Jack And Rose Titanic True Story นิยาย & เรื่องราว

Ako o sya? "So, sa Titanic ang bida si Jack at Juliet. Tapos yung sa movie den na sikat na sikat rin nuon ay Romeo and Rose.?" Tanong nya sakin. Hmm, parang pamilyar din ang movie nayan. "Romeo and Rose? Ah, oo napanood ko yan ang ganda nga eh kaso nakakaiyak." Grabe yung iyak ko dyan eh, kasama ko pa nga ulit yung tatlo nanonood nang movie na yan. Nag papahiran pa kami ng mga luha nun.

Pero ang mas nakapaiyak talaga samin ay ang lines na to. Old Rose: No, there wouldn't be, would there? And I've never spoken of him until now. Not to anyone. (to Lizzy) Not even your grandfather. A woman's heart is a deep ocean of secrets. But now you know there was a man named Jack Dawson, and that he saved me in every way that a person can be saved. I don't even have a picture of him. He exists now only in my memory. "Tama na nga yan." Agad na pinatay ni Sumi ang tv saka padabog na nilagay sa sofa set ang remote.

malambing na ngiti nito sa kanya, “Tita Rose...” Biglang napaisip si Briel, Rose and Jack. Hindi ba at sa titanic iyon na mga character? Meron pala in real life nito? Real life na mukhang inlove na inlove din naman sila kagaya ng mapapanood sa pelikula.

"Everything changed, Damon. Ako na lang 'yung naiwan sa nakaraan." Tahimik na binuksan ni Damon ang kahon. Naninilaw na ang mga ticket sa loob. Nasa ibabaw ang ticket ng re-release ng Titanic—isang linggo bago sila ikinasal. "I remember you said na kaya nakaka-touch ang love story nina Jack at Rose is because it was frozen in their most beautiful moment." Mahinang tinig ni Lilly. "Kung hindi lumubog ang Titanic... would they have ended up like us too—tired, broken, consumed by everyday life?"

Napasigaw pa ako kanina ng mahati ang barko na sinasakyan nila Rose at Jack. Ngayon ay palutang-lutang na sila sa dagat habang nakasakay si Rose sa isang piraso ng kahoy. Magkahawak kamay sila ni Jack. Naiyak pa ako ng makitang nanginginig na ang labi ni Jack sa ginaw. "Huhuhu. Bakit ba wala pang rescue?" umiiyak na tanong ko. "Here," sabi ni Davy sabay abot ng tissue.

Tanging ikaw lang Wala 'kong ibang inasam (Oh-oh) Sa tagal nang nag-abang (Oh-oh) Wala 'kong ibang minahal (Oh-oh) Buti na lang (Oh-oh) Wala 'kong ibang dinasal (Oh-oh) Ang masasabi ko lang (Oh-oh) Wala 'kong ibang minahal (Oh-oh) "really, is that true babe? ako dapat ang kumanta niyan dahil kanta ko sa 'yo yan." para silang lalanggamin sa gitna ng dagat. para silang si Jack at rose ng titanic na nakatayo sa deck ng speedboat. 'babe, baka mahulog tayo." "okay lang yun atleast sabay tayong nahulog sa isa't-isa." parang kapwa na nila ayaw wakasan ang araw na iyon. sobrang secure ng feelings nila kaya kahit ang nagpapatakbo ng spoeedboat ay kinikilig sa kanilang bitawan ng linya.

"Huwag kang mag-alala. Mas marami pa tayong pupuntahan na ganitong kagagandang lugar na magkasama. Kung kinakailangan na libutin natin ang mundo ay gagawin natin. Your smile is priceless to me at obligasyon ko na pangitiin kita araw-araw" Animong si Jack at rose ng titanic ang dalawa kung saan ay nakadipa ang kamay ni Dianne at Yakap-yakap naman siya ni Andrei. ultimo ang mga isda ay kikiligin sa sweet ng dalawa bilang ito ang mga saksi kung gaano ka tamis ang pagyayakapan ng dalawa.

sita ni Tita Rose sa akin at nakakunot ang noo napatingin ako sa kanya. Si Tita Rose ang kapatid ni Jack sa ama, hindi na siya nakapag-asawa dahil sa pag-aalaga sa ama nila. After kong makapagtapos sa kolehiyo ay doon na ako pinatira ni Jack sa mansion nila at sa company na rin niya ako nag-work. Hindi sang-ayon si Tita Rose sa pag-tira ko sa bahay ni Jack dahil iniisip niya na magkakaroon ng isyu tungkol sa amin. Pagpasok ko sa company at paglipat sa bahay ni Jack doon na nga nag-umpisa ang iba't ibang tsismis tungkol sa amin. May mga empleyado sa company nagkalat na isa ako sa mga babae ni Jack o kaya naman ay anak sa labas. Sa paglipas ng taon ay napatunayan ko naman sa lahat na karapat d

Posisyon na gaya ng kila Rose at Jack sa Titanic na hindi kasama ang naka-angat na kamay. "Ahem..." tikhim ng guidance councilor na sandaling nakalimutan niya na nandoon pala sa loob, si Sir. Agoncillo, ang kakausap sa kanya at magbibigay ng utos na maglinis ng buong banyo bilang hatol sa nagawang kasalanan sa canteen. Nang mahimasmasan na napakalapit na pala ng katawan nila ni Jacob ay dagling iwinasiwas ni Allison ang sarili dahilan para makawala siya sa mahigpit na hawak ng binata.