Leave The World Behind 2 Novels & Stories

Tumayo si Leviathan at tumakbo palayo. Maraming tao ng Medicine God Sect ang lumabas ng bahay para magmasid. Ang nakakabinging tunog ng pagsabog ay maririnig at ang ginintuang liwanag ay makikita dose-dosenang milya ang layo mula sa Medicine God Sect. Parang malapit na ang katapusan ng mundo! Dali-daling kumuha ng ilang kalalakihan si Leviathan at sumugod patungo sa lugar na iyon. Sumunod din sa kanya si Lizabeth.

It's about who can stay forever in your life despite of everything. "I, Chaster Ren Luivega, finally found where I can stay forever." "I, Moon Dashelle Cassidy, welcoming Chaster for finding me." END. ---

Marahil ay hindi niya dapat hayaang magpatuloy ang lahat nang ganito. Kailangan niyang gumawa ng mas matinding paraan upang mapakalma at makontrol muli si Naya. Ngunit paano? Nag-resign na ito sa Madrigal Corporation. Umalis na rin ito sa Green Hills Villa at ayaw ipakita sa kaniya si Luna. Nang subukan niyang pigilan itong umalis sa pamamagitan ng pagkulong dito sa bahay, nasunog naman ang buong villa.

Dahil yun ang ibinigay na kapalaran ni Magmus sa dalawa. Ang unang isisilang ay mananatili sa Pandora at dadaan sa kamay ng kamatayan. Habang ang pangalawa naman ay mapupunta sa ibang mundo upang iwasan ang nakatakdang kamatayan. Isang sumpa ang pagsasama ng dalawang kambal sa iisang mundo sa Pandora. Kung hindi mamamatay ang isa, ay magiging masama ang isa.

“Yung green na yan, yung may dahoon nay an, yung kinakain ng wonder pets pag walang celery,” “Ohhh, I see,” kinuha niya ang kinchay at mabilis na hiniwa tsaka binigay sa akin, “Here,” “Mamats,” sagot ko at hinalo na ulit ito. “Where are we heading later, anyway?” tanong niya ulit habang nag babalat ng patatas, na ilalagay ko sa ulam mamaya after nito. “Kung saan ako lumaki, ampunan yon, diba wala nan ga akong magulang, sila umampon sakin dati,”

Hayaan na nga. Nang kunin ko ang order ko ay wala na ang babae. Naglakad ako pabalik sa silid ni Mommy at bubuksan ko na ang pinto nang marinig ko ang dalawang taong nag-uusap. “He doesn’t need to see you. All you have to do is donate your blood. The hotel has been arranged for you and you’ll be flying back to Vegas tomorrow at noon.” Boses ’yon ni Mommy at hindi ko kilala kung sino ang kausap niya.

Sambit ni Calvin sa mismong harapan ng dalaga Nagpakawala ng malalim na buntong hininga ang bago siya tinalikuran nito. "I will never leave, Calvin. Alam Kong may pag-asa pa rin ako sa 'yo. Papalipasin ko muna ang ilang araw, at babalik ako dito para paglingkuran ka." Sambit ni Jean sa sarili, bago siya nagtungo sa silid niya at na-impake.

"Maaari ko po ba siyang makita bukas? Pakisabi nalang po sa kaniya, maghihintay ako sa hardin. Doon na lang po tayo magkita. Bago pa sumikat ang araw bukas ay naroon na ako." "Wait, Alea. Hindi ko gets. Required ba talaga na ganito ang isuot natin dito? Para naman tayong mga sinaunang tao." Nanlaki ang mata ni Iris nang mapagtanto ang huli niyang sinabi. "Don't tell me, napunta tayo sa nakaraan?" "Hindi, Iris. Nasa ibang mundo tayo. Nasa mundo tayo ng mga diwata." "Ah, Oo nga pala."

"B--But didn't you also say, that you don't depend? It's up to you whether you destroy or want to leave ---" "That's the point, I want to leave you. I'm so sick of you. I can't live with you anymore, can you hear? I want to stay away so I'm leaving and I'm leaving you!" I became increasingly weak especially when he passed me. I sobbed and slowly turned to him, I thought he would at least turn around. But no, he left completely. The man I love has left me.

CELESTIA P.O.V Sobrang tahimik ng simbahan, para bang ang bawat yapak ko sa aisle ay dinig na dinig ng buong mundo. Sa bawat hakbang ko, ramdam ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko, hindi dahil sa kaba, kundi dahil sa saya. Today is supposed to be the happiest day of my life.