Jose P Rizal Novels & Stories

paliwanag ng host. Nang tumayo naman kami ay nakita ko ang kaninang nagsabi na ipakilala ko siya kay Kaizer. Nang ngitian niya ako ay agad ko naman itong sinuklian. “First question, what is the exact date of Jose Rizal’s execution?” Mabilis namang nagtaas ng kamay si Rea. “December 30, 1896,” confident na sagot nito. “That’s correct. Now, for the second question, The Battle of Austerlitz took place during which war?”

Ayaw kung makilala niya ang babaeng naging dahilan ng kabaliwan niya ng dalawang taon. Well, he deserve that! Good on him! Kung hindi sinabi sa akin ni Elizalde kahapon ng hapon ay hindi ko malalaman na nabaliw rin pala siya sa paghahanap sa isang babaeng hindi niya nakilala. Damn him! Nagustuhan niya ang mestisang version ko, at hindi ako nakilala ng totoo. Well too bad! Because that mestiza Rizalyn was no longer existed. She's dead! . C.M. LOUDEN

Yung tipong ma-aapreciate nila ang binigay na pangalan ng kanilang magulang. Keane, Ken, Zen. Ahahaha. Parang pen pen desarapen eh! Sa paglalakad ko, di ko alam nakalabas na ako. Ang ganda sa labas. Tinalo pa ang bakuran ni Sean. Pero halata talagang matagal na ang Mansion na ito. Parang ninuno pa ni Jose Rizal ang pinaki-usapan na maging engineer at architect ng bahay na ito. Namumukadkad ang bulaklak na parang spring lang ngayon sa Pilipinas. Sabagay may oras din na napapalagas talaga ang ilang halaman at puno. Since dalawa lang panahon natin. Tag-ulan at tag-init. Patanghali na, mataas ang araw. Pero sariwa parin ang hangin dahil sa nagdaang tag-ulan.

Hindi ko pa din makakalimutan kung paanong muntik na akong mahuli kahapon dahil sa kan'ya. "Gosh! Hindi mo kilala si Zid Paulo Sena? One of the hottest bachelor in town. Isang kilalang CEO ng sikat na publishing company dito sa Pilipinas," litanya ng kaibigan ko na tila naghugis puso pa ang mga mata.

Umupo siya sa harap ng lalaki at sinimulang kalagan ito sa pagkakagapos. “Bakit naririto ka sa San Ruiz?” “May pinagtataguan akong masamang tao,” walang kiming sagot ni Raquel. “Sino?” “Si Zeus Del Prado. Ang pinsan mong nuknukan ng yabang na feeling may-ari ng sanlibutan.” Nakayuko ang dalaga kaya hindi napansin ang pagdilim ng mukha ng lalaki. Tumayo siya matapos tanggalin ang lubid sa mga kamay nito. “Sorry, nasaktan pa tuloy kita. Tulungan na kitang tumayo.”

Di gaya sa earth, bata pa lang ako Jose Rizal na yung inaaral, hanggang college, hindi pa rin mawala-wala si rizal nak nang. Alam mo yung mapipilitan lang imemorize yung mga kaganapan ng pananakop ng kastila at hapon na sa totoo lang eh ok lang naman na sabihin na oo, sinakop kami noon pero hindi naman yung isa-isahin yung mga namayapa na. Hindi ba nila alam na hindi maganda ang pag-usapan yung mga patay na? Hahaha.

Nang niyakap niya ako ay walang pag-aalinlangan ko siyang niyakap pabalik upang maipadama ko rin naman sa kaniya ang pagmamahal kong walang katapusan. “Mahal na mahal din kita, Raze. Walang katumbas na halaga ang aking pagmamahal sa `yo kung kayaʼt gaano pa man kalayo ang iyong antas sa akin, tinitiyak kong balang araw ay maabot ko rin iyon dahil sa aking pagpupursige sa iyo, aking iniirog.” Una siyang kumawala sa aming pagyayakapan. Pinisil naman niya ang aking ilong. “Mukhang malalim na ang iyong natutuhan sa nobelang isinulat ni Dr. Jose Rizal, a!” Napahalakhak na lamang ako bilang tugon.

Napakunot ang noo ko. Seriously? Mali 'ata napasukan ko. Nawala ata ako. Nasa museum 'ata ako ! Bakit may Painting dito ng mukha ni Jose Rizal? Napabasa pa ako sa malilit na letrang nasa ibaba nun. Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa.

Dahil nga rito ay kakaunti lang talaga ang nakakaalam kung sino ang tunay na chief researcher ng Prudence. Ngunit ang lahat nga ng mga bagay na binanggit ni Joseph ay mga bagay na matagal nang kilala ni Sophia at masasabi pa nga na eksperto siya sa mga ito. Ilan sa kanyang mga papel ay nanalo pa ng mga parangal ngunit dahil nakasulat sa ingles ang kanyang pangalan at wala ngang nakakaalam na si Sophia pala yun.

Kahit malayo pa ang distansya ay hindi ko na mapigilan ang mapangiti. Si Mr. Pizzaro o Xamziel Pizzaro ay isa sa pinakabatang Head Advicer dito sa university namin. Sa edad na dalawangpo't apat ay marami na siyang napatunayan sa buhay. Isa siya sa mga hinahangaan kong guro. Hindi lang puro pagpapaguwapo ang alam, may maibubuga pagdating sa ibang bagay. At sa tingin ko ay isa iyon sa mga nagustuhan ko sa knaiya.