Joseph And His Brothers Mga Nobela at Kwento

Wika nito sa bata na siyang sinundan naman ni Azi. "Wag tatakbo, ha?" Bilin ko bago ito makalayo. "Opo!" Sigaw nito bago ko marinig na sumara ang pinto. I turned my gaze back at my brother as he sat on the opposite couch. “What do you want to talk about?” Tanong ko at saka binaba sa mesa ang diyaryo. He sighed and leaned forward, his hands held to one another. “It’s about Jace.” “What about him?” Tanong ko muli. “Just go straight to the point.”

“P-pa’no ang pamilya mo? Ngumiti ito, matamis bago marahang hinaplos ang impis pa niyang tiyan. “You, me and our baby. Don’t that make us a family?” Pinilit niyang ngumiti kahit na muli siyang napaluha. Mukhang dinidinig na talaga ng Diyos ang mga dasal niya. Malapit nang maging tama ang lahat para sa kanila ni Joseph at sa magiging anak nila. At sa puntong iyon ng buhay niya, wala na siyang ibang mahihiling pa.

Paglapit niya, agad siyang niyakap ni Joseph nang hindi namamalayan—parang kusang gumalaw ang katawan niya, tinutugunan ang tawag ng dugo. Sa sandaling iyon, biglang nagkaroon ng matinding sakit sa ulo si Joseph. Mga imahe ang bumulwak sa isip niya na parang baha—paglalaro nila ni Klea noong bata pa sila sa ilalim ng puno, ang huling gabing magkasama sila sa ilalim ng buwan, at ang pangakong akala niya ay matutupad. Ang sakit ay matindi ngunit may dalang liwanag sa kanyang isipan. “Klea… Klea…” bulong niya habang nakaluhod sa damuhan, mahigpit na hawak ang ulo. “May anak tayo… siya ba siya? Siya ang bunga ng pagmamahal natin?”

Isinunod kong pinunasan ang dalawang braso ni Josue, pati na rin sa bandang hita niya, at pababa sa paa niya. "It serves them right. They weren't in their right mind. I apologize once more for their actions," he stated. When he noticed me removing my brother's t-shirt, he stood up abruptly. "What are you doing?" Madiin ngunit mahina niyang tanong. Hinawakan niya ang kamay ko upang pigilan ako sa pagtaas ng damit ng kapatid ko. "Papalitan ko ng damit." He furrowed his brow.

“Hindi masamang magkaroon sila ng pangalawang tatay kung hindi na possible sa inyong dalawa ng kanilang tunay na ama. Kailangan nilang malaman ang totoo upang maging buo ang kanilang pagkatao. Huwag mong igaya sa pinsang mong si Joseph. Hanggang ngayon ay naghahanap pa rin ng tatay.” Malapit ang magpinsang Joseph at Prim dahil pareho ang kanilang pinagdaraanan. Hindi rin naman alam ni Prim kung nasaan ang kanyang ama at maging ang kanyang ina ay tikom ang bibig tungkol sa kanya. Basta Primo, seloso. Iyon lang ang detalyeng alam niya. “Huwag mong itulad ang sitwasyon mo sa mga anak mo, Prim,” sabi ng kanyang kuya Joseph.

narinig kong may tumawag sa pangalan ng binata kaya naman agad ko iyong tinignan at nakita ko nga ang nakangiting mukha ni Henry Cervantes one of the richest businessmen and happened to be his brother in law. "Good evening Henry." ang bati nito sa bilyonaryo ng makalapit na ito, noon pa man alam ko nang kapatid nito si Atilla ng nasa US pa lang kami pero since hindi ko naman business iyon ay hindi ko na masyado iyong binigyan atensyon. "Don't be like that masyado kang stiff Ram, we're family now." ang nakangiti nitong sinabi sa binata at ilang sandali lang ay agad na nito akong napansin.

Agad na napalingon si Joseph, nang makita niya ang kakambal niya na papalapit sa kanya. “Aalis ang kapatid mo, pupunta siya sa ibang bansa.” Wika ng kanyang ina, habang napatingin sa kanya si Jacob. “Anong gagawin mo ro’n? Dapat dito ka lang, para ikaw lagi ang susugurin ng mga babaeng baliw sa akin.” Ngiting wika ni Jacob, habang mahina itong hinampas ng kanilang ina. “Mommy naman, bakit mo ba ako hinampas?” tanong nito sa nagtatampong boses.

sabi pa ni Jonathan at talagang hindi na niya napigilan pang ilabas ang sama ng loob na nararamdaman niya ngayon sa kanyang anak. Nanatili naman na walang imik si Joseph dahil aminado naman siya sa kamalian niya at talagang nagpadalos dalos din siya ng desisyon. “Ano ba talaga ang balak mo sa buhay mo, Joseph? Sabihin mo na ngayon pa lang kesa sirain mo ang pangalan na iniingatan ng pamilya natin,” tanong pa ni Jonathan kay Joseph. Napabuntong hininga naman si Joseph at saka siya nagyuko ng kanyang ulo.

Pagkatapos, iwinagayway ni Joshua ang kanyang mga kamay sa mga taong nasa likuran niya. Sina Zach at Yuri ay nagdala ng tig-dalawang lalaki. Nang makitang nakagapos ang mga lalaki, hindi namamalayang napaatras si Joseph. Ang kanyang mga ekspresyon ay sobrang pangit.

Ang laki na nang kasalanan niya kay Evie una hindi pa niya nahahanap ang tunay na salarin sa pagkamatay ng magulang nito . "bakit ngayon ka lang nagpakita at mukhang mamatay kana " lumuhang napatango si Joseph tanggap na niyang mamatay siya dahil kulang pa iyon para sa kabayaran sa nagawa niyang kasalanan sa mga Quinros.