Leviathan And Behemoth Novels & Stories

“Headmaster, sya po si Dane. Niligtas nya po ako laban sa mga Ceruleans na sinundan ako. Inakala po nila na isa akong Leviathan.” Pagkasabi ng Leviathan ay nawala ang kalmadong ekspresyon sa mukha nito, tinignan nya ako. “Dane, ano ang ginagawa mo sa gubat ng Greatwoods? Ikaw ba ang humawak sa barrier ng Charmers?” tanong sa akin ng headmaster “H-headmaster... Ako lpo ang hinahabol ng mga Ceruleans. Pinatay po ng mga ilang Ceruleans at Colossians ang lahi ko, sa pamumuno ni Luna. Ako ang huling Leviathan.”

The heat was too intense for her, and though she tried to be useful, her movements were sluggish. As we delved deeper into the desert, the monsters grew more formidable. After the Flame Wraiths came the “Ember Behemoths,” colossal creatures resembling mountains of blazing rock, capable of unleashing waves of fire from their bodies. They were slow, but their attacks were devastating, and their heat made breathing difficult. Tiera led the charge once more, her power like a storm of darkness that doused the flames. At one point, an Ember Behemoth unleashed a massive wave of fire toward us, but Tiera swiftly unleashed a powerful force, extinguishing the flames and melting the behemoth into the a

Zaine I can’t believe 2 days have already passed. It doesn’t feel like two days, it feels like a week. So much happened in those two days. Skyler kept on shoving things and infos inside my head. It’s kind of my fault though. I told him to tell me everything I need to know. First, and I think the most important thing of all, The Leaden Hellbound. They are just the Leviathan’s combatants. Their enemy, rival, nemesis, or whatever you call them.

"Behave. I'm watching you, baby doll." I gasp nang sumayad ang mainit nitong labi sa noo ko. My mouth falls open, utterly lost for words. Sapo ang noo na hanggang ngayon ay mainit pa rin mula sa banayad na halik ng binata, sinundan ko ng tingin si Lev. He's standing at the door like a knight, all-powerful and menacing. I blink. In my head, I was asking the almighty. Why does he have to create the devil and monsters so freaking beautiful, ang hirap tuloy mag-decide kung papasakop ka ba sa kanila or you'll hate and damn them to hell?

Napangiti at nakapagsalita pa nga ang magandang babae. Parang natuwa si Seamus sa sarili habang nakataas baba ang tingin niya kina Maya at Holly. “Nakita ninyo ba iyon? Ano sa tingin ninyo? Ang Leviathan Gate ay isang sinaunang, maka-Diyos na sekta sa cultivation. Ang mga may mas mataas na antas ng paglilinang ay maaari pang lumipad sa ilalim ng sikat ng araw! Magandang binibini, at itong bata, magandang dalaga, handa akong akayin kayo patungo sa larangan ng maka-Diyos na cultivation. Sa hinaharap, magiging mga diwata kayo sa mundo ng mga tao at mabubuhay magpakailanman.”

Kahit lumapit ako, mauubos ako bago pa man makalapit. Sa likod ni Leviathan ay tatlong Martial Arts Grandmasters—isang pader ng kapangyarihan na walang sinuman sa isla ang kayang tapatan. Sina Kristoff, Kenneth, at Sylvester ay napalunok, nalungkot, at napuno ng panghihinayang. Ang pagdating ni Leviathan ay nangangahulugang tapos na ang kanilang pag-asa sa Diegonic essence. PAK!

Kaya naman wala akong choice kundi ang tumayo at gawin ang gusto niya. Sumunod ako kay Nier, ganoon din si Leviathan. Hmm, his name sounds so familiar—hindi ba kasama sa mga halimaw na sinabi sa bible ang ngalan na 'yan? Mga halimaw na lilitaw kapag magugunaw na ang mundo? “Good job,” saad ni Nier. Akmang hahawakan niya pa ang noo ko pero agad akong lumayo sa kaniya kaya kapantay ko na sa paglalakad si Leviathan.

curious na tanong niya sa akin. Natawa naman ako sa reaksyon niya. Kailanman ay hindi pa dinala ni Luigi si Chelsey sa Xhaven, Briella too. They’re both angels and so innocent that they can’t be in that place. “What?” kunwang tanong ko sa kanya. “Having sex with girls?” “I’m not fcking them, if that’s what you want to hear,” nakangiting sagot ko. “Huh?” “Ganito kasi iyon, as a Dominant, you’re partners are powerless around you. They’re your slaves and’ll do everything to satisfy you,” paliwanag ko sa kanya.

Ngumiti lang ito, "again ma'am Summer. You'll know when—" "—I get there. Okay wala namang bago. Bakit pa ba kita tinanong?" Umirap ako sa ere at inilipat ang tingin sa labas. Bahagya pa akong napaigtad nang may kumalabit sa balikat ko at nakita ang lalaki sa likuran na nakaangat ang kanang kamay sa biglaan kong paglingon. "I hated to introduce myself, but because he told me to do so. I am Leviathan. Levi for short." Sabi nito. "Since you aren't good enough to have a shakehand for new people. Smile will do Summer."

tanong ni Winston, sinusubukang tumayo. Ako ang Bantay. Ang Leviathan. Ang huling alaala ng mundong ito bago pa man dumating ang iyong lahi. Mga imahe ang bumaha sa isipan ni Winston. Nakita niya ang isang batang mundo, puno ng mga nagbabagang bulkan at mga karagatang kumukulo. Nakita niya ang pagdating ng mga "Arkitekto," ang lahi ni Lakan, na nagtanim ng Batong-Buhay. Ngunit nakita rin niya ang isa pa nilang nilikha: mga dambuhalang biomekanikal na nilalang na idinisenyo para maging mga "antibodies" ng planeta, mga tagapagtanggol laban sa mga banta mula sa labas. Sila ang mga Leviathan.