Novel & Cerita I Am The Best

“Never settle for less, Dave. Everything you own should be the best.” Noong bata pa ako, pinaniniwalaan ko ang mga iyon. Akala ko, kapag nakuha mo na ang “best,” doon ka na magiging masaya. Pero habang kumakain ako ng pinakbet dito sa simple naming bahay, na-realize kong hindi lahat ng best ay nasa taas ng mundo. Minsan, nasa ganitong tahimik na sandali lang, sa ulam na malamig na, sa note na may dalawang linya, sa presensiyang hindi mo man lang maramdaman pero alam mong nandiyan.

Mahabang sabi nito, kahit paano naman ay nakatulong iyon upang mawala ang kanyang kaba. “Oo na ho itay! Ikaw talaga, daig mo pa ang matanda kung sermonan ako… Pero tingin ko tama ka rin…” “Alam kong tama ako, ako pa ba? All I want is the best for you… Siya nga pala, dahil lutang ka kanina, alam kong hindi mo alam kung nasaan na nag punta si tiyo Oscar mo, nauna na siya sa loob so halikia na?”

mahaba-haba nitong litanya. “Gaya nga ng sabi mo, bestfriend ko siya kaya papaano ko naman siya magugustuhan?” pagsisinungaling niya kahit na ang totoo ay iba naman ang isinisigaw ng kanyang puso. “Eh, sa gwapo niyang ýon hindi mo talaga nasubukan na pumitik man lang kahit saglit lang ang puso mo para a kanya.”

I need somebody who can love me at my worst No, I'm not perfect, but I hope you see my worth 'Cause it's only you, nobody new, I put you first And for you, girl, I swear I'll do the worst He continue singing at tahimik lang akong nakikinig sa kanya. Ayaw ko namang mag-overthink at baka bigla na lang sumakit yung ulo ko. Napagdesisyunan ko na ring hindi ko na pipilitin ang sarili kong maalala ang nakaraan. Dahil habang pinipilit ko ang sarili lalo lang akong nahihirapan.

"Mamimiss kita Best. Pangako mo yan huh. Babalik ka. Best Friends forever?" "Best Friends forever!" ang ikinawit namin ang aming hinlilit na tanda na nangako kami sa isa't-isa. Pagkatapos nun, sumama ako sa Airport. Sobrang iyak ko noong namamaalam na siya sa amin. Sobrang iyakin ko noong mga panahong iyon. Naudlot ang pagmumuni-muni ko ng tawagin ako ni Inay. "Halika na. Baka tayo nalang ang wala doon" wika niya.

mayabang na sabi niya. “So bakit kita ipagpapalit e ikaw na ang pinakadabest?” nakagat ko ang pang ibabang labi ko lalo na nang marinig sa kabilang linya na pinagmumura siya ng kakambal niya. Para akong nakikipag-usap sa wala pa sa tamang isip na bata. “Really? I am the best?” Pinipigilan kong huwag matawa.

Hindi ko alam na may ikasasaya pa pala ako. I am God's favourite, I guess. I am a sinner yet I'm still so blessed

sabi niya habang patuloy siya sa paghagod sa legs ko at ikinakalat ang lotion. “Chan, ang best ay depende sa tao.” “I know. Kaya nga gusto ko ay ibigay kung ano ang best ko. I want you to feel na mahalaga ka sa akin, na ikaw ang pinaka importante sa akin, pangalawa sa Maykapal, higit sa’king buhay, ika nga ng kanta.”

Umiling-iling pa ako. "Aia!" Nagtatampong tawag niya. "Tulungan mo na kasi ako. You're the only one who can help me with this! No one else could, but you." "Eh!" Umirap lang ako sa kaniya. "I'll think about it." "Aia!" Nagulat ako nang bigla nalang siya sumulpot sa tabi ko at inakbayan ako. "No thinking about it, Aia. I'm the best friend in the world, e."

"Ano?" "Kahit hindi mo maamin sa sarili mo, alam kong mahal na mahal mo ang bestfriend mo. Takot ka lang umamin. At dahil pasadung-pasado naman siya sa akin kaya tutulungan kitang makumbinse si GB mo na maging ama ng anak mo."