon ka lang umuwi saan ka nagpunta? Masaya ka ba ngtatago? huh! Sam .Ikaw Masaya ka din ba?