Work-life Quotes Novels & Stories

"Minsan kasi, kahit gaano tayo kabisi, kailangan natin ng oras para lang magpahinga at mag-enjoy. Ang pinakamahalaga ay ang magkasama tayo." Habang nag-uusap kami, nakaramdam ako ng isang matinding kabiguan—hindi dahil sa trabaho, kundi dahil sa realization na minsan, ang buhay ay hindi lamang tungkol sa tagumpay sa trabaho o pera. Ang tunay na tagumpay ay ang pagkakaroon ng magandang relasyon sa pamilya, ang mga sandaling magkasama kayo, at ang mga simpleng bagay na nagbibigay ng kaligayahan sa bawat araw.

imporma nito habang nagmamaneho at ayaw bitiwan ang palad niya. "Pwede ba mag-work na lang ako? Kahit sa company mo na." Mabilis itong napasulyap sa kanya, "You sure?" "Basta trabaho lang, Thaddeus." Umangat ang gilid ng labi nito. Wala pa man ay alam na niya ang naiisip nito! "I need personal coffee maker and stress reliever wife by my side—" "Thaddeus! Iyong maayos na trabaho naman—"

“Kakaiba ka talaga, Zeno! Kahit bakasyon mo, trabaho pa rin nasa isip mo.” “Siguro rin kasi ayokong nababasa at ayokong nasa ilalim masyado ng araw. I’ll burn under the sun.” “Hindi lang workaholic, bampira rin pala. Kaya ka pala nagrereply sa mga text ko na anong oras na ah!” hindi pa rin humuhupa ang kanyang pagtawa. “Kailangan mo talaga mag-let loose noh! Ayos lang na magkasunburn kasi experience din. Ilang araw kang hindi makakagalaw nang maayos pero ayun yung batid na sobra kang nag-enjoy sa swimming.”

Wala na rin siyang matinong tulog, miski pagkain ay hindi siya ganahan. Pati trabahong iniingatan at pinapahalagan niya ay apektado na. She can't focused. She can't function, and recently, she's too ashamed for being so lost in her meetings with executives. Pasalamat na lang siya dahil mabait ang mga ito. Hiyang hiya siya at hindi niya alam kung paano haharap nang maayos muli sa mga ito. She knows very well to separate work with her personal life. Palagi niyang advice iyon sa mga empleyado niya tuwing nasa meeting. Pero hindi niya akalaing dadanasin niya rin pala ang bagay na iyon.

“Parang nadadalas yata ‘yang paglabas-labas mo t’wing lunch, at ang isa pa’y late ka nang bumabalik parati. Hindi ka naman dating ganyan.” “Dad, lahat ng tungkol sa opisina ay idini-discuss ko sa inyo. Wala akong inililihim, pero sana naman ‘yong personal na buhay ko ay hindi n’yo na dapat pang pinakikialaman.” “Anong sinabi mo, Levi?” Biglang singit ni lolo. Kalalabas lang nito ng comfort room. “Alam mo bang hindi namin p’wedeng hindi pakialaman ‘yang personal mong buhay dahil naaapektuhan ang trabaho mo.”

I asked silently. He smiled and looked away, again running his thumb on his lips. "Yeah you’re right. There’s nothing wrong about being dedicated and loving your work, but I think when you already come to the point where you forget that you still have a life outside is a bit concerning, I guess." he said softly biting down his lips. I scratch my brows and look down. "Well I'm striving to have a better life, that's why I'm working hard." I honestly said. He chuckled while watching my tensed expression.

Lumapit ako sa kaniya at pinagmasdan nang maigi ang kaniyang mukha. “Huwag mo sasabihing sasamahan mo ako? Ayokong maabala ka, Jacob. We’re both running a company. We’re both busy.” “You’re right. Pero hindi porket marami kang trabaho ay makakalimutan mo nang asikasuhin ang sariling buhay mo. You have your own life too. Hindi lang dapat sa trabaho iikot ang mundo mo. Nagkakaintindihan ba tayo?”

"If I didn't have work, where would I get my money from?" "But you're often here. So, who knows?" I inquired. "Who knows?" he laughed. "Atasha, I'm just the type of person who doesn't want to drown in work. Sometimes, we need time for ourselves to enjoy life, besides, being a workaholic is too stressful. We only live once, and life is too short. As long as you're still young, you should make the most of it."

“Minsan, nag-aaway kami sa trabaho, pero unti-unti, napagtanto naming mas marami pala kaming common interests.” “Tama, parang ang saya-saya lang,” dagdag ni Drew, ang kanyang mga mata ay nagliliwanag. “Alam mo, ang mga arguments namin ay nagiging stepping stone para sa mas magandang samahan.” “Paano mo naman nagawang ihiwalay ang trabaho at personal na buhay?” tanong ng kanyang ama, puno ng interes.

I replied. "Is the work in the office hard? Ganyan talaga anak kapag ikaw na yung nagha-handle ng sariling business. You get busy all the time. Don't forget to rest, okay? Getting busy is good but let your body rest din," she said from the other line. "Don't worry, Mom. Hindi ko po pinabayaan yung sarili ko gaya ng sabi niyo," I said while smiling.