Industrial Worker Novels & Stories

Ang tiyan ay ang nauuna kung susubukan mang maglakad nito. Mas lalong hindi ako komportable. Iniwas ko ang paningin at nanalangin na sana'y mabait itong si Mr. Schmidt. Ito ang katotohanan sa trabaho na ito. Sa industriya kung saan ako napapabilang. Wala ako sa lugar upang tumanggi o tumutol. Mga piling personalidad lamang ang nakakagawa niyon at lahat sila'y lima, anim o kahit isang dekada nang nag-aartista o nag-momodelo.

Sa halip, sinimulan niyang basahin ang dokumentong iniwan ni Maricar. Habang binabasa niya ito, hindi niya maiwasang magdikit ang kanyang mga kilay. Talagang hindi makatao ang pamamalakad sa pabrika. Karamihan sa mga manggagawa ay galing sa malalayong probinsya, walang sapat na kaalaman sa industriya, at ginagamit lang bilang mura at disposable na paggawa. Saglit siyang nag-alinlangan at naitanong kay Matet, "Ano ang mangyayari sa mga trabahador kapag nailabas natin ang exposé na ito?"

Matapat na sagot ng isa sa mga trabahante. Ang kaninang kumpulan ng mga construction worker ay unti-unting nabuwag. Isa-isang nagsilayuan ang mga ito kaya unti-unti ay bumungad kay Blake ang isang malaking kahon na gawa sa pinakamatibay na kahoy.

Naging mahirap ang buhay ni Wendy sa panahong ito. Mahirap dahil kailangan niyang magbago mula sa isang young lady na hindi pa nagtatrabaho para kumita ng pera at maging isang trabahador na tumatakbo kung saan-saan araw-araw para kumita ng pera. Dahil din sa aktuwal na pakikilahok niya sa trabaho kaya mas naiintindihan niya ang industriya at malaman ang mga problema sa loob ng industriya na ito.

isang garalgal na boses ang narinig, na puno ng kayabangan. Napakunot ang noo ni Erin. Nang makapag-adjust ang kanyang mga mata, nakita niya ang pito o walong lalaking may masasamang hitsura na lumalabas mula sa mga makinarya ng pabrika. Bawat isa ay may hawak na pamalo at dahan-dahang lumalapit sa kanila. Ang tinaguriang “worker representative” ay nakayuko na ngayon sa likod ng mga goons, nanginginig sa takot—halatang pinilit lang siya.

huling narinig ko sa kaniya bago siya nawala sa pandinig at paningin ko. Nakaharap pa rin ako sa building. Pinagmasdan ko ang mga workers na abala sa kani-kanilang gawain. May ibang nagmamasa ng semento, may ibang nagpupukpok, may ibang nagpipintura, may ibang nagbubuhat, may ibang nagpapahinga muna. I heavily sighed.