Novel & Cerita Japanese Picture Translator

EARLENE's POV j-japan? nasa japan ako? hindi magsink in sa utak ko. " seryoso?" tanong ko pa. imbis na sumagot ay tinuro lang saken ni keith ang bintana. nagmamadali naman akong tumingin don at namangha sa nakita. may snow! waaaaah! ang tagal ko ng nakikita sa mga pictures to! di ko mapigilang ngumiti sa ganda. nakapikit ko pang inamoy ang hangin.

Gosh, takot ako mag-commute pero hindi ko akalain na sa sobrang inis ko, maglalayas ako at dito pa sa foreign country ang bagsak ko! At ngayon nga, hindi ko alam kung saan pupunta. I USED APPS to translate my words para makausap ang mga Japanese. Kahit hindi one-hundred percent accurate ang translation, I managed to book a hotel for a night. I should have learned Japanese, sa kakapanood ko ng anime, kaunti lang ang alam ko. Kung nagpaturo ba ako kay Yuri… I slapped myself awake. “Kahit isang segundo lang, pwede ba kalimutan mo muna si Yuri?!”

“Don’t take mine. Hiniram ko ‘yan para kunan ka ng litrato, hindi ng mukha ko.” Pilit kong inaalis ang palad niyang nakaharang. “Gusto rin kitang kunan ng litrato. Syempre dapat pati ikaw meron, ‘di ba?” “I’m fine. Akin na. Ako ang bahalang kumuha ng picture mo.” “Come on, Iwatani. Isa lang. Dali na.” “No. I don’t like taking photos of my face.” Pilit niya pa ring kinukuha sa ‘kin ang camera pero nilayo ko na iyon sa kaniya.

Takot ko na lang talaga sa matanda. And speaking of him, mabuti na lang talaga at wala dito si Ojiisan. May pinuntahan sa labas, at sa gabi na raw ang balik. Thank you, Lord. Nakakaubos din kasi ng braincell kapag nag-uusap kami. Japanese kung Japanese. Naa-out of stock ang limited edition kong Japanese. Isa pa, malaya akong magpagulong-gulong dito sa sofa. Iyon nga lang at halos magpakain na ako sa sofa sa sobrang pagkabagot.