I Love You Since Novels & Stories

Wala nang puwang para ayusin pa. Pero habang hawak niya ang telepono, unti-unting sumisiksik sa kanyang isip ang mga alaala, ang mga matatamis na salitang “I love you” noon, ang mga pangako na magsasama habangbuhay. Para bang mga kawit na paulit-ulit na humahagod sa kanyang puso, nag-iiwan ng sugat na hindi na madaling maghilom.

Muli, naramdaman ko ang mainit nitong mga labi sa aking noo. "Thank you, I love you, babe." Honestly, na guilty ako sa tuwing naririnig ko ang I love you nito. At may naramdaman akong munting kirot sa sulok ng aking puso. Hindi ko maintindihan at hindi ko rin alam kung ano 'to.

I love you, Paulette.”

Ngunit unti-unti na siyang naliliyo, nadadarang at nalulunod sa maiinit na mga haplos at paghalik nito sa kanya. Ethan stopped again. Namumula ang pisngi ni Lia at napapakurap ang mga mata na tumitig siya sa mga mata nito. "I love you, Lia. Since the day I met you... I know, mahirap paniwalaan ang mga sinasabi ko ngayon. But it's true. I really fell in love with you since the day I laid my eyes on you, even though Mildred was there standing by my side. My eyes were always set on you. I know it's hard to believe, but it is true, Lia..." Ethan heavily said. His eyes were full of sincerity and love.

Umay naman wag ka ngumiti, nakakainlove yang dimples mo. Bigla ulit niya akong niyakap ulit. "I love you too." Tugon niya, yung puso ko naman bumilis ang tibok ng puso ko at hindi ko na namamalayang nakangiti na pala ako dahil sa kilig. Ganito ba ang pakiramdam ng inlove? Ganito ba kasaya na mahal ka din ng mahal mo? Para kang lumulutang sa alapaap. Sobrang gaan sa pakiramdam.

Pinalaya ang sarili mula sa pagkukulong sa isang bahagi ng kaniyang pagkatao at muling nagmahal at nagtiwala ng buo. "You know how much I Love you, don't you?" Malambing niyang pahayag sa kaniyang damdamin sa dalaga. Napangiti siya nang tumango ito pero dagli ring nabura iyon nang marinig ang sinampit nito. "I love you too!" bulong ni Nica sa taenga ng asawa. Kusa iyong lumabas sa kaniyang bibig at bukal sa kaniyang puso.

Hindi makapaniwala si loko sa sinabi ko. "I love you." sabi niya bago tuluyan mag hiwalay ang landas namin.

Kung hindi ba dumating sa buhay ko si Light, ano na kaya ang buhay ko ngayon? Ako ang unang nagloko sa aming dalawa nagmahal nang hindi babae—kundi katulad ko pa nahulog ako sa lalaking 'yon eh... Mahal ko si Light hindi naman nawala ang puwang na pagmamahal na meron ako sa kanya. "Dahil first love—puppy love natin ang isa't-isa," sambit ko.

she uttered, like it is so unbelievable. It is not my behavior to talk back to the people I loved. To the people I treasured the most since I'm just an orphan. To the people I treated, as my family. They hated me at all times but I am still not giving up of hoping that one day, they'll become the opposite, that they'll be good to me, they'll accept me as a family, and they'll love me.

“I love you, baby. . . I love you so much with all my heart and soul.” “I-I love you, too, Mommy . . .”