Silently Mga Nobela at Kwento

“Kung gusto mo pa lang lumibot bakit hindi ka nagsasabi sa akin?” Nabuhayan siya. “Pwede? Papayagan mo ‘ko?” Tumitig lang si Cain at hindi sumagot kay Kalina. See! “Hindi ka papayag.” “Sinabi ko ba?” “Pero wala kang sinabi.” Muli ay tumamlay ang itsura niya. “Kaya ikaw ang nagdesisyon.” Napailing si Cain. “Hindi mo ba alam na silent means yes?”

“Narinig ko ‘yung makina. Tumigil saglit. Then umarangkada ulit. Iniwan ako sa kalsada.” Silence fell again — heavier now. Mas mabigat. Mas madilim. Renzo closed his eyes. Pinilit niyang i-block ang tunog ng boses ni Celestine. Yung mga gabing tinawag nito ang pangalan niya sa pagitan ng halinghing at pag-iyak. Yung mga sandaling akala niya… totoo siya para rito. “Bro…” Julius said softly. “May iniisip ka ba?”

Hindi ko naman na siya inimik at binaling ko nalang ang tingin ko sa daan. DIRETSO naman ang tingin ni Jaez sa daan habang si Bianca naman ay nasa labas ang buong attention nito, simula nnag tanungin ni Jaez si Bianca ay hindi na ito muling umimik. 'Nagtatanong lang naman ako, biglang nagalit.. May masama ba sa sinabi ko? Tangina' Tila batang nagpipigil sa pag iyak si Jaez habang nagmamaneho ito dahil sa oag silent treatment ni Bianca sa kaniya.

I set my phone in silent mode because of what he told me. Ayaw ko naman na putulin ang komunikasiyon ko sa ex-boyfriend ko na si Miguel kaya para hindi niya mapansin na hindi ko naman ginawa ang iniuutos niya sa akin ay mas mabuti na i-silent mode ko ang phone ko. Halimbawa na tumatawag sa akin si Miguel, hindi niya maririnig o mapapansin 'yon. Ako lang naman ang makakapansin o makakakita at hindi siya. Kailangan ko rin na mag-ingat para hindi talaga ako mabuking niya na hindi ko naman sinusunod ang nais niyang gawin ko.

Ang silencer ay nakakabit na. Dahan-dahan siyang umandar, ang kanyang mga mata ay naghahanap ng abnormality—non-working cameras, unattended vehicles, people na naghihintay. Ang Level 3 ay halos walang tao, na nagpapataas ng kanyang suspicion. Ang silence ay mas nakakatakot kaysa sa ingay. Sa gilid nito, nakaparada ang isang dark blue sedan, malinis, at mukhang rental car—ang clean car na inutusan niya. Ang mga windows ay tinted nang bahagya, at walang movement sa loob.

Tinitigan ni Lauren ang propesor. The heavy silence of the underground parking lot pressed down on them, punctuated only by the distant, low hum of the exhaust building. Her chest heaved, but slowly, the raging fire of frustration in her eyes cooled down into a flat, detached emptiness.

Nagiging delusyunal na siya sa bawat araw na lumilipas. "Sir Cain has two sides. The quiet side and the silent. If he is quiet, it means he is in good mood. But if he is silent, it means he is a ticking b*mb. You must learn how to read his mood. Try to stay away and keep your mouth shut if he did not ask you to speak." Tulala na si Sela. "But quiet and silent is the same." Hawak pa rin niya ang isang tinidor.

Tahimik. Walang bulungan. Walang patagong titig. Walang usual na corporate jealousy na parang shadow na laging nakadikit sa’kin. Just… silence. At ang silence dito? Never siyang inosente. Umupo ako sa desk ko, nag-log in, at hinintay yung flood ng emails—reminders, attachments, confirmations. Pero ang bumungad? Blank. Walang relevant. Walang update. Nag-sync ang calendar ko.

oo importante siyang tao pero hindi sa akin! Yes! He will never be important to me! So how dare him playing with my thoughts? Lagi nalang siyang ganito. Anong akala niya? Na porket hindi ko siya mapigil-pigilang halikan ako ay meron na siyang karapatan sa akin? Ang kapal! “Why are you silent?” tanong niya. Tumingin ako sa di kalayuan. “I'd rather be silent than tell some visible words.” I bit my lip when I realized my voice was loud enough for him to hear.

Ngunit wala siyang sinabi. “Silence means consent,” bulong ni Marga habang muling ibinaling ang tingin kay Zephaniah. “You’re not to blame.” Para sa batang halos lamunin na ng hiya, ang mga salitang iyon ay tila araw sa gitna ng mahabang taglamig. Dahan-dahang humupa ang kaba ni Zephaniah. Her shoulders loosened, her heartbeat steadied. She could breathe again.