Is Rose From Titanic Real Mga Nobela at Kwento

Hindi niya ramdam ang sakit ng pagkuha ng bala mula sa likod ng kanyang tuhod. Ito pala ang katotohanan! Lumalabas na hindi talaga intensyon ni Sebastian na umatake sa kanya. Lumalabas na ang barko ay puno ng mga supply na makikinabang sa kanyang isla. Si Rose pala ang nagsinungaling sa kanya.

"I would like you to meet, Napoleon Rose." "Wh-what?" Para akong bingi sa sinabi ni Papa. Hindi naalis ang mata ko sa taong nakatayo sa aking harapan. Yes, Napoleon Rose is a goddamn beautiful woman kahit pa nakasuot sya ng simpleng slack, longsleeves at blazer. "I thought Napoleon Rose is.."

taas-noont sagot ni Romeo. "Tse!" Tumayo na si Rose at nginitian ako. She was looking up at me kasi mas matangkad ako sakanya kahit naka-heels na siya ng mataas. "Welcome to the purgatory!" Nilahad nito ang kamay saakin. I was taken aback. "Purgatory?" Her mouth fell open. "Hindi mo pa nami-meet si Mr. Zachary Levi Esqueza?" She crossed her arms and sat on her desk.

sagot ni yaya rose kay eloisa. Tumango tango lang si eloisa at hindi na ito muli pang nag tanong. Nang matapos nang kumain si eloisa ay Agad na rin silang bumalik sa resort kung saan sila naka check in. Dahil nagyayang maligo si rose sa dagat ay pinag bigyan niya ito. Umupo siya sa buhanginan at Pinag mamasdan niya lang ang dalawa habang nag tatampisaw sa tubigan nang may narinig siyang tumikhim sa kanyang likuran. Hindi niya nilingon ito. Naramdaman niya nalang na umupo ito sa tabi niya.

"Her face is barely recognizable, Sir... but we've confirmed that Ma'am—" "Anong hindi makilala? Anong confirmed?" "The body has already started decomposing—" "Anong decomposing? Anong nangyari kay Calessia?" "Sir?" Natahimik ako. "Hindi po si Ma'am Calessia ang nahanap namin." Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa ulo ko. "Who?" "Ma'am Cara Rose, Sir." "Then why the hell didn't you say that first?"

Pero darating din yung point na malalaman nila. Nakita ko ang iba't-ibang klase ng reaksyon sa mga mukha nila. May walang pake, meron namang manghang-mangha sa akin at may mga parang papatayin ako sa tingin. Remember, sa mata ng kababaihan, nilalandi ko ang pinsan ko. Ayoko nalang isipin. "Are you related to our Principal Sevastian Cortejo?"tanong ni Ma'am Gomez at tumingin sakin.

"Everything changed, Damon. Ako na lang 'yung naiwan sa nakaraan." Tahimik na binuksan ni Damon ang kahon. Naninilaw na ang mga ticket sa loob. Nasa ibabaw ang ticket ng re-release ng Titanic—isang linggo bago sila ikinasal. "I remember you said na kaya nakaka-touch ang love story nina Jack at Rose is because it was frozen in their most beautiful moment." Mahinang tinig ni Lilly. "Kung hindi lumubog ang Titanic... would they have ended up like us too—tired, broken, consumed by everyday life?"

[The Mark of the Rose] Ang usok mula sa smoke bomb ay dahan-dahang humuhupa, iniiwan ang isang nakabibinging katahimikan sa loob ng Opera House. Nakaluhod si Vladimir sa tabi ng malamig na bangkay ni Viktor Romanov. Ang kanyang mga kamay ay nanginginig pa rin mula sa kuryente ng trigger chip, at ang dugo ni Ryella ay nananatiling malagkit sa kanyang mga palad.

Kinuha niya ang paborito niyang pabango at nagwisik bago siya lumabas sa silid niya Dahan-dahan ang ginawa niyang paghakbang pababa ng hagdan, bawat hakbang ay sinasadya—maingat, elegante, parang eksenang matagal na niyang inensayo sa isip. Para siyang si Rose sa pelikulang Titanic, noong unang bumaba ito sa grand staircase para kay Jack—self-assured pero punong-puno ng emosyon. Ganun ang pakiramdam niya ngayon, except this wasn’t a movie. This was real. And Antoine was waiting.