In My Arrogant Opinion Meaning 소설 & 이야기

“Ang Amara’ng kilala ko, matapang, walang pakealam at higit sa lahat, kung umakto ang Amara na kilala ko ay maarte, spoiled brat at pilosopo, those attitude of you are downright annoying but that is also the reason why I liked you.” Dug… Dug… Dug…

sarkastikong tanong niya dito. Natigilan ito at kita niya ang pagdaan ng inis sa mga mata nito kaya naman nangisi siya. Sa palagay niya ay isa itong huwad! Mukhang mali siya ng pinapasok sa pamamahay niya! "Opinyon ko lamang po iyon, Ma'am—" "I don't need your opinion. Keep it to yourself. Mag-ingat ka na rin, hm," matamis niyang habilin dito na bahagyang kinasimangot nito.

Marami akong what if's kagaya na lamang ng negatibong opinyon. Ang pagmamadre lang ang masasabi kong pinandigan ko ng buong buo. At hindi magkamayaw ang tuwang naramdaman ko ng imbes na madisapoint sa akin ang mga magulang ay pinili nila akong suportahan.

Sadyang may isa lang na nakakalusot. I don't know where Engr. Aragon gets his confidence to question me and my abilities. Yes, I'm quite young to be leading this firm, but I believe I've already proven my capabilities. Siya lang talaga itong walang bilib sa akin at sa kakayahan ko, which really annoys me. Sa paraan kasi ng pagsasalita niya sa akin, ramdam kong wala siyang respeto sa akin. And he's so sexist. Damn him!

Hindi nakakatuwa! His one brow shot up. "What? Bakit ganyan ka makatingin? Aren't you happy? Nakagawa ka rin ng pangalan mo dito sa kompanya? Hm?" he asked in a playful tone with a bit of arrogance. Now I'm totally offended, Mr. Arzadon!

“Better than you, maybe.” Ngumisi siya. “You’re learning arrogance. I like it.” “I’m learning survival,” sabi ko. “Magkaiba ‘yon.” Lumapit siya, mabagal, madilim ang tingin. “You do understand what you’ve done, right? You declared yourself my equal… sa harap ng mga lalaking papatayin ang nanay nila para sa kapangyarihan.” “Alam ko,” sagot ko. “At papatayin ko sila kung kailangan.”

" And smirk, emphasizing the word 'boo' using his annoying tone, pissing me more. Sobrang pikon na ako pero hindi ako pwedeng magpatalo sa kanya. "Anong you're not, you are annoying Mister Monteverde. Hindi lang annoying kundi you're so arrogant. You're so full of yourself. Feeling mo lahat ng tao magkakagusto sayo. Oo nilapitan kita sa bar that night but it doesn't mean, head over heels na ako sa 'yo. Ano inang pitoy mo diamond?" Malakas itong tumawa. Pansin ko kapag nag-iilonggo ako tinatawanan niya ako. Naiintindihan niya ba mga sinasabi ko?

"I guess you should tell that to your self. Hindi lahat ng depress nangangalumata or ngumangawa iyong–" "Iyong iba nakikipag talo sa doktor in the middle of the day, ganoon ba?" He challenged, cutting me off. "Hot and sexy as fuck, maidagdag ko lang." "Conceited, arrogant, and opinionated. Maidagdag ko lang rin." Bigla akong napatalon bang ihampas nito ang mga kamay sa ibabaw ng lamesa. I was about to run and hide when he gave me that lopsided killer smile.

Kahit mga sariling magulang ko. “Hindi ka pa babalik?” Pukaw ni Aragon sa diwa ko. “Ayoko pa.” “Ang taas naman pala ng pride mo.” Wika nito na ikinalaki ng mga mata ko. Ang kapal ng mukha niyang sabihin iyon sa akin! Bakit ko ibababa ang pride ko kahit tama naman ako? “Pake mo. Edi umuwi ka na.” Bulong ko sa sarili na mukhang narinig ni mokong dahil sumagot ito bigla.

Do I look like I care about them? "Are you deaf, Liam? Siya ang palaging lumalapit..so instead of standing in front of me, and wasting my time on your confrontation, why don't you go to her. Asked and beg her not to go near me because to be honest she's annoyed me all the time" his jaw wailed "Alam mo tama nga sila. Hambog ka talaga" he said pissed...I smirked Arrogance? Me..What can I brag about anyway? Because honestly I can't think of anything because all I know is- I'm nothing!