Joke Time Tagalog Novels & Stories

Nang malasahan ko napansin kong okay naman at tama lang ang timpla ko. "I'm just joking around," sabi niya at tumawa. "At kailan ka pa natutong mag-joke?" inis kong sabi at pumunta nang sala pero sinundan niya ako. "Ngayon lang. Hey, ang pikonin mo naman," sabi niya sa akin nang makarating kami sa sala. "Wow, say to the guy who always walk out when I start pissing him," sabi ko sakaniya kaya bigla siyang sumeryoso.

“May bata! Wag kang magmura!” Natawa silang lahat, at si Dia ay napailing na lang “Hindi ako tumatanggap ng joke, ah!" Ani pa ng ate niya. "Duhh! Tingin niyo mag jojoke ako? Ano mapapala ko? May ticket na nga, diba?" Natatawang sambit niya.

Init na. "Baby..." "H-hindi mo naman ako lolokohin, 'di ba?" wala sa sariling tanong niya. Matamis na ngumiti ito sa kan'ya. "Bakit naman kita lolokohin? Ikaw lang pinapasok ko sa buhay ko, Thea. Ikaw lang. This is not a joke, baby. I'm f*cking serious here." Bigla niyang tinakpan ang bibig nito.

Hindi kaya uso ang joke kay Jolo ngayon? "Ah mali ba, teka ano pa ba ang pwede mong maitago dyan sa likuran mo. Ah alam ko na!" bulalas ko pa kasabay ng isang mabilis na pagpalakpak. Tila naexcite din naman si Jolo dahil lumitaw na ngayon ang mga ngipin sa sobrang pagkakalapad ng ngiti niya.

tinangal ko ang unan na nakatakip sa mukha niya "Anong oras na?!" tanong nito biglang napabalikwas "9:50 am na po" "Naku patay late na naman ako!" wika nito at biglang tayo "Sira ka talaga paano yan? magmamadali ka naman di moko sinabihan para maaga kitang ginising di dapat-" "Joke lang day off ko po ngayon" natatawang wika nito at bumalik sa pagkakahiga

naguguluhang tanong nito. Expected niya na mangyayari to. Na maguguluhan at tatanungin siya ng ganito ng kaibigan. Dahil masyado nga namang biglaan. "N-nawala ka lang ng two days tapos malalaman kong ikakasal ka na? Baka naman jinojoke time mo lang ako?" sabi nito habang seryosong nakatingin sa kaniya at hinihintay na sabihin nito na joke lamang iyon.

Pagsakay ko sa joke niya, "Ang galing ng suggestion mo ah." "Hoy! Ano ka ba?" Nanlaki yung mata niya, "Nagjo-joke lang ako, masama kaya yun." Napailing ako, "Alam ko namang nagjo-joke ka lang, sanay na ako sayo." "Naka-move on ka na ba?" Parang gusto kong matawa sa tanong niya, "Move on? Hindi naman siguro agad-agad mangyayari yun." "Pero parang okay ka na kasi."

"Eh, ikaw? Kaibigan ka lang niya, diba?" "It's ka-ibigan not kaibigan" may ngising sagot ni Kenji. Seriously? Anong kalokohan ito. "What a joke dude" sarkastiko siyang tumawa. "Sino nagjo-joke, ikaw dude?" may himig pang-aasar na sagot ni Kenji. Nangangamoy away ito.

"Sasamahan mo ako." "Ayaw." "Sasama ka sa akin." "Hindi ako gutom." "Sinungaling, anong oras na oh?" " Eh ano naman kung anong oras na? sanay naman akong kumain nang wala sa tamang oras, mhhpp!"

"Maliwanag pa sa buwan, bebelabs." "Walang buwan sa umaga," tugon ko, nagdududa kung naririnig ba niya ang sarili niyang kalokohan. "Edi mamayang gabi," sabay taas ng kilay niya na parang ang galing ng punchline niya. "Smith!" singhal ko ulit, akmang pupulutin ang unan para ibato sa kanya. "Ito naman! Joke lang 'yun," sabay tawa niya, nagtatakip ng mukha gamit ang braso para iwasan ang inaasahang pagbato ng unan.