I Love You Since 1982 นิยาย & เรื่องราว

“Inagaw? Ikaw nang-agaw? Fake news yan, ikaw lang babaeng minahal ko ever since, I love you for more than 17 years now” So cheesy gosh ang ganun na katagal more than 17? As far as I remembered he was my childhood sweetheart and we have a five year age gap. If he's 28 and turning 29 now then he's telling me that he's been in love with me since he's 11 and I was just 6? You gotta be kidding me. “Sinong niloko mo d'yan? More than 17 years huh? Really since I was six?” “Hmm. Do you remember how that little girl begged me to marry her when we grow up?”

Buong puso na sambit ni Grant habang nakatitig sa kanya ang mga mata nito. Nabigla siya. Huling narinig niya ang salitang 'I Love You' rito ay bago niya ito saktan six years ago. Napayuko siya ng ulo at impit na napaiyak. "I love you, Mahal. Kahit kailan ay hindi nawala ang pagmamahal ko sa'yo. Ikaw pa rin talaga hanggang ngayon at sa susunod pang mga taon." Patuloy ni Grant na lalo niyang ikinaiyak.

Kaya sobra akong nakonsensya ng sinalo niya ang bala ng baril nasana ako yung nandito ngayon. "Clark gumising kana nandito nako" saad ko habang hawak ang mga kamay nito "I'm sorry kung nagsinungaling ako sa nararamdaman ko sayo. "I love you clark" saad ko "Alam kung naririnig moko pero ito yung totoo sobrang minahal kita at hindi ako nagsisisi na nakilala kita eight years ago, hanggang sa naging secretary moko mas lalo kitang nakilala kung sino ka talaga clark sana magising kana dahil may naghihintay din sayo" saad ko

", may kasungitan nyang tanong. "I love you first, woman!", he declared. Bahagyang nanlaki ang mga mata ng dalaga, hindi nya alam iyon. Ang akala nya'y natural lang ang pagiging sweet nito, ganon na kasi ito nang makilala nya. "I love you for eight years. I love you since we met, I love you until now.", walang pag-aalinlangang saad ng binata. Ang tibok ng puso ni Arc ay banayad na pero parang naroon pa rin ang hirap nya sa paghinga. Masyadong punong puno ang kanyang puso, kung ano iyon, ay hindi nya alam. Ang tanging alam lamang nila ay lubos ang kanilang kaligayahan. Especially Arc, in just a snap, the ruthless monster was gone.

I love you, I really do. Your's, Lady Bug . . .

Hindi ko alam na ganun pala si Ma'am. Hindi mo talaga makikita ang ugali ng isang tao hanggang hindi mo ito nakakasama sa iisang bubong. Hayst sobrang nasaktan pala talaga ang Love ko ng mga panahon na yun habang ako ay halos e sumpa ko na siya dahil sa Ang alam ko ay niluko niya lang ako at ipinag palit sa kanyang kababata. Yun naman pala ay hindi.

Tanong niya nang makalapit ito sa direksyon ko. Hindi ako nakasagot sa halip tinitigan ko lang siya. Kahit walong taon na ang nakalipas, siya pa rin ang Lauren na nakilala ko. Walang nagbago, ewan ko lang sa ugali niya kung may nagbago ba o gan’on pa rin siya hanggang ngayon? "It's like you haven't changed. It's been what? 8 years since we last saw each other. You haven't changed a bit.” At tiningnan ako nito mula ulo hanggang paa. Hindi nga talaga siya nagbago.

Bumulong ako sa kanyang tainga. "Sa ika-isangdaan at dalawampu't walong taon na pagtatakip ng mundo sa araw at buwan ay muling magpapakita ang ating nakaraan at magsisimulang muli ang panibagong yugto ng ating pagmamahalan. Nawa'y dumating ka, Crisanto. Pangako, aking mahal. Hihintayin kita kung saan tayo nagsimula."

"Hindi ka isang kanta, pero ikaw ang paborito kong pakinggan, Aria. Boses mo ang gustong-gusto mong mapakinggan. I love you, thousand days ago. And, I'll love you kahit ilang libong araw pa ang lumipas, Aria." "I love you until the last second of my life, Wren.

To my lovely wife, It's been... I don't know... eight years since you took your long time vacation, and up until now, I miss you. I still do. Hindi ko masukat, Apollo, kung gaano na ang pangungulilang nararamdaman ko para sa'yo. Sometimes, babe, when I couldn't sleep, I hug the pillow you once laid your head on and just lay there. I would think about our memories together and it's funny how the funny once turns to be the most heart breaking memories I could ever imagine.