Joseph And His Brothers Novels & Stories

Lola just give her a nod na nagpatili dito, unang lumapit sa akin ang lalaki at naglahad ng kamay. "Jefferson po ate, Jeff nalang." Jefferson smiled widely when i accept his hand, napakamot pa ito sa batok niya. "Leevi but you can call me Ate vie!" I said then give him a hug. "Alis na kuya ako naman, hala ang oa nato namula pa talaga sumbong kita kay kuya Jun!" "Psh,panira ka talaga kahit kailan." Napangiti ako sa kanila habang pinagmasdan ang pagtatalo nito, ows makukulit din pala ang mga kapatid ni kuya Jun.

Kinuyom ni Joseph ang kamao niya, kitang-kita ang kaniyang mga ugat, naka-arko ang likod niya na parang isang leopard, handang sugurin ang mga kalaban niya anumang sandali. Sumigaw si Calvin, “Turuan niyo siya ng leksyon.” Pagkasabi nito, isa sa mga bodyguard ang sumugod kay Joseph. Isang malakas na kalabog ang narinig nang mabilis na sipain ni Joseph ang sumugod sa kaniya, bumagsak ito sa pinto ng banyo. Tumahimik ang buong hallway, pati na rin si Calvin ay nanahimik.

Sasagot pa lang ako nang magsalita siya ulit. "Actually, your brother, Zethus. He gave up everything. He wants to hand over all his inheritance to you. Will that be enough?" Sumeryoso agad ang mukha ko. Anong sinabi niya? "W-what do you mean?" making sure of what I heard.

“There’s no possible way na hindi mananalo si Joseph.” “Yes, you’re right. Once makuha na niya ang virginity ni Dorryn, tapos na ang bet. At pagkatapos niyan, makakatikim na rin tayo sa kanya.” Biglang huminto ang paglalakad ni Joseph. Para bang may malamig na tubig na ibinuhos sa ulo niya sa narinig. Dahan-dahan siyang lumingon. “What?” Napatahimik ang barkada niya.

“Please, Levi. Don’t let her get involved in this…” Sapat pa rin ang lakas ng boses na ‘yon ni Joseph nang bulungan ang kapatid. Mababakas ang pagsusumamo sa mukha nito nang nginisang-aso lamang ni Levi ang huli saka naman siya nilapitan. “Let’s go.” Aalis din agad sila. Ngunit agad sumagi sa isip niyang matapos na samahan niya ang lalaki ay ibabalik nito ang mga kapatid sa kanya, kaya tumalima naman siya.

He is a good brother and a dedicated man too. Sa musmos niyang isip noon, nasaksihan niya ang paghihirap nito sa tuwing nababalitaang nasa panganib ang o nasaktan ang mga kapatid nito. Isipin palang na hindi naman nito alam kung nasaang lupalop naroon ang mga kapatid, he could give up on them. Ano ba namang huwag na lang nitong hanapin pa ang mga ito, tutal they are just half-blood related. But no, her Master Jasson put so much effort and dedication to find them. Tapos ito pa ang namamahala sa buong kumpanya ng Luther.

Kahit na hindi naman siya nagalaw ng kapatid ay hindi niyon mabago ang pakiramdam niyang nababoy nito ang kaniyang pagkatao. "Tama na!" galit na humarap si Joseph sa dalaga. "Nangyari na ang hindi dapat mangyari! At kahit lumuha pa tayo pareho ng dugo ngayon ay hindi na mabago ang lahat! Wala ka nang magagawa kundi ang tanggapin kami na iyong kapamilya!"

Napangiwi naman nga si Joseph at halat nga na nasaktan ito sa sinabi ni Sophia. Sa loob-loob nga ni Joseph ay ayos lang nga iyon. Karapat-dapat naman talaga si Sophia na maging anak ni Theresa. Noon pa man nga ay si Theresa na nga ang tumatawag sa kanya ng bastardo. At ngayon naman nga ang anak naman nito ay tinatawag nga siya na Uncle Joseph.

Naikuyom ni Joseph ang mga kamay at nangalit ang bagang. "Nakabubuting hindi muna malaman ni Liam ang tungkol dito hangga't hindi pa siya totally gumagaling." Si Joseph naman ang napabuntong hininga at tumango sa kaibigan. Hindi niya alam kung bakit dinadanas ng pamilya nila ito ngayon, lalo na ang sa mga kaibigan. Siya ay tanggap niyang kinakarma dahil sa pagiging fuckboy noong kabataan pa niya. Pero sa mga kaibigan? Hindi deserve ng mga ito lalo na ng inaanak niya ang mga nangyayari ngayon. Wala siyang matandaan na inagrabyado ang angkan ng mga kaibigan lalo na ang gumawa ng kasamaan sa kapwa.

biro niya rito para pagaanin ang usapan dahil masyado itong seryoso ngayon. Napangisi si Joseph sa kanya at itinukod ang braso sa balkonahe. Sa totoo lang, hindi niya alam kung ano ang magagawa niya sa Uncle niya kapag nagkaharap uli sila. . . Napakalaki ng kasalanan nito sa kanya. Nawalan siya ng matalik na kaibigan. . . Nawalan siya ng ala-ala—At nawalay sa kanyang ina ng dalawang taon. Wala siyang makita o maisip na dahilan para huwag ito patayin. Sobra-sobra ang pagkamuhi niya rito.