Novel & Cerita Quote Of The Day For Work

natatawang anas ko. "Hindi gano'n 'yon. Totoo naman sinabi ko, kayo ang pahinga ko sa nakakapagod na mundo." "Sus! Ang cheesy mo hindi bagay. Bakit ang aga mo yata?" saad ko na ikinatawa niya. "Wala naman gaano ginagawa sa work kaya umuwi na ako." sagot ito "Sinabi ko naman sayo you should always focus on yourwork, huwag mo kaming alalahanin kasi okay naman kami. Marami kanang nagawa para sa aming mag ina," wika ko

“Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.” Namumulang tinulak ko ito palabas ng kwarto. “Umalis ka na nga kung ano-ano pa ang sinasabi mo!” “Hahahaha! Oo na! Oo na aalis na! Binibiro lang naman kita. Ikaw kasi masyado kang seryoso sa pagtatrabaho. Nakalimutan mo ng mag enjoy sa buhay. Kung inaamag lang ang love life malamag inaamag na iyang sa’yo!”

Isinubsob niya ang sarili sa trabaho hindi lamang para matutunan ang pamamalakad ng kompanya kundi para makalimot—makalimot kahit panandalian lang. "Huwag mo masyadong ibabad ang iyong sarili sa trabaho, Seraphina," marahang wika ng kanyang tiyuhin habang pinapanood siyang hindi man lang kumukurap sa harap ng laptop. "It’s not good for you... and for you—"

Gusto ko po sanang mag - day off ] Sa takot na magbago pa ang kanyang isip ay mabilis niyang pinadala ang mensahe. Bigla ay hindi siya mapakali. Naalala pa niya ang mukha nito nang humingi siya ng leave rati. Isa pa, kababalik pa lang ng mga empleyado sa trabaho tuwing Lunes. Tiyak na maraming nakabinbin na trabaho. [Okay, okay. I'll find someone to help you with your work. Kung may tanong ka pa, sabihin mo lang ng diretso sa akin ]

'Yesterday is one's mystery but today will be Celestine's glory,' iyan ang nasa isipan ko ngayon. Hindi ako dapat magpaapekto sa nangyayari. Kinabukasan nga ay maaga pa akong pumasok sa opisina at nagpatuloy sa pagtatrabaho na parang walang nangyari at napansin iyon ng mga katrabahong walang ginawa kundi ang magbulungan, magpetiks at magtsismisan sa oras ng trabaho lalo na kapag wala ang kanilang mga amo. 'Darn! This is not a place for me!'

“ Ikaw naman kasi, ano ba ang iniisip mo at lumilipad ang utak mo habang nasa trabaho. “ sermon niya sa akin. Minsan talaga ang bilis ng mood swing ng lalaking ito. “ I am just sleepy kaya natutulala ako. “ pagpapalusot ko sa kaniya dahil siguradong hindi na niya ako titigilan kung aaminin ko na siya ang iniisip ko. “ You wanna end this day early? Gusto mo maghalf day? “ nag – aalalang tanong niya sa akin. “ Huwag ka mag – alala kaya ko pa. “ nakangiti kong turan saka hinawakan ang pisngi niya. “ Huwag mo masyadong sagarin ang sarili mo sa trabaho. “ pagpapaalala niya sa akin. Well, being secretary ng isang CEO, masyado akong madaming ganap sa buhay.

dagdag pa ni Cameron habang nagsusulat, "you will have your lunch here. Sa office ko. To make sure you’re actually eating and not just drowning yourself in work." ​"Sir, parang sobra naman po yata 'yan," mahinang reklamo ko. "Anong sasabihin ng ibang empleyado?" ​"Let them talk," he said coldly. "I don't pay them to gossip. I pay them to work. And I'm paying you to stay healthy and be the best version of the face of this company. Understand?" ​Wala akong nagawa kundi tumango. "Yes, Sir."

Inalis ko ang atensyon ko sakaniya at tinabi muna 'yung pagkain para sa lunch ko mamaya. "Nasa opisina ka so, do your job woman." Matigas na wika nito bago tumayo at lumapit sa akin. Kita ko ang pag igting nang panga n'ya habang ang adams apple n'ya ay umaalon rin. "Iwasan mo na makipag landian sa oras nang trabaho. Kasi kapag hindi mo tinigilan 'yan wala tayong matatapos na trabaho sa gagawin ko sayo," banta n'ya.

Iba yung pakiramdam na masaya ka sa mga paligid mo especially sa mga nakakasama mo lalo na kung friends mo. "So, kamusta ang work mo sa company niyo?" curious na tanong ni Atlas sa'kin. "Hmm.. okay naman medyo hussle lang ang mga binibigay na gawain sakin, you know naman si daddy di pwedeng special treatment sakin sa company. " simpleng sagot ko dito. "Para daw balang araw kapag ako na ang hawak ng company namin e, alam ko na ang hirap ng mga taong hahawakan ko, I need to appreciate their work. And I really enjoy what I am doing in our company."

Hindi niya kailanman inisip na ganito magsisimula ang unang araw niya rito. “Paano mo nagawang magpahuli sa unang araw mo?” patuloy na sermon ng head manager. “Hindi ka ba marunong sa oras? O sadyang wala kang pakialam sa trabaho mo?” Nagsimula nang magbulungan ang mga empleyado, at ang ilan ay hindi na nagpipigil sa pagtawa. “Wala pang isang araw, pero sablay na agad.”