Jace Velaryon Mga Nobela at Kwento

so far, siya rin siguro ang mauuna kong matatapos sa series. P.S: This stories are Static Book Series. You can read it out of order as author write out of order too. ^⁠‿⁠^ At gusto ko ring ipakilala ang mga tauhan sa kwento para hindi tayo magkalituhan. Okay, let's start to our beautiful and handsome main character. LANCE JAVIER — His real name is Ailancer Kit Javier Montengro Pendilton. MISCY SILVESTRE — Her real name is Mazervy Miscygaille Quisora Silvestre.

But what shocks me more ay yung taong kasunod nitong umakyat. With a serious cold looking expression in his face, walks after Don Alfredo, is the great Damian Nicolas Sarkozy, my first heartbreak. My heart pounded fast when he make eye contact with me while he's walking up in the stage. Damn heart, stop it. At halos magwala na ang sistema ko ng tumayo ito sa mismong tabi ko. Naestatwa ako sa kinatatayuan ko at halos hindi na makapagsalita. Hindi na maproseso ng utak ko ang mga bagay bagay dahil sa nararamdaman kong kaba, pero lalo pang gumulo ang isip at sistema ko sa sunod na sinabi ni dad.

Napakunot noo ako nang maalala ang pagtawag sa akin nito na kaniyang asawa, hindi ko siya maalala, maliban sa mga kaibigan ko na sina Xylie. Lalo namang napakunot ang noo ko nang bigla kong maalala ang campus king sa isang private school. Hindi ka basta makakapasok doon maliban kung ang campus king mismo doon ang mag aaya sa iyong mag aral doon. "Vladimir Devillah? The Campus King of Barovian Vamp Academy and also known as the owner of that school, am i right?" tanong ko sa kaniya.

tanong niya habang nagkakape. “Have you heard about Joshua Tragora?” he asked. Napaisip siya kung sino si Joshua Tragora, pero agad niyang nakilala ang pangalan nito. “Yeah, he is the Tragora heir from San Miguel,” sagot niya at binaba ang tasa ng kape. “He is my first cousin,” sagot nito at naghintay ng susunod na sasabihin. “Nasa kabilang isla sila ni Aya, with their newborn son,” sabi nito.

Para bang may kuryente na dumaloy sa katawan nito nang magdikit ang kanilang mga braso dahil sa pwersa ng pagkakahila nito sa kanya. This time, Jace removed his mask and their gaze instantly met for a moment. His eyes expressed perplexity and curiosity. He felt like he had seen those pairs of eyes before. It was at this moment, when he felt something strange, that even he couldn’t tell. “Excuse me miss, but I think we have met before.”

“Ah, yeah sure. I’m Jace. Jace Lewis Castillo, Jacob Castillo’s half-brother.” I gave him a light nod before my feet dragged me to the corner where I could find the canvas. Pero bago pa man ako tuluyang umikot sa parteng iyon ng book store, nilingon ko muli ang dalawa. I saw the two of them talking in a very serious way.

Chapter 41 In order to finally step forward from the past, it is to face it now. Sa parte ni Jace at sa mga sinabi niya sakin ay wala akong bigat na naramdaman, siguro ay alam ko sa sarili ko na masaya na ako ngayon, na kasama ko ang anak ko, at si Cyprus. Jace released everything that she's been carrying for years now, which is a big step, so I hope she can do the same to Cyprus.

anang binata bago tinapos ang tawag. Dumiretso na si Jace sa banyo at panandaliang tumayo sa ilalim ng dutsa. He didn’t move for a while. He just wanted his body to be drenched by the hot water in the hopes that it would soothe his hurting soul. Paglabas niya ng banyo, makikibaka ulit siya. Makikibaka siya sa mga problema niyang tila walang katapusan. And he must admit, he’s getting tired. It hasn’t been long since he lost his grandmother. Not been long since he learned about his wife’s affair. And at that point, kung may magtatanong sa kanya, aamin siya: there’s only so much his heart can bear. But he cannot be weak, can he? He aint the CEO of LDC anymore but he has a family legacy to pro

“Oo, kaya makakasiguro ka na maooperahan ka at hintayin mo ang Ate mong gawin kang mayaman at makapangyarihan!” Nang mamatay ang mga magulang nila, kapapasok pa lamang niya noon bilang first year high school, samantalang si Jace naman ay grade six pa lang no’ng mga panahon na ‘yon. Ang mapangit na mukha ng mga kamag-anak nila ang nakapagpamulat sa kanila sa mainit at malamig na mundo simula pagkabata. Mabuti na lang, matino si Jace, at sobrang tino nito simula pa pagkabata. Noong nakaraang summer ay nakapasok ito sa isang university katulad ng hiling nito. Ngunit hindi nito inaasahang magkakaroon ito ng cancer sa pagtatapos ng taon.

Naliliyo siya sa bilis ng tibok ng puso niya—like the fucking schoolgirl that she was ten fucking years ago. Jace looked at her like a hound fixed on his target. His coat and tie complemented his tall and lean figure. Matikas sa pagkakatayo. Matiim ang pagkakalapat ng labi. Madilim ang mga mata. Gone was the boyish air he used to have ten years ago. He is a grown man in every angle—a notoriously cold, cruel, and distant Cavanaugh.