Inu-oh Face Reveal Mga Nobela at Kwento

Mahina akong napaungol ng kagatin nito ang pangibaba kong labi. "Mam Devyn" parehas kaming natigilan ng marinig ko ang boses ni Inah. Naghiwalay ang aming mga labi at gusto ko na namang humalpak ng tawa dahil sa sobrang pula ng mukha ni Voughn. Nahihiya itong humiko at hindi alam kung ano ang sasabihin, napakamot pa ito sa kaniyang batok. "Mam Devyn" ulit na pagtawag ni Inah kaya lumabas na ako at sinabihang manatili muna ito.

anong ginagawa niya rito? Hindi naalis ang tingin ko sa lalakeng walang expression o emosyon man lang ang mukha. Para itong robot. Straight face at halatang hindi alam ang salitang smile. Kilala ko siya, actually, siguro ay kilala siya ng buong mundo, dahil siya lang naman ang pinakabatang neurosurgeon na laging successful ang operation, The Great Damon Monverde.

"Wala akong dalang materials, ang gagawin n'yo lang ay tignan ang mukha ko." Tumango naman ang nasa panel. Lahat sila ay may sariling monitor para makita ang visual nito sa screen. "Expression action number one," seryoso simula niya. Itinaas niya ang dalawang kamay na nagsign ng victory sa pagitan ng kanyang mukha. "Happy face!" Nagulantang ang lahat ng magbago ang kanyang boses. Buka ang bibig at lumabas ang pantay-pantay niyang ngipin at nakatawa rin ang kanyang mata.

“Hey ! Relax, masyado kang highblood,and why would I be afraid to show you myself?” Pagkasabi ng lalaki at tuluyan na itong humarap sa kanya. Nagtama ang kanilang paningin. Mas naging klaro ang imahe nito at mukha sa harap niya. Kasabay ng face reveal ng lalaki ay nanlaki ang kanyang mga mata. ‘Fuck she recognize the guy!’ “Did the cat eat your tongue, Miss Gomez?” “You!” “Yeah, me.” “You’re the drunk man that I stumbled upon earlier, yesterday!”

Inabot niya ang remote. Sandaling huminto ang kamay niya sa ere. Sa repleksyon ng screen ay makikita ang kanyang mukha na kalmado at buo ni walang bakas ng takot. At doon sa mismong sandaling iyon ay isang bahagyang smirk ang sumilay sa kanyang labi. Isang ngiting hindi para sa kamera ni hindi para sa publiko. Kundi para sa sarili niya.

“Eh ikaw kaya’ng pinagmulan ko, little foodie!” Napuno ng halakhak ang buong silid—magaan, masaya. Hanggang biglang tumunog ang cellphone ni Irina. Tiningnan niya ang screen. At sa isang iglap, nag-iba ang ekspresyon ng kanyang mukha. Sinagot niya ito sa mababang tinig: “Hello…”

For me, he is. "Pero wait, paano mo nasisiguro na yun nga si Mr. Matteo? E, 'diba, never naman yun siyang nag face reveal? I mean, no one has seen his face or what he looks like." Ang kaninang kilig ni Elyse ay napalitan ng pagtatakha habang diretsong nakatingin sa akin.

Kakainis naman eh! At yung gago automatikong napangiti. Anong kinain nito? Inayos ko na ang sarili ko sa pagka-upo. Ganito ata ako. Dahil ako itong nagpapaka-sensitive. Siguro di parin ako maka-get-over na siya lang naman ang ama ng dinadala ko. Hinawakan niya ang baba ko at inangat sa kanya. “This is Monina's Face.” “Kaya bumalik din ugali ko no?” Dahan-dahan ko inaalis ang kamay nito sa mukha ko. Naupo ito sa aking harapan.

Kahit ako ay hindi ko ma-imagine ang sarili kong ganito ang mukha ko ngayon. Nabaling naman ang atensiyon namin kay Alaska nang bigla nalang itong tumawa. Itinuro naman niya ang mukha ni Ohani na sobrang pula na at pinipigilan na nitong pumikit ang talukap ng kaniyang mga mata. “Sorry. She's cute, when she's drunk pala.” saad naman ni Alaska. Hindi na naituloy ni Rael ang paghawak sa mukha ni Ohani nang bigla nalang akong tumayo. Mukhang takot ito sa akin.

naka ngiti kong sabi sa kaniya habang dahan dahan kong tinatanggal yung mask sa aking mukha. [Everyone faces are shocked when they seen krizia's face]