Japanese Questions Mga Nobela at Kwento

sabi ni Cearina, ang kanyang mga mata ay tila nagliliyab sa excitement. “Magandang destinasyon iyon! Mahilig din ako sa Japanese food. Siguradong masarap ang mga pagkain doon. Ano pa ang gusto mong gawin kapag nandun ka na?” tanong ni Ezekiel. “Gusto kong matutunan ang ilang Japanese phrases, para makipag-usap sa mga tao. Tapos, gusto ko rin mag-shopping sa mga local stores. Siguradong marami akong matutuklasan,” sagot ni Cearina, ang ngiti sa kanyang mukha ay hindi mapigil.

Wika ko sa lalaki. Napatawa naman siya, tsaka ito gumapang papalapit sa’kin at humiga sa hita ko habang yakap ang bewang ko, nakapatong naman ang baba niya sa t’yan ko. “Sige na, let’s go to Japan? O hindi kaya Hongkong? Saan mo gusto?” Tanong nito sa akin, kaya naibaba ko ang librong binabasa ko para harapin siya.

Hindi pa nakakapagsalita si Rico nang isang malamig na boses mula sa tabi nila, may halong tuwa at pagbati sa muling pagkikita, at may kasamang malambing na tono. "Kuya Rico, ikaw nga! Anong ginagawa mo dito sa Japan?"

Wala s'yang nagawa kundi ang magmukmok sa tabi ni Joshua habang umiinom ng orange juice. Medyo lasing na ang tatlo at naging maingay na ang mga ito kasama na si Inday. "Ontoy ma'prend, may tanong ako sayo," sabi ni Tyrone kay Ontoy. "Ano yan ma'prend.! Proceed to your question and I will answer that without kodigo ma'prend!" mayabang na sagot ni Ontoy na namumungay na ang mga mata dahil sa kalasingan. "Ano sa Japan ang noodle?" Si Tyrone dito.

Magmamakaawa ba siya? Naglakad si Jordan papunta sa kama ni Miyamoto Masaki at nagtanong, "Ayos ka lang ba? Makakapit ka pa ba?" Niluraan ni Miyamoto Masaki si Jordan nang buong lakas. Gayunpaman, dahil siya ay napakahina, ang dura ay hindi dumapo sa Jordan. Sa halip, dumapa ito sa sarili niyang kama.

puno ng galak na sabi ni Manang. Nakangiti nalang kaming tumango sa kanya bago ito umalis. Nakakabinging katahimikan ang bumalot sa amin ng makaalis si Manang. Eto ata yung sinasabing awkward. "How's life in Japan?" pagsisimula niya ng usapan. "Ayos lang." tipid kong sagot. "B-bakit ka bumalik?" alangan niyang tanong. Napatingin naman ako diretyo sa kanya na siya naman niyang iniwasan. Kinutikot niya lang ang kanyang mga kamay.

Napahinto ako saglit at tumingin sa paligid, sa mga ilaw, sa mga taong dumadaan, at sa bagong mundong unti-unti kong nakikilala. At sa pagkakataong iyon, naisip ko, hindi lang Japan ang bago sa akin… pati na din yata ang nararamdaman ko para sa taong kasama ko ngayun. "Nagugutom ka ba?" muli kong narinig ang tanong niyang iyun sa akin. "Kakain tayo?" nakangiting tanong ko. Sa pagkakataon na ito parang gusto kong ako naman ang gumastos.

yumuko ako bilang paggalang. (Don't bash me pft, nagaaral palang ako magjapanese. Nanood din ako ng mga vid like Kesh hehe.) Ngumiti rin ako pagkatapos. Mukha namang mabait siya ih. Gulat na tumingin si Akio sa akin pagkatapos kung magpakilala. "Is she a Japanese?" nagtatakang tanong ng Mommy ni Akio. Hindi ito makasagot dahil sa pagkagulat.

Plan B. “Konnichiwa, Kenjin!”, mensahe niya sa kaibigang Japanese. Tumira din siya sa Japan for certain period of time at kahit paano ay may mga kaibigan din siya doon. Mga nakilala niya during her apprentice, at si Kenjin ang pinaka bestfriend niya sa Japan. Anak si Kenjin ng isang negosyanteng nagmamay-ari ng malaking kompanya sa Japan at natutuwa sa kanya ang tatay nito dahil sa mga ideas niya sa mga ibat ibang makina ng sasakyan.

"Walang pinagkaiba ang aking tanong. Napakalaki ng naitulong mo sa amin at inilagay isinakripisyo mo pa ang sarili mong buhay. At saka, nasaktan mo pa ang pamilyang Kanagawa at Hanyu. Kahit na napakalakas mo, hindi mo kailangang ilagay ang iyong sarili sa napakaraming problema. Gusto ko lang malaman kung bakit mo ito ginagawa. Ano ang iyong dahilan? O para ba ito kay Fujiko?"