Jason Grace Novels & Stories

Alam niyang gwapo siya, at walang alinlangan na maakit niya ang atensyon ni Lindsey. “Jason, nandito ka na,” nakangiting bati ni Jane sa kanya, at pagkatapos ay lumingon at sinabi kay Lindsey, “Lindsey, ito si Jason. Siya rin ay mula sa isa sa mga nangungunang pamilya sa lungsod. Dapat marami kayong pagkakatulad.” "Hello, Miss Marvel," inabot ni Jason ang kanyang kamay kay Lindsey. Hindi pa niya ito nakilala noon kaya hiniling niya kay Jane na magpakilala sa kanila.

SAMUEL POV "ANO BA ITO!! Di talaga ako maka pakali diko alam ano gagawin ko tatayo ako tapos bigla na lang din ako uupo tapos tatayo nanaman haysttttt. Ano na kaya update sa pina pa imbistigahan ko kay Jason." "Jason Santos is my private investigator dati itong scout ranger. Twenty three years sa sirbisyo kaso pinag iinitan siya ng kanilang captain kasi nakita niya itong may kasamang babae sa bang house nito. Ang asawa kasi ng captain nila ay anak ng General kaya ayaw niyang maka dating sa kanyang asawa ang mga ginawa niya sa kampo nila. Kahit wala siyang pinagsabihan sa nakita niya pinag iinitan pa din siya nito. Kaya napag disisyonon niya mag early retirement na lang. Tapos nalaman ko kay

Agad, ang ilang tulisan na nag-aabang sa loob ng kwarto ay dali-dali lumabas, at mukha silang masaya. Ang lider ay isang payat at matangkad na lalaki na ang pangalan ay Jason Jarrington. Lumapit si Jason sa pasukan ng bakuran at ngumiti kay Moriri at Bosco. "Paano ko kayo matutulungan?" "Bro!" Nakita ni Bosco si Jason at ang iba na suot ang damit ng mga taong bundok, at hindi niya napansin ang anumang kakaiba. Sabi niya ng may paggalang, "Dumaan lang kami, at madilim na ang langit. Naisip namin na magpalipas ng gabi rito, at sa parehong oras, gusto naming magtanong tungkol sa isang bagay."

Hindi na siya nakagawa ng ibang hakbang, dahil isang milyon kada minuto ang bayad, kaya't kailangan niyang punuin ang magandang imahe para kay Dwayne. “Hello, ako si Jason. Pasensya na at hindi ako nakadalo sa kasal niyo apat na taon na ang nakalipas. Iinom ako ng tatlong baso mamaya bilang paghingi ng paumanhin.” Ang tono ni Jason ay naglalaman ng tunay na pagkaseryoso, ngunit may kasamang pagbibiro na tila nag-iiwan ng ngiti sa labi ng lahat.

Talagang nakalimutan niya ang tungkol dito. Pinikit niya ang kanyang mata sa desperasyon. Ang mukha ni Jason ay grey na parang abo. Ang kanyang labi ay nanginginig. Gusto niyang may sabihin, ngunit sa huli, ang mga makasariling salita ay hindi umalis sa kanyang labi.

FONTANILLA’S POV “I THOUGHT, Dominica Falcon was already dead, Dad!” Napatingin ako sa aking anak na si Grace nang magsalita ito. Kararating lang nito galing Switzerland at ang sama na agad ng awrang meron ito. Ngunit sa binanggit na pangalan niya nakuha ang buong atensyon ko. “What did you say, Grace?” tanong naman kaagad ni Gilmore sa kapatid niya na nakuha rin ang atensyon dahil sa sinabi nito.

Nang makita ni Jason ang manager, tinanong niya nang mayabang, “Ikaw ba ang namamahala?” “Oo.” Tumango ang lalaki bago nagpatuloy, “Ako ang executive manager ng auto show exhibition. Ako si Luke Marshall. At ikaw?” Suminghal si Jason bago sinabi, ‘Ako si Jason Grant, ang may-ari ng Aurous Hill Convention and Exhibition Center!” Bahagyang tumango si Luke bago sumagot, “Ikaw pala si Mr. Grant. Anong nangyari?”

Sinong tutulong lalo na mukha lang akong lasing at kasama ang isang prominenteng Jason? Hanggang sa gusto ko sanang tawagan si Russel pero hindi ko na nakuha pa ang cellphone ko sa bag. Bago ako matumba ay nakita ko ang mukha ni Jason. Ngiting tagumpay ang nakita ko sa kanyang mukha. Alam ko na ang mangyayari. Magkakabukuan na. Kapag masalat niya ang aking mukha na may kakaiba, kapag makita niya ang bahagi ng aking hairline sa taas at hihilain niya iyon ay tatambad na na ang katotohanang si Margarette at Nadine ay iisa.

"Bata ka pa Doctor Jason at promising. Napakahirap mag-arrange ng interview sa iyo." Ang lalaking nakaupo sa tapat ay tinawag na Jason Falcon, ang bunsong anak ni Drake Falcon. Nagkwentuhan at nagtawanan ang dalawa, at nang makita ni Doctor Jason si Isabella sa unang pagkakataon, namangha Ito sa dalaga. Bumaba si Nicklaus mula sa itaas na palapag ng restaurant, at ang kotse ay nakaparada sa ibaba. Amoy alak at hindi agad sumakay sa sasakyan.

"Mahal na mahal ko siya, Tito. Huwag mo siyang saktan, please?" Tiim-bagang ko siyang tiningnan. Pinaghalong inis at awa ang nararamdaman ko para sa pamangkin ko. Inis dahil baliw na baliw ito sa lalaking hindi naman ito mahal. Awa, dahil hindi deserve ni Mia Grace ang ganitong klaseng pagtrato. Hindi ko siya inaalagaan at pinag-aral para lang saktan ng kung sino. Nangako ako sa kapatid ko na poprotektahan ko ang kaniyang anak at hindi ko puwedeng baliin iyon. "Jason, saan ka pupunta?!" Ang boses na iyon ni Mia Grace ang tila nagpagising sa akin. "Jason?!"