Ibong Adarna Korido の小説・ストーリー

Hindi siya makapaniwala sa nalaman. “Alam n’yo kasi, kung may Noranian at Vilmanian noon, ako naman ay Maristan,” pagpapatuloy ni Adora. “Masugid niya akong tagahanga, dati sa Manila ako nakatira noon, basta may bagong pelikula si Maristella ay napunta ako lagi sa premiere. Sa isang fans meeting pa kinuhaan ang picture naming ito. Ang ganda-ganda niya at parang nakikita ko s’ya sa’yo Tracy.”

anito ngunit hindi na nakapaghintay pa kaya kinuha ang maskara mula kay Pedro at siya na ang nagsuot sa mukha ng heneral. Buhat nga makahiga, binubulong ko lamang sa aking isip na iwala ang mga masasamang wari pero ang mga bakas pa rin ng takot ang tumatatak sa aking sinta. Nagpasalamat naman siya agad ng buong tuwa, at bumalik sa loob ng barko.Huwag mong dungisan ng iyong kamay ng dugo niya,” wika niya na pilit kinukuyog ang lalaking umabat roon pababa.kong uli lumingon kasabay ng pagkidlat sa labas upang mailawan ang madilim na paligid."Padre, ang mga taong bayan. Nang maisuot na, nagtungo na rin agad ang Tinig Adarna sa mesilla at umupo sa silya dito, kaharap ang isang malaking salamin."K

mahinahong tanong ni Adriano Elizalde, kapatid ni Federico. Dahil sa sinabi niya ay mabilis ko siyang sinugod at hinila patayo mula sa pagkakaluhod sa lupa. Kita ko sa kaniyang mga mata ang pagkagulat dahil sa nakikita niyang galit sa aking mga mata. "Mooting your brother's name is no good choice for you, poltroon!" I drub him first in his gut up to his face twice. And with a knuckle embracing my fingers, I broke his left jaw. I beckon one of my men to help Adriano stand, and when he's on his feet, I batter him repeatedly. When I saw Adriano drenched in his blood, I stopped and felt satisfied.

Imposible namang si Ador kasi nasa ospital naman siya nung mga panahong yun, diba? Aling Berat: Malamang hindi si Ador. Anong laban ng pipityuging matanda kay Mayor. Baka kalaban sa pulitika o di kaya may personal na galit kay Mayor. At eto pa, pero promise niyo wag niyong ipagkalat ah?

Sina Tito Aron at Lolo Arman ay parehong napasinghap. Nawala unti-unti ang mga ngiti sa labi namin ni Adrian. Dahan-dahan ko ring binawi ang kamay ko na hawak niya. Napatingin si Adrian sa akin saka bumaling sa babaeng sumigaw. Isang babae ang nakatayo, naka-itim na bestida at may mga matang puno ng galit at luha. Nanginginig ang kamay niya habang nakaturo kay Adrian.

Guia POV Napaawang ang labi ko nang masdan ang kahuli-hulihang tao na nais kong makita sa araw na ito--- si Papa. Napansin ko kaagad ang pagkahulog ng kanyang katawan. The mighty Armando Cordero is now in a wheelchair and looks not so fine.

Ting! “Fuck!” Mabilis na hinarang ng katawan ni Karim si Adira sa takot na baka tamaan ito ng bala. Muli na naman niya itong hinatak upang maghanap ng ibang mapagkublian. “Come with me.” “Ayoko! Nawawala si Andrei.” Parang iiyak si Adira na hinatak ang kamay mula sa pagkakahawak ni Karim. Binalingan siya ng lalaki habang magkadikit ang dalawang kilay.

At sa mundong ito, naroon si Adora, tila isang reyna sa isang kahariang gawa sa kahoy at yero. Bumaba siya ng sasakyan nang may mabagal ngunit matatag na hakbang, bawat yabag ay wari bang ipinapahayag sa lahat ng naroroon na siya ay banyaga sa lugar na iyon — hindi kabilang, hindi kailanman magpapabilang. Nakasuot siya ng sumbrero at facemask, hindi upang magtago, kundi upang piliin kung kailan siya magpapakita, gaya ng isang emperador na nagpapasyang pumasok sa silid ng mga nasasakupan.

Lumabas ako ng kuwarto na bitbit ang isang backpack habang tulak-tulak ang maleta ko. Nang madaanan ko ang room ni Ada, nagulat ako nang biglang lumabas si Carlito mula dito tulak-tulak ang tatlong maleta. “Good morning, babe!” masiglang bati sa akin ni Ada. She was wearing a red mini-skirt, naka-shades din siya at may malaking floppy straw hat na suot sa ulo. Seriously? What the hell is she even wearing? “Bakit ang dami mong dala?” kunot ang noong tanong ko sa halip na batiin din siya pabalik.

“Mahuhulog ba ang loob mo sa ibang tao, Shawn?” “Siyempre hindi.” “Iiwan kita habambuhay kapag nahulog ka sa iba.” Suminghal siya. “Subukan mo lang. Puwede ko ipalockdown ang airport at estasyon ng tren. Hinding-hindi mo ako maiiwan hanggang sa Noelle Anderson ang pangalan mo.” Sayang lang at ang nakalagay sa passport niya ay hindi na Noelle Anderson. Aria Byrd na ngayon.