Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Pagbabago

“Mismo.” Sa totoo lang, hindi naman mahirap intindihin ang ganoong sitwasyon. Isang iglap lang ang kailangan para tuluyang magbago ang buhay ng isang tao. Isang araw ay normal kang namumuhay, tapos kinabukasan ay kailangan mo nang umasa sa ibang tao para sa mga bagay na dati ay kaya mong gawin nang mag-isa. “That's natural,” mahinahon kong sabi. “Kahit sino siguro, mahihirapang tanggapin ang ganoong klaseng pagbabago. Lalo na kung biglaan.”

this is the tragedy that changes my simple life. Ang malakas na pagsabog at ang tahol ng aso ay klaro sa panding ko.. ngunit bingi ngayon sa gulong nasasaksihan sa aking harapan. Pinagpapawisan ako ng malamig. Ngayong naalala ko na ang gabi ng trahedya ay mas lalo lamang na nadagdagan ang takot. Hindi ito ang buhay na namulatan, subalit nagbago ang lahat sa aksidenteng naganap.

"Sa tingin ko. Ang mga tao ay nagbabago, sa oras o ayon sa kanilang paligid. Bakit mo tinatanong? Sa palagay mo ba ay nagbago ka? O nagbago na ako?" Umiling iling siya at hindi niya sinabi sa kanya kung ano ang naramdaman niya kay Tanya. Pagkatapos ng lahat, sila ay mabuting kaibigan at kahit na nagbahagi ng isang kama nang isang beses. Nagrenta rin sila ngayon ng isang lugar na magkasama. Ang maliit na salungatan na ito ay perpektong normal, kaya kailangan lamang nilang matunaw ito. Bukod sa, si Tanya ay walang sinuman, na lumipat sa kapital ng kanyang sarili. Kailangang alagaan siya hanggang sa hindi na siya kailangan ni Tanya.

“What are you talking about?” “What am I talking about? Nakalimutan mo na baa ng paulit-ulit mong sinasabi nuon, na kahit kalian hindi mo ako susukuan? Ha Amanda?” Hindi niya alam kung matatawa o maiinis sa sinabi nito, “Paanong nasali sa usapan natin iyong mga bagay na binaon ko na sa limot? Marami na ang nagbago simula nang makidnap kami ni Kuya Lukas. . .ni hindi ka nga nagpakita, saka anong inaasahan mong gawin ko? Hindi ba ikaw naman ang unang sumuko? A, hindi ka nga pala sumuko dahil sa umpisa pa lang naman pala, puros paghihiganti lang ang nasa isip mo. At inaasahan mong kagaya pa rin ako ng dati sa kabila ng mga nangyari?” Ramdam niya ang pag-iinit ng kanyang mga mata, “Genis,

Ang lahat ng iyon ay nagsimula ng dahil sa pagiging sakim at pagkasilaw sa halaga ng pera. Tila hindi lang tubig, pagkain o hangin lang ang kailangan natin sa sarili upang magpatuloy sa buhay, kundi pati na ang bawat numerong tumutumbas sa magiging kinabukasan natin. Kayang-kaya nitong pabaguhin ang magiging kapalaran natin at kaya rin nitong pabaguhin ang pagkatao ng isang tao. Sa isang iglap, ang pananaw nito sa buhay ay biglang maglalaho at magbabago dahil sa tinatawag nating, SALAPI.

“People grow. People change. Hindi lahat ng pangako ay dapat ipilit 'pag wala nang dahilan para ipaglaban.” “We can create new reasons! Sabihin mo kung anong kulang! Sabihin mo kung anong mali! I will fix myself. I will change. Please, Oliver. I don’t care if I need therapy, counseling, kung kailangan kong magbago ng ugali—just tell me how to win you back.” “Hindi ko kailangan ng version na pinilit mo.” Narinig ko ang boses niyang umiiyak. “So, ano ngayon? You really want to throw everything away?”

Hindi agad napansin ni Lea ang pagbabago. Hindi ito dumating bilang sigaw, o utos, o biglaang pag-angkin—dahil sanay na siya roon. Ang pagbabago ay dumating sa katahimikan. Sa mga sandaling wala siyang inaasahan.

Hindi nga siya makapaniwala na mabuti pala ito dati. Sabagay, lahat naman ng tao may dahilan kung bakit nagbabago. 'Yong kapitbahay nga nila dati, mabait ang tingin ng lahat. Kasi nagpapautang at madaling hingian ng tulong, pero bigla nalang nagbago. Naging masungit at madamot, hindi na kasi nagbabayad ang mga pinautang nito. Inabuso ito dahil sa kabaitan, simula noon ay nagbago na ito. May mga dahilan talaga kaya nagbabago ang iba. May nagbabago sa magandang dahilan. May nagbabago naman sa hindi magandang dahilan.

Tahimik ang kalsada. Habang binubuksan niya ang pinto, napansin niya ang paligid— ang mga bahay, ang mga puno, ang ilaw ng umaga. Mga bagay na dati niyang hindi pinapansin. Ngayon, nakikita na niya. Hindi dahil nagbago ang mundo. Kundi dahil nagbago siya. — Ang buhay ay hindi laging tungkol sa malaking pagbabago.

Kung may mga dumadaan mang mga araw na malungkot tayo, isipin na lang natin na isa yun sa mga pagsubok ng Diyos para sa atin, para gawin tayong matatag na tao. Ang bilis lang ng panahon. At minsan, hindi natin namamalayan na marami na rin palang pagbabago na nagaganap sa mga buhay natin. Minsan, subukan mong umupo at mag reflect sa mga bagay bagay. Magugulat ka na lang, marami na rin palang mga bagay na hindi na katulad ng dati. Kung ang pagbabagong ‘yun ay ikinalungkot mo, isipin mo na lang atlis sa pagkakataong ito alam mo na ang dapat gawin. Alam mo na kung sino ang mga taong pagkakatiwalaan, alam mo na kung ano ang mas makapagpapasaya sa'yo. Sa kabilang banda, kung itong pagbabago naman