Veronica Open The Door Novels & Stories

At dahang dahan na nilingon ang tinig na kanyang narinig. “Ano pang ginagawa mo riyan? Kailangan pa bang ulit-ulitin ko ang tanong ko? Bago ka pa tuluyang tumigil at humarap sa akin?” tanong ni Veronica. Nang araw ring iyon ay may malaking kasiyahan sa kanilang tahanan dahil sa pag-uwi nito mula sa malayong destino. “A, h-hindi naman,” nauutal niyang sagot.

Bago ko pa man buksan tumulo na agad ang luha ko sa 'di malaman na dahilan. I gather all my strength and opened the door. Para akong binuhusan ng malamig na tubig. I saw my mother throwing up A lot of blood. "M-mommy?" Nanghihina akong lumapit sa kaniya. Tumabi ako sa gilid niya at binuhat ang kanyang ulo para iupo sa'king hita. "M-mommy.. a-ano k-ka ba. 'D-di bagay sa'yo ang a-artista."

Ngunit habang papalapit ang oras na dapat ay kasama ko siya, biglang bumukas ang pinto ng opisina ko nang walang katok. I frowned. It was Veronica. She looked pale. Halos wala nang kulay ang labi niya at mabagal ang bawat hakbang habang papalapit sa akin. I was about to ignore her,pero bigla siyang bumagsak sa sofa. Napamura ako sa ilalim ng aking hininga at agad na napatayo. I called my men, my voice sharp. “Get in here. Now.”

"What the hell is going on here?!" Muntik na akong takasan ng diwa nang umalingawngaw sa silid ang boses ng matanda. Kasunod noon ay ang pagbukas ulit ng pintuan at niluwa naman noon ang huling taong gugustuhin kong makakita sa ayos namin ngayon ni Rev… si Veronica. Dalawa laban sa isa. Lugi ako nito!

Pero dahil may karapatan siya. At dahil hindi siya kailanman magpapakita ng takot sa harap ng kahit sinong babae—lalo na kung ang babae ay bahagi ng past ng lalaking mahal niya. Pinisil niya ang door handle. Huminga. At binuksan ito. --- The Scene Inside Ang unang nakita niya ay si Veronica—natayo sa tabi ng desk ni Nathan, nakasuot ng eleganteng cream blazer, arms crossed, confident, parang nasa sariling teritoryo.

I open the door na walang kahirap hirap at dumiretso sa kuwarto kung saan ay napaka agang nakikipag sex sa kaniyang nobyo. "Ahhhh!! Bilisan mo pa! Idiin mo! Ohhh!!!" rinig kong hiyaw ni Vera dito sa labas ng kaniyang kuwarto. Binuksan ko dahan dahan ang pintuan at naglakad papasok. Hindi pa rin nila Ako namamalayan dahil sa sarap ng kanilang pagniniig. Ilang minuto rin akong naghintay at nanood ng live show nila bago sila natapos at nakarating sa langit.

"Sir Danny, 'yong tungkol sa tanong kong rules." "Wala nang rules, pati ang main door ay bukas na rin sa lahat. May nanalo na kasi. May nagmamay-ari na ng pinto ng puso ko." Paghapit sa baywang ko ang kasabay ng sinabi niyang iyon. Ang lambing talaga. "Seryoso sir?" Bakas ang tuwa sa mukha ni Ronan, pero wala na naman sa amin ang tingin niya. Nasa grupo na nila Nanay. Sinundan ko ang tingin niya.

Parang mas madali kapag kasama namin ang anak namin. Pagbukas ng elevator ay sabay kaming pumasok. At eksaktong magsasara na sana ang pinto nang may humarang. “Hold it!” Pumasok si Veronica. “Nahabol ko rin.” Nakangiting sabi nito. Napalingon siya sa amin. “At mukhang nakaistorbo ako.” Bahagyang tumaas ang kilay ni Rhenan. “Hindi ka nakaistorbo.”

Agad niyang pinigilan ang kasambahay na bubuksan na sana ang pintuan. “’Yang demonyong ’yan. Ang bilis talaga ng galawan.” Hindi na nag-aksaya ng oras si Veronica isinuot ang kanyang coat, at siya na mismo ang nagbukas ng pinto. Pagbukas pa lamang, isang grupo ng mga lalaki ang bumungad sa kanya. Tila mayabang ang tindig ng mga ito halatang mga tauhan ni Vincent Nagtagpo ang kanilang mga paningin matalim, puno ng tensyon.

Gayunpaman, ang isang pakiramdam ng kagandahang-asal at paggalang sa kanyang privacy ay nagpapanatili sa akin na nakaugat sa labas ng banyo, isang nag-aalangan na hadlang sa pagitan namin. Ang aking isipan ay tumatakbo, nag-iisip ng matingkad na mga larawan ng pinakamasamang sitwasyon na pilit kong sinusubukang iwaksi. Ipinaalala ko sa sarili ko ang kanyang lakas at katatagan, na handang maniwala na magiging okay siya at magiging handa na muli sa mga kasiyahan sa gabi. Sa wakas, bumukas ang pinto, at bumilis ang tibok ng puso ko. Lumabas si Veronica, bahagyang nakayuko ang kanyang postura, may halong pagod at determinasyon ang mukha.