Is Venom A Villain นิยาย & เรื่องราว

Kung ano man ang magiging sagot ay hindi na mahalaga para sa kaniya. Sa mundong ito may natutunan siya. Hindi lamang pagpatay ang makatatalo sa bida. Puwedeng lunurin ang mga ito. Ibaon nang napakalalim hanggang sa hindi nito kayang isipin man lang na saktan ang villain. Buhay ang mga ito ngunit walang lakas na labanan ang mga kontrabida. Mas gusto ng mga itong...alagaan, pagbigyan at mahalin ang villain.

“Maybe because the story does not focus on the villain’s story. But it doesn’t mean na wala na siyang story na focus sa kaniya.” “What do you mean mama?” “For example, ikaw. Maybe someday, you’re somebody’s villain sa buhay nila and as for you, ikaw naman ang bida sa story mo at may ibang villain naman sa buhay mo.” Humaba ang nguso ni Elise. ‘Ang villain sa buhay ko ay si Shan,’ saad niya sa isipan niya. Napangiti si Eliot sa nasaksihan. His heart is acting crazy again. Bakit naman hindi kung ganitong senaryo ang makikita niya.

Its hands were bound to its back, and a handkerchief blindfolded in its eyes. "Bitiwan niyo sabi ako! Ano bang kailanga-ahh!" D***g nito matapos bumagsak nang malakas sa sementadong sahig nang biglang binitawan ng tao ni Uno. Via widened her eyes when she recognized the man. "R-Ro-a-an?" she mumbled and could not hold back her shaky voice to see her boyfriend here, whom Uno had also taken—as part of his scheme to welcome her enthusiastically into hell with no access to get out. She was about to step close to Roan. But when a bullet grazed through her left cheek, she froze from her stance.

Blangko lang ang ekspresyon na makikita sa mukha ng kausap na mas lalong nagpapadagdag sa kaba na nararamdaman niya. "A-anong ibig mong sabihin?" The next thing she knew is that there's already blood flowing from her neck. It happened to fast that she did not managed to stop her. "'Yan ang reward mo for being so helpful, you had a quick and swift death," 'yon lang ang huling narinig niya bago siya naubusan ng hininga. "Good work." - "Nahanap niyo ba si Yvonne?" nagaalalang tanong ni Kate nang bumalik sina Kent mula sa gubat.

panimula niya “Amanda is right. Innovation will make us stronger. But there’s one thing that’s even more important is trust.” Lahat ay natahimik. “Ang mga kumpanya sa Velmoria ay parang mga kaharian. Ang mga tao ay sumusunod hindi sa may pinakamalaking kapital, kundi sa may pinakamatibay na paninindigan. Equinox rose because of that trust and because of her.”

Ngiti agad ang ibinungad sa'kin ni Ran. Ngayon ay naglalakad na kami papunta sa pupuntahan namin. Hindi din naman kalaunan ay nakarating kami sa lupain ng mga Villegas. Alam ko at hindi ako nagkakamali na lupain ito ng mga Villegas dahil mahilig ang pamilyang iyon sa sapa. Mapapansin mo kasi ang mga lupain nila ay pa laging may mumunting sapa. Kuryoso nga ako sa pamilyang iyon dahil kahit dito ako lumake ay hindi ko man lang sila nakikilala sa physical appearance. Pero kilala ang pamilya nila hanggang syudad dahil sa yaman.

sambit ni Vince. Pero imbis na sumagot si Veronica ay napabalikwas siya ng bangon saka mabilis na hinila ang kumot at umalis sa kama. Napaupo siya sa sahig at habol-habol ang hiningang tumingin sa natatarantang si Vince dahil lumantad ang kahubaran niya. Kukunin na sana ni Vince ang kobra kama para sana gawing pantakip ng katawan nita ng makita ang pulang mansiya sa kobra kama na hinigaan ni Veronica.

“Sinong matinong tao ang magsusuot ng maskara, sombrero, at itim na trench coat sa kalagitnaan ng gabi at lalabas na parang multo? Halos lumabas ang kaluluwa ko sa takot.” Mahinang tumawa si Vicento at hinaplos ang ulo ko. “Halika, haplusin mo ang buhok ko para mawala ang takot mo.” Pagkatapos ay sinabi niya pa. “Noong kasama ko pa si Jason noon, ganoon din ang pananamit niya. Galing sila sa Venom, isang organisasyon ng mga mersenaryong kilala bilang pinakamalakas. Ang nakakapasok doon ay alinman sa mga S-class na kriminal sa digmaan o mga retiradong elite special forces mula sa iba't ibang bansa. Walang gustong ipakita ang tunay nilang mukha.”

Ipinunas niya ang kanyang kamay na may dugo sa mismong duguan nitong damit. Sa kabila naman ng ginawa niya sa hita nito ay nagawa pa nitong tumawa. "We're no different, Terence. You're as ruthless as me, taking lives without hesitation. You're arrogant, and you need to stop acting like some hero." Siya naman ang natawa rito. "Really? Well, as far as I can remember, I don't treat people around me like shit. I treat them fairly enough that's why they're loyal to me and they respect me, especially my employees. I also don't do shits that I know will make my empire of business fall in just one snap. Most importantly, I don't kill innocent human beings, especially children. I only kill people lik

Wala na siguro siyang hihilingin pa sa pag-ibig na iniaalay nito sa kanya. Finally, her heart full of vengeance surrendered. Hindi na niya kayang dayain pa ang sarili niya. Hindi niya makakayang saktan ito at iwan dahil sarili rin niya ang masasaktan niya. Kahit ano pa ang gawin niyang pagtanggi at pagloko sa sarili ay hindi maitatatwang mahal na niya ang lalaking noon ay kinamumuhian niya dahil sa mapait na sinapit ng kapatid niya.