Leaving Novels & Stories

Something that I'll miss kapag kinailangan kong umalis for my other job and role na gagampanan. "Ang lalalim ng paghinga mo, may mga gusto ka bang sabihin?" After the long silence between us, she spoke. Probably bothered with my silence. I'm brushing her hair gently, while placing soft kisses in her head. "Me and Alexus will be leaving this coming Friday, mosh." She looked up to me, wrinkles appeared in her forehead while she had the usual curious look. "Hindi ka naman uuwi ng Pinas, di'ba?"

Anong surpresa ang sinasabi niya. "Just leave." "Okay, I will leave now. But soon, never. So, Nelia, just take your time with him. Baka soon, hindi na kayo magsama pa." Madiin na boses nito. Maya-maya pa, tuluyan siyang lumabas ng kwarto. Ikinatahimik naming lahat ang ginawa niya.

] "Sorry, dalawang taon akong walang bakasyon. Gusto kong kunin ang karapatan ko, gusto ko ring i-enjoy ang bakasyon namin kasama ang anak ko." Malakas ang buntong-hininga. Natitiyak ni Laura na mahihirapan si Sarah na magdesisyon sa aking pag-alis, ngunit kailangan kong gawin iyon upang hindi makaharap si Mark saglit. [Okay, as long as if I need anything pwede mo akong tulungan.] "Okay, basta huwag mong sabihing wala ako sa opisina." Tumawa si Sarah [Enjoy your leave.]

nakangiting sabi sa akin ni Miles kaya napangiti ako "Salamat" mahina kong sabi sa kanila at agad na kaming nagtungo sa aming kani-kaniyang pwesto Balak ko na magfile ako ng leave hanggang January 5. Agad akong gumawa ng leave form na ipapasa ko mamaya sa HR. Medyo maluwag na din ang schedule namin kaya napahinga ako ng maluwag. Hindi ko na din nakita pa sila Alexa kaya laking pasasalamat ko sa poong maykapal.

Sana kaagad matanggap si Sean sa dati niyang school. Levi stood up. His face softened. "Bakla… rest ka ha? I can tell you’re drained. I’ll leave you now. Mabuti naman at maayos lang kayong lahat." "O-Okay, Levs. Thank you ha." He only nodded and walked to the door, leaving her with silence once more. She leaned back on the couch, staring at the ceiling then kay Shayne then sa ceiling ulit. Three years in America…

“Mukhang masaya kayo.” “Get straight to the point, Samantha,” malamig na sabi ni Calvin. “Ano ang kailangan mo?” Sandaling natahimik si Samantha bago siya huminga nang malalim. “Actually…” nagsimula siya habang nakatingin kay Calvin. “I’m leaving.” Bahagyang kumunot ang noo ni Calvin. “Leaving?” “Yes,” sagot niya. “May opportunity sa abroad. I decided to take it.”

“Paano naman ang puso kong patay na patay sa’yo? Hindi mo lalamayan?” Gumalaw ang kanyang panga at ilang saglit lang ay gumalaw siya at tinulak ako palayo sa kanya. “Leave. I want you to leave now and don’t you ever show your face again, Mr. Mordecai.” I smacked my lips and wiped the blood on my neck. “Sorry, but it’s not your decision to make, sweetheart. But I’m leaving now. Just for tonight.” Gaya ng sabi ko ay iniwan ko si Shivani sa kanyang unit.

“Ayaw kong lumaki yung anak ko sa ganung klaseng relasyon.” Tahimik ulit. Mabigat. Hanggang sa mahina akong nagsalita. “I’m leaving.” Biglang natigilan si Karen. “What?” “Mangingibang bansa ako.” Literal na nanlaki yung mata niya. “Are you insane?” “Probably.” “Althea!” Tumayo siya agad mula sa couch. “Hindi mo pwedeng takbuhan lang ‘to!” Napatawa ako nang mahina.

Tiningnan ko siya at mapait na ngumiti. “Bakit po?” tanong ko sa Mommy ni Gavril. Ngumiti rin siya sa akin. “I heard from Gavril that you’re leaving today,” aniya at hahawakan sana ako nang mabilis akong lumayo sa kanya na pinagtaka at gulat niya. “I’m sorry…” aniya. “Wala po ‘yon. Pero tama po kayo, aalis na po ako.” Sabi ko.

Hinihingal kong tanong "She's leaving for good huwag mo na siyang pigilan" walang emosyong sambit niya "What the hell Kleifer sobrang mahal ko ang kapatid mo tapos sasabihin mo sa akin na hayaan na siyang umalis" "Yan nga ang dahilan yang pagmamahal mo ang dahilan kung bakit siya aalis at hindi na babalik kailan man"