Halimbawa Ng Tula Para Sa Ina Novels & Stories

"Gagawa nalang ako ng tula para sayo. Tugma-tugmang tula para sa aking pinakamamahal na dalaga. Dilag na kasing ningning ng mga tala sa kalangitan." "Hindi naman tugma sa dulo eh," natatawang sabi ko. "Panty mo'y aking susungkitin maamoy lang ang mabango mong singit. At kung kili-kili mo'y maasim ito'y hindi ko papansinin. Sapagkat ika'y aking iniibig. Pansit mo man ay hindi kasarapan ito'y akin paring titikman. Nais kong ipatikim rin naman sayo ang aking masarap, mahaba at matabang hakdog. Maging ang aking itlog ay babatihin upang iyong matikaman at ikay maliwanagang ako'y iyo naman talagang pinakamamahal."

At kahit naguguluhan na ko ay nagpatuloy pa rin ako sa pagbabasa. "Magandang araw mahal na talaarawan ko, walang nakikinig sa aking mga problema ko. Iniisip ko kung sakaling sa ibang panahon ako nabuhay, baka sakaling may makinig sa mga hinaing ko. Pero walang nais makinig sakin, sina Ina at Ama parang di nila ako anak. Dahil todo-iwas sila sakin, mahal na talaarawan. Di ko na alam aking mga gagawin at isasagawa." -18 Mayo (1897)

Kaya inuusig siya ng sariling konsensya, dahil kinuha niya rito ang pagiging inosente. “Upang makaamot ng pagmamahal ay pinagbigyan ni Jewel ang kahilingan ng kanyang ina, sukdulang ang bagay na iyon ay magsadlak sa kaibigan ko sa tiyak na kapahamakan. Naatim niyang mapariwara para lamang maramdaman ang pagmamahal ng isang ina.” Ikiniling niya ang ulo. “Kahilingan?”

Hinaplos naman ng ina ang kan'yang pisngi. "Hangad ko ang kaligayahan mo anak. At nagpapasalamat ako sa Dyos na binigyan ka ng mabuti at mapagmahal na lalaki," anang ina habang namumula ang mga mata at may nagbabadyang mga luha. "Ang drama natin nay," natatawang away n'ya rito. "Oh s'ya tulongan mo na ang asawa mo sa labas, ikaw dapat ang gumagawa ng gawaing bahay dahil ikaw ang babae," taboy nito sa kan'ya na may kasamang sermon.

at sumubsob sa mga braso ni Dad, nakahawak sa kwelyo nito. "Mahal kita, Dad," ang boses niya ay malambing. "Kung hindi lang sana ikaw ‘yung Dad ko..." Napahinto sandali si Dad, pero mabilis din siyang nagpadala, walang pag-aatubili. Kadiri... Tinalikuran ko sila, nakakasuklam. Wala talaga silang hiya. Gigil na gigil ako, napatingin ako sa malapit na bote. Sinubukan ko itong buhatin para ibato sa kanila.

Tumulo ang mga luha sa mga kulubot ng kanyang mukha, at kumuha pa siya ng isa at iniabot kay Yesha, hinaplos ang kanyang ulo at nagsalita sa mahina at magaspang na boses, "Matamis nga siya kainin mo rin." Ang mga kamay ng matanda ay malabot at mainit, katulad ng lolo na nagpalaki kay Yesha. Sa kasamaang palad, nang siya ay limang taon gulang, pinatay siya ng isang grupo ng mga tulisan na pumasok sa kanilang baryo. Ang matandang nakaharap sa kanya ay kahawig na kahawig ng kanyang lolo.

Ayos lang sa amin ang mga masasakit na salita mula sa iba basta sapat na sa amin na alam ng mga magulang namin kung sino kami. Kung hindi lang sana namatay si mama, hindi talaga ako aalis sa lugar namin. Wala akong balak pumunta ng Maynila ngunit gusto kong kalimutan muna ang pagkawala ni mama. Ayukong manatili rito sa bahay namin dahil kapag ako na lang mag-isa, maiisip ko talaga siya at maalala ko ang kaniyang mukha sa kahit saang sulok ng bahay namin. Palagi kong naalala ang mga matatamis niyang ngiti, ang galit niyang mukha sa tuwing gabihin akong umuwi. Sobrang bait ng ina ko. At dahil sa kabaitan niya, ininda lang niya ang nararamdaman niya kaya hindi naagapan dahil walang nakakaalam.

Saka na lang ako nakaramdam ng biglaang luhang dumaloy sa mga mata ko, at ang puso ko'y nararamdaman na parang walang pag-asa. Naramdaman ko ang presensya ng ina ko, at sa isang iglap, parang may malakas na pwersa na nagpatigil sa lahat ng nangyayari. Ang tinig niya ay parang isang kidlat na dumapo sa aking tenga. "Anong ginagawa mo sa anak ko?" Ang galit na naramdaman ko mula sa ina ko ay hindi ko kayang ipaliwanag. Ngunit ang masakit, ang galit ng ibang babae na iyon ay tila mas matindi. Hindi ko kayang makialam.

at nakita na rin niya ang kanyang mga magulang tulad ng kanyang asawa ay napaluha na rin ang kanyang Ina. Ang kanyang Ama ay nakangiti lamang sa kanya. pangakong hindi ka iiwanan at hindi pababayaan oh anong saya Ang nadarama. oh kay tagal kitang hinanap oh kay tagal ka ring nangarap na makapiling ka oh aking mahal.... oh heto ako. ngayo'y iyong-iyo Bago nag alala nais kong malaman mo ohh pangakong hindi ka iiwanan

paliwanag ng dalaga "Binuhay, pinakain at inayusan mo lang siya Jewel. Pero alam mo sa sarili mong marami kang pagkukulang sa anak mo. Alam mong kulang ang pag aalaga at pagmamahal na binibigay mo sa kanya. Inaasa mo lahat kay Eliza na yaya niya ang mga bagay na dapat ikaw ang gumagawa dahil ikaw ang ina niya." mahabang litanya ng kanyang ama