I Love You Since Novels & Stories

Wala nang puwang para ayusin pa. Pero habang hawak niya ang telepono, unti-unting sumisiksik sa kanyang isip ang mga alaala, ang mga matatamis na salitang “I love you” noon, ang mga pangako na magsasama habangbuhay. Para bang mga kawit na paulit-ulit na humahagod sa kanyang puso, nag-iiwan ng sugat na hindi na madaling maghilom.

Umay naman wag ka ngumiti, nakakainlove yang dimples mo. Bigla ulit niya akong niyakap ulit. "I love you too." Tugon niya, yung puso ko naman bumilis ang tibok ng puso ko at hindi ko na namamalayang nakangiti na pala ako dahil sa kilig. Ganito ba ang pakiramdam ng inlove? Ganito ba kasaya na mahal ka din ng mahal mo? Para kang lumulutang sa alapaap. Sobrang gaan sa pakiramdam.

Patuloy yong pag agos ng luha ko. "Sabihin mo sakin Stephen kung aasa ba ako o hindi, sabihin mo sakin kung may dapat ba akong asahan sayo--" "I love you!" "Ang salitang 'I love you' ay hindi ko basta-basta sinasabi sa mga babaeng hindi naman importante sa buhay ko, only my mom, Manang Daley and the girl I love from the past sakanila ko pa lang nasasabi iyon at syempre sayo. I love you Alyana, mahal kita hindi biro... totoong mahal kita Alyana."

“I love you so much.” Bahagyang pumikit si Yvee. At marahan siyang ngumiti. “I know.”

saad ko rito. Pinakatitigan ako nito. Pagdakay, niyakap at h******n sa aking noo. "I love you more, sweetheart. Until now, I couldn't believe that you are mine. I am so happy and grateful for having you in my life, the girl who I dearly loved before."

Ngumiti ako at yumakap ulit kay Tita, my heart melts every time she always remind that she loves me. "I love you too rin po."

Pinalaya ang sarili mula sa pagkukulong sa isang bahagi ng kaniyang pagkatao at muling nagmahal at nagtiwala ng buo. "You know how much I Love you, don't you?" Malambing niyang pahayag sa kaniyang damdamin sa dalaga. Napangiti siya nang tumango ito pero dagli ring nabura iyon nang marinig ang sinampit nito. "I love you too!" bulong ni Nica sa taenga ng asawa. Kusa iyong lumabas sa kaniyang bibig at bukal sa kaniyang puso.

Hindi makapaniwala si loko sa sinabi ko. "I love you." sabi niya bago tuluyan mag hiwalay ang landas namin.

Kung hindi ba dumating sa buhay ko si Light, ano na kaya ang buhay ko ngayon? Ako ang unang nagloko sa aming dalawa nagmahal nang hindi babae—kundi katulad ko pa nahulog ako sa lalaking 'yon eh... Mahal ko si Light hindi naman nawala ang puwang na pagmamahal na meron ako sa kanya. "Dahil first love—puppy love natin ang isa't-isa," sambit ko.

she uttered, like it is so unbelievable. It is not my behavior to talk back to the people I loved. To the people I treasured the most since I'm just an orphan. To the people I treated, as my family. They hated me at all times but I am still not giving up of hoping that one day, they'll become the opposite, that they'll be good to me, they'll accept me as a family, and they'll love me.