Integrity In The Workplace Quotes Mga Nobela at Kwento

Kailangan pa rin nilang paghiwalayin ang personal nilang buhay sa mga trabaho nila. “Gusto mo bang samahan na lang kita diyan sa kwarto mo?” “Huy ano ka ba!” nagpalinga-linga si Sandra sa paligid nila dahil baka mamaya ay may makarinig pa sa sinabi ni Rocco. “Oras ng trabaho natin at kahit na may relasyon na tayong dalawa, hindi pa rin natin pwedeng paghaluin ang personal nating mga buhay. Hindi magiging komportable sa atin ang mga empleyado mo.” napabuntong hininga naman si Rocco. Parang gusto niya na lang manatili sa tabi ni Sandra. Sana pala ay hindi na muna sila umuwi rito para naenjoy pa nila yung pananatili nila sa Baguio.

" Pasensya na po, Chief. Buburahin ko na lang po—" " Kung kailan madami ng nakakita, saka mo pa naisipang burahin? " tanong nito saka tumayo mula sa pagkakaupo sa swivel chair niya. " Hindi ko alam kung masyado bang naging maluwag sa'yo 'yong company para hindi mo seryosohin ang trabaho mo o talagang laro na lang sa'yo ngayon ang ginagawa mo. Mahusay ka, Miss Zenaida, aaminin ko 'yon, pero sana ay huwag lumaki ang ulo mo sa mga achievement na natatanggap mo. Huwag mong idamay ang company sa kalokohan mo." " Chief, seryoso ako sa trabaho ko. Huwag naman kayong humusga agad nang dahil lang sa isang pagkakamali na nagawa ko—

ani ng host, “to honor this night with wisdom and clarity, we give the stage to one of the most revered minds in technological systems intelligence, Professor Alfredo Soma.” Biglang nagtinginan ang lahat. Sa likod ng stage, lumitaw ang matandang propesor na kilala sa kanyang mga libro’t lectures sa AI governance. May aura itong parang hindi kayang kuwestyunin ng sinuman na naroon. Umakyat ito sa stage. Mabagal ang lakad nito ngunit matatag. “I watched all your presentations,” panimula niya, diretsong tinig. “And I must say, brilliance is alive in this competition. But brilliance without integrity is dangerous.”

Hindi ako papayag na may itinatago sa likod ng mga achievements natin. Bahagyang lumambot ang boses ni Leon. “And to those who continue to serve with integrity, with honesty, I am grateful. You are the reason that I still believe in the goodness and purity of people. You are the reason why this company is worth protecting. But for that one person who dared to steal from us, for that one who thought no one would notice… You will be held accountable.” Pabagsak na nilagay ni Leon ang folder sa mesa dahilan upang mapaigtad sa gulat ang mga naroroon.

"I'm serious, Nona. Join my company. I'll give you everything Villarreal can't." Hindi ko na napigilang mapatawa. "Everything?" "Yes." Napailing ako. "The one thing I value most in a workplace..." Bahagya akong ngumiti. "is respect." Unti-unting nawala ang ngiti sa mukha niya. "And I already have that." Eksakto namang may isang malamig na boses ang sumingit sa likuran namin. "I couldn't agree more."

“Sa workplace, lalo na sa business world, walang permanenteng kaaway. Interests lang ang permanente.” “May mga taong honest at may malinaw na prinsipyo pagdating sa kontrata.” “Pero may mga tao rin na walang awa at sarili lang ang iniisip.” “Ang taong inuuna lang ang sariling pakinabang, tatalikuran ka agad kapag may nag-alok ng mas malaking value kaysa sa kaya mong ibigay.” “Hindi worth it na malungkot dahil sa isang empleyadong walang loyalty.”