Work-life Quotes Novels & Stories

"Minsan kasi, kahit gaano tayo kabisi, kailangan natin ng oras para lang magpahinga at mag-enjoy. Ang pinakamahalaga ay ang magkasama tayo." Habang nag-uusap kami, nakaramdam ako ng isang matinding kabiguan—hindi dahil sa trabaho, kundi dahil sa realization na minsan, ang buhay ay hindi lamang tungkol sa tagumpay sa trabaho o pera. Ang tunay na tagumpay ay ang pagkakaroon ng magandang relasyon sa pamilya, ang mga sandaling magkasama kayo, at ang mga simpleng bagay na nagbibigay ng kaligayahan sa bawat araw.

imporma nito habang nagmamaneho at ayaw bitiwan ang palad niya. "Pwede ba mag-work na lang ako? Kahit sa company mo na." Mabilis itong napasulyap sa kanya, "You sure?" "Basta trabaho lang, Thaddeus." Umangat ang gilid ng labi nito. Wala pa man ay alam na niya ang naiisip nito! "I need personal coffee maker and stress reliever wife by my side—" "Thaddeus! Iyong maayos na trabaho naman—"

“Kakaiba ka talaga, Zeno! Kahit bakasyon mo, trabaho pa rin nasa isip mo.” “Siguro rin kasi ayokong nababasa at ayokong nasa ilalim masyado ng araw. I’ll burn under the sun.” “Hindi lang workaholic, bampira rin pala. Kaya ka pala nagrereply sa mga text ko na anong oras na ah!” hindi pa rin humuhupa ang kanyang pagtawa. “Kailangan mo talaga mag-let loose noh! Ayos lang na magkasunburn kasi experience din. Ilang araw kang hindi makakagalaw nang maayos pero ayun yung batid na sobra kang nag-enjoy sa swimming.”

Wala na rin siyang matinong tulog, miski pagkain ay hindi siya ganahan. Pati trabahong iniingatan at pinapahalagan niya ay apektado na. She can't focused. She can't function, and recently, she's too ashamed for being so lost in her meetings with executives. Pasalamat na lang siya dahil mabait ang mga ito. Hiyang hiya siya at hindi niya alam kung paano haharap nang maayos muli sa mga ito. She knows very well to separate work with her personal life. Palagi niyang advice iyon sa mga empleyado niya tuwing nasa meeting. Pero hindi niya akalaing dadanasin niya rin pala ang bagay na iyon.

“Parang nadadalas yata ‘yang paglabas-labas mo t’wing lunch, at ang isa pa’y late ka nang bumabalik parati. Hindi ka naman dating ganyan.” “Dad, lahat ng tungkol sa opisina ay idini-discuss ko sa inyo. Wala akong inililihim, pero sana naman ‘yong personal na buhay ko ay hindi n’yo na dapat pang pinakikialaman.” “Anong sinabi mo, Levi?” Biglang singit ni lolo. Kalalabas lang nito ng comfort room. “Alam mo bang hindi namin p’wedeng hindi pakialaman ‘yang personal mong buhay dahil naaapektuhan ang trabaho mo.”

Lumapit ako sa kaniya at pinagmasdan nang maigi ang kaniyang mukha. “Huwag mo sasabihing sasamahan mo ako? Ayokong maabala ka, Jacob. We’re both running a company. We’re both busy.” “You’re right. Pero hindi porket marami kang trabaho ay makakalimutan mo nang asikasuhin ang sariling buhay mo. You have your own life too. Hindi lang dapat sa trabaho iikot ang mundo mo. Nagkakaintindihan ba tayo?”

“Minsan, nag-aaway kami sa trabaho, pero unti-unti, napagtanto naming mas marami pala kaming common interests.” “Tama, parang ang saya-saya lang,” dagdag ni Drew, ang kanyang mga mata ay nagliliwanag. “Alam mo, ang mga arguments namin ay nagiging stepping stone para sa mas magandang samahan.” “Paano mo naman nagawang ihiwalay ang trabaho at personal na buhay?” tanong ng kanyang ama, puno ng interes.

I replied. "Is the work in the office hard? Ganyan talaga anak kapag ikaw na yung nagha-handle ng sariling business. You get busy all the time. Don't forget to rest, okay? Getting busy is good but let your body rest din," she said from the other line. "Don't worry, Mom. Hindi ko po pinabayaan yung sarili ko gaya ng sabi niyo," I said while smiling.

I wonder what happen if he finally meets his love of his life? Can't wait for that to happen. "Aayain lang kitang mag bar you know. Lagi ka kasing abala sa trabaho at kinalimutan mo na ang salitang Break Time o tamang sabihin time for yourself." Time for my self? Tss i don't need that. I rather than busy myself with the ton of papers than to enjoy and have fun. "No time for that."

Aam ko kung anong ibig niyang sabihin at kontento na ako sa bagay na iyon. “Gusto kong matuto kang mag explore. Madaming magagandang bagay sa mundo na dapat mong maranasan at makita. Alam kong workaholic ka pero dapat ienjoy mo rin ang buhay. Ang pera nandiyan lang, ang kompanya nandiyan lang pero ang oras ay nauubos. Maiksi lang ang buhay kaya dapat ay sulitin mo dahil pag tanda mo ay hindi mo na ulit magagawa ang mga bagay na dapat ay ginawa mo nang bata ka pa.” Tumango siya ay yumakap sa akin.