Japanese Questions Mga Nobela at Kwento

We just need to work for it. "Are you just gonna stand there?" I heard Dale impatiently asks. I scoffed. I can't even redeem myself now, I know that he's mad. Nakaupo ito sa isa sa nga single-seater sofa habang ako'y umupo sa kabila. "Ittai doko ni ita no?" He asked in Japanese na ikinaikot ng mata ko. (Where the hell have you been?) "Moru. Taikutsuda to kanjita----," I answered, shrugging my shoulder off. (Mall. I felt bored so----)

Tanong ko "It's a japanese word means, mine," sabi ni Niko "Ohhh. Ok," sabi ko at ipinag patuloy ang pagkain ko "Ano errands natin today?" Tanong ni Cholo "Crystal kayak and jet ski, then tomorrow island hopping, then the day after tomorrow yacht party." "Noted," sabi ni Ben "What time?" Tanong ni Jenny

taas-kilay niyang tanong, hindi maalis ang ngisi sa labi. “Puwede bang ‘wag kang mag-Japanese? O hindi naman kaya, i-translate mo na lang agad?” Kumunot ang noo niya. “And why is that?” “Eh, hindi ko alam kung minumura mo na ba ako o ano!” naiiling kong pahayag saka humalukipkip. “Okay. Come and let’s burn my kitchen,” he said jokingly and laughed.

Nagulat pa ang dalawa nang makita ako. "Who are you?" Tanong sa akin ng lalaking mukhang Japanese dahil sa facial features nito. "Is that really how you ask a question to a pretty woman, Riyuki?" ani ng kasama niyang may pagka-tsinito rin. Nagulat ako nang itulak nitong tsinitong lalaki si Skylus sa sofa. Halos hindi na ito makatayo't makapagsalita. Lasing na lasing ito at sobrang pula ng kanyang mukha.

mataray kong tanong. Hindi na siya sumagot at tinignan lang ako na blanko ang pagmumukha. "Japanese cuisine na ngalang, kakain na sana ako kanina kung hindi ka lang dumating," pahina ng pahina kong sabi.

"Kung pakainin kaya kita ng tae ko? Kakainin mo ba?" Tinignan niya ako ng seryoso dahil sa sinabi ko kaya natawa ako. Nagbibiro lang naman ako. Anything kasi sagot niya. Pwede naman kasi siyang magbigay ng specific na makakain namin. "What about the Japanese Restaurant?" "The food at the Japanese Restaurant is not healthy," saad niya. Bakit ba ayaw niya ng pagkaing meron sa Japanese Restaurant? "Kung ayaw mo? Eh, 'di saan tayo kakain? Malamang sa plato," pamimilosopo ko. Napabuntong-hininga siya kaya natawa ako. "Gusto mo bang lutuan na lang kita?"

“Nihongo ga hanasemasu ka? (You can speak Japanese?)” “Hai. Watashitachi mo izen Nihon ni sunde imashitaga, anata mo sore o shitte iru to omoimasu. (Yes. We also lived in Japan before and I’m sure you know that too.)” I responded scornfully and gave him a look. “Kuso! (Fuck) focus on the road!” he shouted out of his lungs. “Will you be mine, then?” I Interrogated. “Just focus on the damn road and slow down, Onegaishimasu! (Please!)”

" Uhm. Sige na kumain na tayo." Ang Japan ay pinamumunuan talaga ni Lindsey sa tulong ng kaniyang mga mahal sa buhay. Mas asensado ang Japan kumpara sa ibang mga bansa dahil dito nakatira ang mga Jungslagger. Hawak nila kapwa ang ibabaw at sa ilalim. Sila ang may hawak ng mga malalaking deposito. Deposito ng dolyar, deposito ng langis, deposito ng petrolyo, deposito ng mga ginto at mga mamahaling bato, deposito ng mga nuklear at iba pang mga armas at higit sa lahat hawak nila ang sistema ng komunikasyon at mga social media applications.

"You barely touched your breakfast earlier." "Wala akong gana," matabang kong sagot. "I didn't ask if you were hungry. I said eat. I don't want you fainting the moment we land in Narita," he said without looking up from his tablet. Napanguso ako at kumuha ng kaunting prutas para lang tantanan niya ako. Maya-maya, hindi ko na natiis at nagtanong ulit ako. "Anong gagawin natin sa Japan? Business trip ba?"

Tsk! "Eomma? appa eodiiss-eo? (Mama, Where's papa?)" biglang tanong ni Jash kaya napatingin ako sa kan'ya. "najung-e, eumsig-eul kkeutnaela, jagiya, (later, Just finish your food, baby)" sagot ko sa kan'ya sabay ngiti na sinuklian din naman nya ng ngiti. "Sunao ni naritai to itte mimasen ka? (Why don't you tell him that it's in front of him?)" bigkas ni Kuya sa Japanese.