Novel & Cerita Isang Gabi, Dalawa Sila

ngumit si Gladyz at sinabing "sasama ako sayo" 'Ganun ba sige, tara na para makabalik agad tayo," Kakaunti lang ang mga tao ngayon kaya wala masyadong naliligo sa dagat. Naglalakad ang dalawa sa dalamapasigan na nakapaa inienjoy nila ang pinong buhangin. Maganda ang kalangitan nagliliwanag ang mga bituin at buwan nasiyang nagsisilbing ilaw nila. umupom ang dalawa sa buhangin at patuloy na nagkukuwentuhan.

At si Isabella, natatangay na sa init ng gabing iyon, hindi na niya kayang tanggihan ang damdaming naglalagablab sa kanilang dalawa. Nang tuluyan silang maging isa, hindi ito marahas o minamadali. Mabagal. Sinasadya. Bawat ulos ay tila sinasabing, "Ikaw lang. Ikaw lang ang akin." Hanggang sa pareho silang lumaya sa tanikala ng pag-aalinlangan.

Espesyal pa rin 'yon dahil silang dalawa lang ang kumakain na magkasintahan. Alas diyes na ng gabi nang bumalik sila sa kubo para magpahinga. Magkahawak-kamay silang naglalakad. Bilog na bilog pa rin ang buwan sa kalangitan kaya pagkatingala nila ay 'yon kaagad ang nakita nila. "Bilog na bilog pa rin ang buwan ngayon, babe," sabi ni Isabel sa guwapong boyfriend niya na nakatingala sa bilog na bilog na buwan. Itinuro pa nga niya ito.

Gano’n din naman ang naging reaksyon ng dalawa pa niyang kasama. “Ano pa ba ang bago? Tuwing umaga ay lagi silang sabay kung pumasok. Tuwing tanghali naman ay sabay silang kumain. Kulang na lang ay umuwi sila sa iisang bahay kapag gabi,” salaysay naman ng isa.

“Mabuti. Ang takot ay nangangahulugang nagbabantay ka.” Hindi siya nagpumilit. Nakaupo lang siya roon kasama siya habang patuloy ang lungsod sa labas, dalawang taong nakatawid na sa linya na wala sa kanila ang balak na bumalik.

sabi ni Sophia at medyo paos pa nga ang kanyang boses. Pagkatapos sabihin ni Sophia iyon ay bigla nga silang natahimik na dalawa. Alam kasi nilang dalawa kung ano ang ibig sabihin ng mga salita na iyon. Katahimikan naman ang namayani sa kanilang dalawa habang nananatili pa rin na nakabukas ang kanilang mga linya at tanging ang kanilang paghinga lamang ang maririnig.

Silence conquered the whole place just like the two of them are talking on each other's mind. I can see the sparks fighting between their eyes. Away kapatid nga ba? O away na nagku-kwestyon sa pagiging mag kapatid nila. "ser lalamig ang pag kain nyan, halina kayo at ng makakain na kayo. Masarap ito Dahil hinaluan ito ng pagmamahal... Pagmamahal ko para sa inyo g dalawang alaga ko. " pagputol ni manang sa katahimikang bumabalot sa buong Lugar. Mukang lumaki sa piling ng kasambahay ang dalawa.

Mabilis na naglakad palabas ang dalawa. Zhan silently smirked. Dalawa sa mga tauhan niya ang naatasang bumuntot sa dalawa ngayong gabi. And whatever shady business they're hiding, he'd find it.

Nagcelebrate sila sa isang resort. Mas lalong pumatak ang mga luha ni Sue nang maalala niya na sabay nawala ang dalawa nung araw na 'yun. Gabi na ng makita niya ang dalawa na masayang nag-uusap sa tabi ng dalampasigan. Dati ay pinagsawalang bahala niya lang 'yun dahil akala niya ay lubhang malapit lang talaga ang dalawa.

Pambihira, nasaan ba ang kwartong 'yon? Sinundan ko ang boses. Tinakbo ko ang mahabang hallway na puno ng mga gintong chandelier at mamahaling painting, hanggang sa makita ko ang isang dambuhalang double door na gawa sa mahogany na bahagyang nakabukas. May dalawang maid sa labas na nanginginig at hindi malaman ang gagawin. Marahas kong itinulak ang p***o. BAM!