Jason Bravura の小説・ストーリー

The Brute. @Bwi_laber

“Noong nahihirapan akong mabuhay sa syudad at hindi pa gumagaling ang paa ko, si Jason ang laging kasama ko.” “Akala ko noon, utang na loob lang niya iyon dahil iniligtas ko ang buhay niya.” “Ngayon, naiisip kong mula pa noong simula, isa siyang tauhang inilagay ni Vivian sa tabi ko para protektahan ako.” “Eksperto siya sa iba’t ibang uri ng pakikipaglaban at paggamit ng armas.” “Isa siyang top-level mercenary.”

Bumangon si Jason mula sa kanyang kasalukuyang posisyon, at pagkatapos ay bumalik sa pag-upo sa ibabaw ng kama para kunin ang kanyang cellphone, at gumawa muli ng isang kalokohan na tinitiyak niyang tama na magpapainis kay Valerie nang higit pa kaysa sa dati. Kinunan ni Jason ang kanyang braso na namumula na may marka ng mga kamay ni Valerie na sumunggaban at pinukpok siya ng maraming beses at pagkatapos ay inupload ito sa kanyang social media na may caption, "parang kailangan ko pang mag-ehersisyo nang masigasig upang hindi ko siya lubusang biguin. Ah, sigurado akong inis na inis siya dahil hindi ko siya nagawang bigyan ng kasiyahan nang maayos ngayong araw, V!"

Tumaas ang mga kilay ni Luna. “Mali ba ako?” Hawak niya ng dalawang kamay ang bote at tumingin siya sa puting pader na nasa harap niya. Tila tumagos ang tingin niya papunta sa kalayuan. “Isang mamamatay tao si Jason na sinanay ni Joshua, hindi mo ba alam?” Tumingin si Jude kay Luna ng nalilito. “Paano naman naging posible ‘yun?”

sabi ni Jason, patuloy pa din sa pag-iyak. Nataranta naman ang dalawa lalo na si Javier dahil wala siyang alam kung paano pakalmahin ang mga bata. Nag-iisang anak lang siya at wala din siyang pinsan o pamangkin na maliliit. Mahilig siya sa mga bata pero wala siyang alam sa mga ganitong sitwasyon. Habang si Serenity naman ay sanay na sa mga ganitong sitwasyon, halos ang mga pasyente niya ay mga bata. Kaya may alam siya kung paano magpakalma ng mga bata. Pero iba ang sitwasyon kay Jason, hindi ito tumigil sa pag-iyak. Nahihirapan na ito huminga kaya nag-isip ng ibang paraan si Javier upang mapaamo ang bata.

Agad, ang ilang tulisan na nag-aabang sa loob ng kwarto ay dali-dali lumabas, at mukha silang masaya. Ang lider ay isang payat at matangkad na lalaki na ang pangalan ay Jason Jarrington. Lumapit si Jason sa pasukan ng bakuran at ngumiti kay Moriri at Bosco. "Paano ko kayo matutulungan?" "Bro!" Nakita ni Bosco si Jason at ang iba na suot ang damit ng mga taong bundok, at hindi niya napansin ang anumang kakaiba. Sabi niya ng may paggalang, "Dumaan lang kami, at madilim na ang langit. Naisip namin na magpalipas ng gabi rito, at sa parehong oras, gusto naming magtanong tungkol sa isang bagay."

Lahat nahintatakutan sa pagiging brutal nito. * * * Sa kwarto ni Luke ay tinutulungan niya si Natalia na lunasan ang sugat nito. "Ouch, be careful!" pagalit na sambit nito kaya natawa siya. Mayroon kakaibang abilidad si Natalia pero iniinda rin pala nito ang alkohol? "Mga tauhan ba ni Jason ang may gawa nito sa'yo?" usisa niya. Tipid na tumango si Natalia.

I mean, ang tempura prawns with lemon zest na bagong luto niya dahil nga nasunog ang first batch ng prawns kanina. "About?" I said seeming to have no idea what he was talking about kahit na sa totoo ay buhay na buhay pa ito sa utak ko. Gusto ko lang na marinig mismo sa bibig niya kung ano ang nangyari sa aming dalawa sa ibabaw ng kama. "That awkward tumble? Kanina? I really didn't mean to do that. Natapilok lang ako," aniya at uminom ng citrus juice sa kanyang baso.

Nakatayo, naka-ngiti, at may bahaging hindi makapaniwala sa mukha. “Akala ko hindi ka darating,” sabi ni Jason, na sinalubong si Jav sa may pintuan. “Alam kong dapat ko nang harapin ’to,” sagot ni Jav. “I’m ready.” Humakbang si Jason palapit, tinapik ang balikat niya. “I'm happy n makita ang determinasyon sa'yo. Ibang-iba na ang Jav na kilala ko noon sa ngayon."