Novel & Cerita It's Ok Not To Be Ok Book

Kahit medyo may kasamaan itong si Cassandra at hindi naging maganda ang una naming pagtatagpo… ramdam ko na mabuti nga siyang tao. Totoo nga naman iyong kasabihan na “don’t judge a book by it’s cover”. Isa si Cassandra sa halimbawa noon. Mukhang maarte at m*****a sa unang tingin, sa kaloob-looban niya ay may kabutihan din na nagtatago. Or so I thought. Hindi pa man ako nakahahakbang ay biglang bumagsak na ako sa sahig. At umugong ang tawanan nilang lahat.

Wala pa sa isip ko ang mga ganiyang bagay dahil tinatak ko sa aking isip na hindi muna ako magnonobyo hanggang hindi ako tapos sa pag-aaral dahil p’wedeng makaapekto sa pag-aaral ang nobyo-nobyo na ’yan. “Hayaan mo na ang mga katulong ang magligpit d’yan at umakyat ka na sa magiging k’warto mo,” ani Tita at kinuha ang platong hawak ko nang tangkain kong tumulong sa pagliligpit sa mga pinagkainan namin. “Sa taas ang magiging k’warto mo katabi ng kay Kieferd kaya naman kung sakaling may kailangan ka ay katukin mo lang si Kieferd ano mang oras,” sabi niya at sinamahan ako sa magiging k’warto ko.

With my clouded mind right now, I don't know which is which anymore. All I know is that I'm not okay. I feel so bad. I know that this doesn't give me the right to point fingers at anybody but.. Is it atleast okay not to feel okay for now? I badly need the validation that it's fine. That it is okay not to feel okay. That I don't have to feel okay all the time. Can I.. atleast have that?

Hindi nito nalibot ang paningin kagabi sa kwartong ito dahil sa antok at galit sa asawa, pero ngayon ay mas na-appreciate na ni Sunny ang itsura ng kwarto. Lumapit si Sunny sa malaking kama at sumampay doon ng makita niya ang isang libro. 'how to not give a fuck' ang title no'n napangisi siya at kinuha iyon saka binuklat upang basahin.

Hinalikan niya noo ko ng paulit-ulit na nagpagaan sa nararamdaman ko. Nahihiya akong sumulyap sa mga kasama. They are all silent. Wala akong narinig at nakitang panghuhusga sa kilos at salita nila pero wala ring ginawa para pagaanin ang nararamdaman ko. And it's fine with me because it is not their responsibility to make me feel better. Tito Luca sighed heavily and looked at me with a apologetic smile. “Don't listen to Luke, hija. Hindi niya lang tanggap ang pagkawala ng kambal n'ya sa gano'ng paraan. Pagpasensyahan mo na.”

tanong ni Sue. "Salamat na lang pero hindi na kailangan," saad nito sa kaniya. "Why? Bakit mo pagtitiisan ang poor book mo? Sobrang old na 'yon tapos peach brown pa kulay na lalong nagpa-old sa book. Wala kang taste, Hayacinth," mahabang saad niya. Napakadaldal niya. "Huwag mo ngang laitin ang librong 'yon. Mas brand new pa 'yon sa brand new! Ipukpok ko pa sa ulo mo 'yon kapag naibalik sa 'kin 'yon," saad nito.

Kung i-block ko rin, hay naku, para naman akong bata nito! There's no other way talaga para makapag-move on kundi ang salitang ACCEPTANCE. Kahit masakit kailangang tanggapin na hindi kami para sa isa't isa. Dalawa lang naman kasi ang purpose kung bakit nakilala mo ang isang tao. It's either that person is meant to be part of your life or teaches you a lesson and helps you figure out who you really are. I heaved a deep sigh as I set aside my cellphone and placed it on the bedside table. Pero bigla namang tumunog ang messenger notification kaya kinuha ko ulit ito para tingnan kung sino ang nagchat.