Joseph And His Brothers Novels & Stories

Kumpleto ang palabas. Napahiga siya pabalik sa kama habang nakatingin sa kisame. Sa totoo lang, hindi na nakakagulat kung may nangyari nga kay Joseph. Ang kapatid niya ay walang silbi mula pagkabata. Laging may ginagawang gulo. Laging may kailangang maglinis ng kalat niya.

At ngayon, wala siyang ligtas. Ngunit kahit nanginginig si Joseph sa harapan niya, walang bakas ng awa sa mga mata ni Eldreed, parang isa lang siyang alikabok. Isang malamig na ngiti ang gumuhit sa labi ni Eldreed. Isang senyas lang ng kamay ang ibinigay niya, at agad na dinampot ng mga tauhan niya si Joseph.

“Pero bakit ka niya sinisi? You didn’t ask to be born, Daniel. At lalo mo namang hindi hiningi na maging anak sa labas.” Ngumiti siya, mapait. “Wala naman talagang puwang sa pamilyang ‘to para sa mga gaya ko, ‘di ba?” I reached for his hand. Pinisil ko iyon. “You’re my brother. I just found out about you, and maybe we don’t have years of memories between us—but I care. And you don’t deserve this. Kahit kanino.” “Thank you,” mahina niyang sagot. “I needed to hear that.”

She feels peace. Tuwang-tuwa siya sa binabasa niya na libro ng makarinig siya ng maingay malapit sa kanya. It's Joseph and Darwin again. "Dude alam mo ba galit na galit sa akin si daddy!" malakas na kwento ni Joseph. Tumawa lamang si Darwin sa kanya. Para kay Darwin sanay na siya sa hinaing ng kanyang kaibigan. Sa araw-araw ba naman na bukang bibig ni Joseph halos makabisado niya na lahat.

Medyo kumbinsido si Jermaine noon, kaya dahan-dahan niyang niluwagan ang pagkakahawak, handang bumitaw kay Josiah. Sa isang iglap, mahigpit na niyakap ni Josiah ang kanyang braso at umiyak, "Itay, hindi mo sila mapagkakatiwalaan. Anak mo ako, hindi puppet. Ako ang pinakamamahal mong anak. Tingnan mo ako..." Ang kanyang mga panaghoy ay labis na nagpasakit kay Jermaine na hindi siya nagkaroon ng puso na hayaan si james na kumilos.

pagkaklaro ni Josef. Pero kahit ganoon ay ramdam ko pa rin ang kaba ko. Kahit ano pa niya si Josef, kapamilya niya pa rin ang lalaki. Magkadugo pa rin sila at siya pa talaga iyong unang nakakita sa amin! “Shut up, Josef.” Supladong ani Sir Yusuf sa kapatid na nagngangalang Josef. Ngumiti ang lalaki sa akin bago niya nilahad ang kamay sa akin. “Hi, I’m Josef Circassian, Yusuf’s cousin.” Pagpapakilala nito sa sarili.

May himig panunudyo sa tinig nito. “Why should I get jealous? There’s no reason for me to feel such. Kaibigan ko lang `yong tao. So I don’t give a damn of who the man she adores.” Pilit niyang itinago ang pait sa tinig. “See!” bulalas nito. “It’s obvious. You’re bitter `cause you’re jealous, handsome brother.” Tumayo ito. “Paano, I’ll get going? Nasa baba si Joseph, baka lumutin na `yon kakahintay,” biro nito na ang tinutukoy ay ang asawa.

Pagbabanta pa ni Jonas bago nito inilabas si Isaac sa loob ng kwarto para dalhin sa ospital. Napailing nalang si Josiah na ama ni Messiah. "Why did you beat your own brother, Messiah? Nang dahil lang kay Rebecca? What if you killed him?" Galit na sabi ni Josiah sa anak nito. "I don't care if I killed him." Malamig na sabi ni Messiah. Lumapit naman si Mirae sa anak at sinampal ito na ikinagulat nila lalong-lalo na ni Selah.

ani ni Joseph sa ama. Kahit pa wala na sa pangalan ni Julio ang kompanya ay hindi niya pa rin mapigilan makialam sa lahat ng bagay. Hands on siya sa pagpapatakbo ng kompanya, lalo pa’t dugo at pawis ang sinakripisyo niya rito para lang marating ang tuktok. Kahit pa ang anak na niya ang CEO at ililipat na sa pangalan ng apo niyang si Theo ang lahat ay labis pa rin ang pag-aalala niya.

Humalukipkip ako at napahinga nang malalim. Pagkatapos ng usapan at pagpaplano ng kasal ay nanatili pa muna ang kaanak ni Joseph sa bahay. Nag-aya kasi ng kaunting inuman si Uncle Zach sa mga uncle ni Joseph, sumama rin ang mga uncle ko at ama. Doon sila sa likod ng bahay habang nagkukuwentuhan tungkol sa mga naging karanasan nila noon. Si Joseph naman ay naiwan sa tabi ko na ayaw akong tantanan ng tingin.