Novel & Cerita Intently

Anne murmured, her voice dripping with an intoxicating mix of authority and intimacy. Bago pa man makaisip ng isasagot si Lauren, itinaas ni Anne ang kaniyang kanang kamay na hawak muli ang silver drafting pen. With absolute precision and slowness, Anne used the smooth, cool metallic tip of the pen to gently hook underneath Lauren’s chin, forcing the younger woman to tilt her head up.

Not that big pero okay na lang. "And one more thing Ain. Parang hindi ka naman sanay na mag-isang naghihiganti. Remember na ikaw palagi ‘yong gumagawa ng kalokohan para makaganti ka lang kay Vince? Nasaan na ba ‘yong fighting spirit mo?" Hindi ko alam kung paano mag-react. I was confused if that was an insult or a compliment one.

What's that thang that's got me like "wow" I'm tryna beat, beat it up 12 rounds Girl, look at that body, I just gotta say Naghiyawan ang mga tao sa loob ng club. Napangisi siya. Kumakanta siya habang sinasabayan niya ng indayog ng katawan. Enjoy na enjoy lalo na tuwing lumalakas ang hiyawan ng mga tao na ngayon ay unti-unti ng dumarami.

At siya rin,napatingin sa akin. Nagtagpo ang mga mata namin.Hindi iyong tinging mabilis o alanganin. Hindi rin iyon iyong tinging may malinaw na intensyon. Ito ay isang tinginang puno ng tanong, mga alaala, at mga damdaming minsan na naming pinanatili. Doon ay parang huminto ang oras.

Nang umakyat ang mga mata niya sa mukha nito at matantong nakatitig ito sa mga mata niya ay tila naramdaman niya ang pagpintig ng init sa paligid nila. Matthieus was tall, predatory and very manly. His toasty topaz eyes turned intense, his jaw clenched. “Please, Anne, let the poor animal sleep peacefully. Nanghihina siya mula pa kaninang umaga at alam mo na ang dahilan.” “Of course, I do! Ikaw!” She acidly said back. Atsaka siya kusang umatras. Discomfort was crawling through her skin and she doesn't want it to affect her firm disposition.

Bumaling siya sa monitor na nasa harapan niya. Agad naman akong napangisi. Nothing really beats with questioning a man’s intention. "And stop smiling. If you want this job, take it seriously." "Sungit," bulong ko na narinig niya ata dahil umangat ulit ang tingin niya sa akin. I automatically smiled sweetly at him pero agad ko ring binura 'yon sa aking mukha nang maalala ang unang sinabi niya. "And stop making unnecessary remarks. Be professional."

"I'm apologizing right now because I knew you were hurt for what happened. I'm really sorry because I couldn't tell you right now my real intention towards my actions..." Lumambot ang ekspresyon ng mukha nito. "But soon you will know everything. Sa ngayon ay tatanggapin ko at hahayaan ko kung anuman ang iisipin mo tungkol sa akin. Ibintang mo na ang lahat sa akin..." Nilagay ni Zandro sa kanyang kamay ang isang supot na naglalaman ng pagkain na ngayon lamang niya napansin na hawak pala nito. "Hindi naman mababago ng bintang mo ang tunay kong intensyon sa'yo." Ani Zandro bago siya tinalikuran.