Trying My Best Novels & Stories

Ipinangako kong I'll do my best kasi baka kapag nawala pa sa akin ang trabahong 'yon, ay sa kangkungan ako pulutin. Ang sabi ko sa sarili ko, I'll do my best, pero nyeta! Lagi na lang akong palpak! Lagi na lang akong minamalas kasi sa tuwing sinusubukan kong maging productive ay may kamalasang nangyayari.

However,” Yumuko siya. “I also don’t want to force you if you don’t want to do it,” Pag-iling niya. “Nagbabakasakali lang ako na baka mapagbibigyan mo ako. Pero plano ko talaga na makalimutan kung ano ‘yong nararamdaman ko sa’yo, believe me. But at the same time, naisip ko rin na kung ganoon kadali, matagal ko na sanang nagawa.” Pumikit siya. “Pero noong umamin ako sa ‘yo nung nakaraang araw. Mas lalo lang akong natutulak na gawin ‘yung bagay kahit na napaka imposibleng mangyari,” Dumilat siya para tingnan ako ng diretsyo. “Someone also made me realize that it’s better to try things kahit isang beses, kasi there’s still 1% possibility na may mabago. At gusto ko lang ‘yon subukan, kahit… mala

sabay kurot ni Mama sa braso ni Papa. “Pero honest lang,” sabi ko, nagsusulat ng pangalan ko gamit ang stick sa buhangin, “mahirap din pala ‘to no? ‘Yung mag-effort, tapos parang hindi enough?” Si Mama, napatingin sakin. “Elle…” “Huwag mo ngang seryosohin, joke lang ‘yun.” Pero joke ba talaga? “Hindi mo kailangang maging best sa lahat ng bagay,” sabi niya. “You just have to try. And when you do, kahit magkalat ka—piliin mong bumangon.”

[Oh, I'm sure, you don't need me anymore So I'll go on, try my best to just move on Now that it's over, I have to get over]

Nakikita ko pa din ang lungkot sa kanyang mga mata. Naisip ko nalang kumanta para naman may ingay sa loob ng sasakyan habang pauwi kami ng condo niya. Baliktad na ngayon ang sitwasyon. Ako na naman ang tumira sa condo niya. When you try your best, but you don't succeed When you get what you want, but not what you need When you feel so tired, but you can't sleep Stuck in reverse.... And the tears come streaming down your face

Pero ang totoo ay tindig na tindig ang tainga ko sa bawat pinagsasabi nila. "Uh, I don't actually know if I am available for that day, but I will try my best.." he answered. Napaawang ang labi ko sa dismaya. Gusto kong pumalakpak nang malakas dahil sa taglay nitong kalandian. Tangina, bilib talaga ako!

"I'm sorry. I can't help it." "It's okay, kärlek. I told you, your pain is my pain, and it's our battle together. We'll figure it out. There are a lot of neurologist in the world, and I'll get you the best one. Nothing is impossible, Trie, nothing. Everything will be okay, hmm?"

Hindi ko maigalaw ang aking mga kamay para gumawa ng isang spell o maibuka nang maayos ang aking bibig para umusal ng isang engkantasyon dahil nasasakal ako. Kahit sobrang nahihirapan, sinubukan kong magpakawala ng mahika. Hindi ko hahayaan ang halimaw na ito na sayangin lamang ang ilang taon kong pagsasanay. Lalaban ako. Kahit mahirap, lalaban ako. Kahit mahina lang ako, lalaban pa rin ako.

Ngayon ay sinasabi ng mga taong ito na hindi nila ginagawa ang kanilang best! "I don't try my best?" Malamig ang mukha ni Anna, anong mga kwalipikasyon ang sinasabi nitong mga taong nakaupo at nag-e-enjoy na hindi niya sinusubukan ang kanyang makakaya? Kung hindi dahil sa relasyon ng mga kamag-anak ng pamilya nila, wala silang karapatang maupo dito. "Ako ay pinalayas sa Montecillo company. Sabi mo hindi ko ginawa ang best ko. Ilang beses kong tinawagan si Flavio, ngunit tumanggi siyang sumagot.”

Napaisip ako. Wala namang mawawala kung susubukan. Ika nga, 'try and try until you succeed'. "Basta ikaw na ang bahala sa akin bukas ah." "Oo, basta huwag mo akong kalilimutan kapag mayaman ka na." "Mayaman agad? Eh hindi pa nga nag-aapply eh. Hindi pa rin sure kung tanggap." "Think positive lang. AJA!"